ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗೆ...

ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ೯ - ರಿಯಾ

2011-11-07T21:23:00.002+05:30

ರಿಯಾ ಮನೆ ಎಂದರೆ ಇದೇನೆ. ಬನ್ನಿ.

ಈಗ ಒಳಗೆ ಬರಬಹುದು. ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕೆಳಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಬಹುಶಃ ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪುಣ್ಯ, ಈಗ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ. ಬನ್ನಿ.

ಮೂರು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕೆಳಗೆ ನೀವೇ ಏನು, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಬಂದಿದ್ದರೂ ನಾನು ಕೊಂದು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಾಯುವುದೆಂದರೇನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ವಿಷಯವೇ? ಕಳೆದ ಬಾರಿ ಹೀಗೇ, ಯಾರೋ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಬಂದಿದ್ದರು. ಚಳಿಗಾಲ ಮುಗಿದಿತ್ತು. ನಾನು ಒಂಟಿಯಾಗಿರಬೇಕಾದ ಸಮಯ. ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು ನಲವತ್ತೈದು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿದ್ದವು ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲಿ. ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ಮನೆಯಲ್ಲಿರದೆ ಕಾಡು ಮೇಡು ತಿರುಗಲು ಹೋಗಿದ್ದರು! ಅದು ಅವರುಗಳ ಹವ್ಯಾಸ. ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕಾವು ಕೊಡುವುದು ಹೆಣ್ಣಿನ ಕೆಲಸವೇನಲ್ಲ, ಅದು ನನ್ನ ಕೆಲಸ ತಾನೆ?

ನಾನೇನೋ ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೆ, ಆದರೆ, ಬಂದಿದ್ದರಲ್ಲ ಯಾರೋ ಒಂದಷ್ಟು ಜನ, ನಾನು ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಂದೂಕ ತೋರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು! ಹೇಗೋ ನಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡೆ, ಆ ಕಥೆ ಈಗ ಯಾಕೆ. ಆದರೆ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಕನಸುಗಳು ಮಾತ್ರ ಆ ಜನಗಳ ಪಾಲಾಗಿ ಹೋಯಿತು. ನಮ್ಮ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಅಷ್ಟು ರುಚಿಯಂತೆ, ನನ್ನನ್ನು ಕೊಂದಾದರೂ ತಿನ್ನುವಷ್ಟು!

ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದರೆ ನಾನು ಮನೆಯಲ್ಲೆಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದೆ? ಜಿಂಕೆಗಳ ನಡುವೆಯೋ ಕಡವೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲೋ ಹುಡುಕಬೇಕಿತ್ತು. ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದರೇನೋ, ಚರ್ಮ ಸಿಗುತ್ತೆ ಅಂತ!

ಚಳಿಗಾಲ ಮುಗಿದಾಗಿನಿಂದ ನನ್ನ ಕೆಲಸ ಶುರು! ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವು ಮೂಡಬೇಕಾದರೆ, ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರನ್ನು ಕೇಳಿ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಪಕ್ಷಿಸಂಕುಲದವರಿಗೂ ನನ್ನಷ್ಟು ಶಕ್ತಿ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಹೇಗೆ ಅಂತೀರಾ? ಪ್ರತಿ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳಿಗೆ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯರು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನಿಡುತ್ತಾರೆ. ನಲವತ್ತೈದು ಐವತ್ತು ರಿಯಾಸ್ತ್ರೀಗಳು! ಈ ಐವತ್ತೂ ರಿಯಾಸ್ತ್ರೀಗಳೂ ನಾನು ನಿರ್ಮಿಸಿರುವ ಈ ಒಂದೇ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿಯೇ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನಿಡುತ್ತಾರೆ! ಆ ಐವತ್ತು ಮೊಟ್ಟೆಗಳ ಹೊಣೆಯೂ ನನ್ನದೇ. ಐವತ್ತು ಹೆಂಡತಿಯರ ಹೊಣೆಯೂ ಸಹ! ನಾನು ಶಕ್ತಿವಂತನಲ್ಲದೇ ಇನ್ನೇನು?

..............................................................................................................................

ರಿಯಾ - Rhea americana ಎಂಬ ಅಮೇರಿಕಾದ ಪಕ್ಷಿಯು ಹಾರಲು ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಬಹಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವಂಥದ್ದು. ನಾಲ್ಕು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಈ ಪಕ್ಷಿ ಉಷ್ಟ್ರಪಕ್ಷಿಯ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಹಾಗಾಗಿ ಬಲವಾದ ಕಾಲುಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಇದು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಬಲ್ಲದು. ಇದರ ಚರ್ಮಕ್ಕಾಗಿ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗಾಗಿ ಬೇಟೆಯನ್ನೂ ಸಹ ಆಡುತ್ತಾರಾದ್ದರಿಂದ ಈ ಪಕ್ಷಿಯು ಅಳಿವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿದೆಯೆಂಬುದು ದುರಂತದ ಸಂಗತಿ.
-ಅ
07.11.2011
9.30PM

ಮಾತೃ ದೇವೋ ಭವ - ಅನಾಥ ರಕ್ಷಕಿ

2011-06-24T14:09:00.000+05:30

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಭೇದಗಳಿರಬಹುದು. ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತಲೂ ನಾವು ಮಿಗಿಲು! ನಾವು “ರಾಜ” ವಂಶಕ್ಕೆ ಸೇರಿರುವವರು! ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ “ಕಿಂಗ್” ಎಂದೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಸರಿಸೃಪಗಳಲ್ಲೆಲ್ಲ ಜನರು ಬಹಳವಾಗಿ ಹೆದರುವುದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡೇ. ವಿಷವಿರಲಿ, ಬಿಡಲಿ - ಜನರಿಗೆ ನಾವೆಂದರೆ ಭಯ. “ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ತಾಯಿ ವಿಷ ಕೊಡುವಳೇ?” ಎಂದು ಏನೇನೋ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀವು ಕೇಳಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯ ದೆಸೆಯಿಂದಲೇ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ವಿಷವೂ ನೆಲೆಯೂರಿರುವುದು. ಸರ್ಪಗಳೆಂದರೆ ಏನು ಸಾಮಾನ್ಯವೇ? ಹೇಗೂ ಇರಲಿ, ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನ ಮಹದ್ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳುವ ಮುನ್ನ, ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಿಳಿಸುತ್ತೇವೆ.

ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಇರುವ ಹಾಗೆ ನಮ್ಮ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧಿಕರುಗಳ ತಾಯಂದಿರಿಗೂ ಮಕ್ಕಳ ಬಗೆಗೆ ಪ್ರೇಮವಿರುವುದನ್ನು ಕಾಣೆವು. ಹಾಗಂತ ದ್ವೇಷವೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಯಾರೋ ಸುಳ್ಳು ಸುದ್ದಿ ಹಬ್ಬಿಸಿ ನಾಣ್ನುಡಿಯನ್ನೂ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ - ಹಾವುಗಳು ತಮ್ಮ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಿನ್ನುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಎಲ್ಲಾದರೂ ಉಂಟೇ? ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವುದು ಮರಿಯಾಗಲೆಂದು, ಸಂತತಿ ಬೆಳೆಯಲೆಂದು. ತನ್ನ ಕರುಳಿನ ಕುಡಿಯನ್ನೇ ತಾಯಿಯೆಂದಾದರೂ ತಿಂದಾಳೇ? ಈ ಮಹದುಪಕಾರವನ್ನು ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರುಗಳ ತಾಯಂದಿರು ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಹೊರಗೆ ಬರುವ ವೇಳೆಗೆ ಅವರು ಅನಾಥರೇ ಸರಿ. ಪಕ್ಷಿಗಳ ಹಾಗೆ ಸರ್ಪಗಳ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ ಕಾವು ಕೊಡುವ ಅಗತ್ಯವೇನಿದೆ?

ಕಾವು ಕೊಡುವ ಅಗತ್ಯ ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿ ಹೆಬ್ಬಾವುಗಳ ಮೊಟ್ಟೆಗಳಿಗಿವೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ದಿನಗಳೇನಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲವಾದ ಮೇಲೆ ಹೆಬ್ಬಾವು ಮರಿಗಳೂ ಕೂಡ ಅನಾಥರೇ.

ನಾವು ಕಾಳಿಂಗ ಸರ್ಪಗಳು! ನಮ್ಮನ್ನೂ ಅನಾಥರನ್ನಾಗಿಸಿ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ, ಮುಂದಿನ ವರ್ಷ ಮತ್ತೆ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುವ ನಮ್ಮಮ್ಮ ನಮ್ಮ ಪಾಲಿಗೆ ದೇವರಂತೆ ಹೇಗೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತೀರಾ? ಅಥವಾ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗಿಂತ ನಮ್ಮ ತಾಯಿಯು ಹೇಗೆ ವಿಶೇಷ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೀರಾ?

ಸರ್ಪಗಳಲ್ಲೇ ಯಾರೂ ಕೈಹಾಕದ ಸಾಹಸ ಒಂದನ್ನು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ - ನಾವು, ಮೂವತ್ತು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೂ, ಮೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿರುವಾಗ ನಮಗೊಂದು ಮನೆ, ಅರ್ಥಾತ್ ಗೂಡು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದಾಳೆ! “ಈ ಪರಿಯ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಬೇರಾವ ಅಮ್ಮನಲು ಕಾಣೆವು ನಮ್ಮಮ್ಮನಿಗಲ್ಲದೆ!”

ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ - ಅಂದರೆ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು - ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿರಿಸಿ, ಅತಿ ತೇವಾಂಶವುಳ್ಳ ಪ್ರದೇಶವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಚ್ಚಗೆ ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಎರಡುವರೆ ತಿಂಗಳು ಕಾದಿದ್ದಾಳೆ, ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾಳೆ! ಇದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಅವಳು ಮಾಡಿರುವ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕೆಲಸವೆಂದರೆ ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಕೆಲವೇ ಸಮಯಗಳ ಮುಂಚೆ ನಮ್ಮನ್ನು ತೊರೆದು ಹೋಗಿರುವುದು.

ಹದಿನೈದರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಅಡಿ ಉದ್ದ ಇದ್ದಳೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ ಅಮ್ಮ, ನಮಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನಾವು ಅವಳನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದರೆ ತಾನೆ? ಹೇಳೆದೆವಲ್ಲ, ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಕೆಲವೇ ಸಮಯದ ಮುಂಚೆ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟುಹೋಗಿದ್ದಾಳೆಂದು. ಅವಳಲ್ಲಿರುವಷ್ಟು ವಿಷ ನಮ್ಮಲ್ಲಿಲ್ಲದಿರಬಹುದು. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಸಲೀಸಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲಷ್ಟು ವಿಷ ಅಗತ್ಯವಾಗಿ ಇದೆ.

ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿರುವುದು ಏಕೆ? ಮತ್ತು ಅದು ಮಹತ್ತಿನ ಕೃತ್ಯ ಎಂದು ನಾವು ಕರೆದು, ಅಮ್ಮನನ್ನು ಪೂಜ್ಯವಾಗಿಸಲು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಕಾರಣವೂ ಸಹ ಅದೇ, ಏಕೆ?

ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇವಲ್ಲ, ಮೂವತ್ತು ಸೋದರ ಸೋದರಿಯರು, ಒಟ್ಟಿಗೆ ಬಾಳುವವರಲ್ಲ. ಅಮ್ಮ ಹೋದ ಹಾಗೆಯೇ ನಾವೂ ಹೋಗಬೇಕು. ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಹೆಸರು “ಕಿಂಗ್” ಎಂದು ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದೆವಷ್ಟೆ? “ಕಿಂಗ್” ಯಾವತ್ತಿದ್ದರೂ ಏಕಾಂಗಿಯೇ. ಇದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಮೂಲಭೂತವಾದ ಕಾರಣ ನಮ್ಮ ಆಹಾರ.

ನಾವು ಸರ್ಪಭಕ್ಷಕರು!

ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ವೇಳೆಗೆ ಅಮ್ಮ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ತಿನ್ನಬೇಕಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು - ನಿಯಮಾನುಸಾರ. ಆದರೆ, ನಿಯಮ ಬೇರೆ ರೀತಿಯದೇ ಆಗಿದೆ. ನಾವು ಹುಟ್ಟುವ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅವಳು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ಹಾಗೇ ನಾವೂ ಸಹ ಜೊತೆಗೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಇದ್ದರೆ ಯಾರು ಬಲಿಷ್ಠರೋ ಅವರು ದುರ್ಬಲರನ್ನು ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಾರೆ! ಸ್ವಜಾತಿಭಕ್ಷಣೆಯು ಅಪರಾಧವಷ್ಟೆ.

ವಿಕಾಸವಾದಿಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಬಹಳ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರ ಸಿಗುವ ಕಾಲವು ದೂರವಿರದೆ ಇರಲಿ.

-ಅ
07.05.2011
2AM

೧. http://www.hinduonnet.com/2001/06/20/stories/0420402s.htm

೨. http://www.stanford.edu/group/stanfordbirds/text/essays/Parental_Care.html

ಮಾತೃ ದೇವೋ ಭವ - ರಾಕ್ಷಸ ಮಾತೆ

2011-06-02T14:06:00.001+05:30

ನಮ್ಮನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿದ್ದಾರೆ ಹಿಂದಿನ ಮನುಷ್ಯರು. ನೋಡೋದಕ್ಕೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇದ್ದೇವೆಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಯಾರೋ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರು ಆನೆಯನ್ನೇ ಕೆಳಗುರುಳಿಸಿರಬೇಕು, ಅದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕವಿಯು ತಮ್ಮ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಣದ ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸನಿಗೂ, ಆನೆಯು ತಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಸಾಧುವನ್ನಾಗಿಯೂ ಹೋಲಿಸಿರುವ ಕಥೆ ನಿಮಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆ. ಆ ಕಥೆಯೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಕಟ್ಟುಕೊಂಡು ಏನಾಗಬೇಕಿದೆ! ಈ ಕವಿಯ ಜಾತಿಯವರು ಹುಟ್ಟುವ ಎಷ್ಟೋ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆಯೇ ನನ್ನ ಜಾತಿಯವರು ಈ ಗ್ರಹದ ಮೇಲೆ ಹುಟ್ಟಿರುವಾಗ, ಕೇವಲ ಎರಡು ಲಕ್ಷ ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮನುಷ್ಯನ ವಿರುದ್ಧ ಹಠ ಸಾಧಿಸಲು ನಾನೇನು ಮನುಷ್ಯನೇ?

ನಮ್ಮನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರೆಂದು ಕರೆದಿರಬಹುದು. ನಮ್ಮವರೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಂದು ತಿನ್ನುವ ಅಭ್ಯಾಸವೂ ನಮ್ಮವರಿಗಿರಬಹುದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು! ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲವೇ, ಅಮ್ಮ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ - ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ - ತನ್ನ ಬಾಯೊಳಗೆ ಬಚ್ಚಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಕಾಪಾಡಿದ್ದು!

ಆ ಕೋರೆಹಲ್ಲುಗಳು, ಖಡ್ಗದಂತೆ ಹರಿತವಾಗಿರುವ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಸೌಮ್ಯವಾಗಿರದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಮುಳ್ಳು ಮುಳ್ಳಾಗಿರುವ ನಮ್ಮಮ್ಮ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿನ್ನುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆಯೇ ಕಂಡೀತು ಬುದ್ಧಿಹೀನರಿಗೆ. ಅಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಅಮ್ಮನನ್ನು ದೇವರೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೇ?

ಬೇರೆಯವರು ಸ್ವಜಾತಿಭಕ್ಷಕರಾಗಬಹುದು. ಅದರಲ್ಲೂ ಬೇರೆ ಗಂಡಸರೂ. ಅಪ್ಪನನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ! ಆದರೆ ಅಮ್ಮ ಹಾಗಾಗೋಕೆ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಒಂದಿಪ್ಪತ್ತು, ಮತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಮುಂಚಿನ ವರ್ಷ ಇನ್ನೊಂದಿಪ್ಪತ್ತು, ಹೀಗೆ ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆಯಿಂದಲೂ ಇಪ್ಪತ್ತಿಪ್ಪತ್ತು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹಡೆಯಲು ಅದೇ ಜಾಗವನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಪ್ರತೀ ಸಾರಿಯೂ ಕಾಲಿನಲ್ಲೇ ಗೂಡನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಶ್ರಮ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳೇ? ಅದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ನಾವುಗಳು ಮೊಟ್ಟೆಯೊಳಗಿರುವಾಗ - ಅಂದರೆ - ಸುಮಾರು ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳ ಕಾಲ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾವಲಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತಿದ್ದಳೇ? ಜೊತೆಗೆ, ಎರಡು ತಿಂಗಳೂ ಸಹ, ಮೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿದ್ದ ನಮಗೆ ತೊಂಭತ್ತು ಡಿಗ್ರೀ ಸೆಲ್ಷಿಯಸ್ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಬೇಕಿದ್ದಾಗ, ಅದನ್ನು ಒದಗಿಸುವುದು ಅವಳ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪವೂ ದೋಷವಿಲ್ಲದೇ ನಿರ್ವಹಿಸಿದಳು. ಮುಂದೆಯೂ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಬರೀ ನಮ್ಮ ಜಾತಿಯವರೇ ತಿನ್ನುವವರು ಎಂದು ಭಾವಿಸದಿರಿ. ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿರುವವರು ಯಾವಾಗಲೂ ದುರ್ಬಲರೇ. ನಮ್ಮನ್ನು ಮುಗಿಸಲು ನಮ್ಮಮ್ಮ ಒಬ್ಬಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಬೇರೆಲ್ಲರೂ ಕಾದಿರುತ್ತಾರೆ - ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯವರೂ! ಅದಕ್ಕೇನೇ ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಶಕ್ತಿಗೊಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿ ಏನಿದ್ದರೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ತಾನೆ? ನೆಲದ ಮೇಲೆ ನಾವು ನಿಷ್ಪ್ರಯೋಜಕರಂತೆ. ಅಮ್ಮನೇ ಹೇಳಿದ್ದು ಇದನ್ನು. ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಈಜಲು ಕಲಿಸಿದ್ದೂ ಸಹ ಅಮ್ಮನೇ. ಮೊಟ್ಟೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಘಂಟೆಯೂ ಆಗಿಲ್ಲ, ಆಗಲೇ ಬಂದು ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಿಂದುಬಿಡುತ್ತಾಳೋ ಎಂಬಂತೆ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು. ಹಲ್ಲುಗಳು ನಮಗೆ ಯಾರಿಗೂ ಸೋಕಲಿಲ್ಲ. ನಾವೋ, ಒಬ್ಬರೂ ನಿಂತಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುವವರಲ್ಲ. ಕಪ್ಪೆತಕ್ಕಡಿ ಸಹವಾಸ. ಅಮ್ಮ ಬೇಸರಗೊಳ್ಳದೇ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಬಾಯಿಯ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲ ಕರೆದೊಯ್ದು ನೀರೊಳಗೆ ಮುಳುಗಿಸಿಬಿಟ್ಟಳು. ಈಜು ಕಲಿಯಿರಿ ಎಂದು. ಐದು ನಿಮಿಷದಲ್ಲಿ ಕಲಿತುಕೊಂಡೆವು!

ಭಯವಾದರೆ ಸಾಕು, ನಮಗೆಲ್ಲ ಅಮ್ಮನ ಬಾಯಿಯೇ ರಕ್ಷೆಗೂಡು. ಅಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ಬೇಟೆಯ ಪಾಠ ಕೂಡ. ಅಲ್ಲೇ ನಮಗೆ ತಾಳ್ಮೆಯ ಪಾಠ ಕೂಡ. ನಾವುಗಳೆಲ್ಲ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಇರುವಾಗ ಅಮ್ಮ ಎಂದೂ ಬಂಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂಡೆಯ ಹಾಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುವವರನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಮತ್ತೆ ಹಾಗೆ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುವವರ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬಾರದೆಂದೂ ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯನ್ನು ಗಮನವಿಟ್ಟು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದು ನಾನು ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಣ್ಣ ಅಷ್ಟೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಜೊತೆ ಹುಟ್ಟಿದವರಲ್ಲಿ ನಾವಿಬ್ಬರೇ ಬದುಕಿರುವುದು. ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಬಿಡಿ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಜನರೂ ಬದುಕಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ಆಮೇಲೆ ನಮ್ಮ ಜನಸಂಖ್ಯೆ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿತ್ತಷ್ಟೆ? ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ನಮಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ಪಾಠ ಇದಾದರೆ, ಪ್ರಕೃತಿಯೆಂಬ ಅಮ್ಮ ಬೇರೆಯದೇ ಪಾಠವನ್ನು ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ.
ಈಗ ನನಗೆ ಶತ್ರುವೇ ಇಲ್ಲ - ಒಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹೊರೆತು. ಅವನ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾನು ರಾಕ್ಷಸ ವಂಶದವನು. ಸೃಷ್ಟಿಯ ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಡೈನೊಸಾರ್ ವಂಶದವನು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದ ನಂತರ ದೊಡ್ಡವರಾಗುವವರೆಗೂ ಬದುಕುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ಅಪಾಯ. ದೊಡ್ಡವರಾದರೆಂದರೆ ಸಾಯುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.

ಮೊಸಳೆಗಳಾಗಿ ಬದುಕುವುದೂ ಸಹ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭ ಎಂದುಕೊಂಡೀರಾ?

-ಅ
20.04.2011
12.25AM

http://animal.discovery.com/convergence/safari/crocs/expert/expert8.html

ಒಂಟಿ ಸಲಗ

2011-05-07T03:12:00.000+05:30

ಟಿ.ವಿ. ಚಾನೆಲ್ಲು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರೆಬೆಲ್ ಸ್ಟಾರಿನ ಚಿತ್ರವೊಂದು ಪ್ರಸಾರವಾಗುತ್ತಿತ್ತು - "ಒಂಟಿ ಸಲಗ" ಎಂಬ ಹೆಸರಿನದ್ದು. ಆ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದಲೇ ಈ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಒಂದು ಅಧ್ಯಯನ - ನಿಜವಾದ ಒಂಟಿ ಸಲಗದ ಬಗ್ಗೆ.

ನಾವು ಸೋಲಿಗೆರೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ಸೋಲಿಗನೊಬ್ಬ ಹೇಳಿದ್ದ. "ಬೆಟ್ಟ ಇಳಿಯುವಾಗ ಹುಷಾರು, ಒಂಟಿ ಸಲಗ ಇದೆ" ಎಂದು. ಇಳಿಯುವಾಗ ಆ ಸಲಗ ನಮಗೆ ದರ್ಶನ ಕೂಡ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದು ನಮ್ಮ ಭಾಗ್ಯವೇ ಸರಿ. ಅಕ್ಕಪಕ್ಕ ಅದರ ಜೊತೆ ಬೇರಾವ ಆನೆ ಇರದೇ ಇದ್ದುದರಿಂದ, ಮತ್ತು ಅದರ ಸೊಂಡಿಲ ಆಚೀಚೆಗೆ ಚೂಪಾದ ದಂತಗಳಿದ್ದುದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಒಂಟಿ ಸಲಗ ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಬೇಕಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಸಲಗಗಳು ಒಂಟಿಯಾಗಲು ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳಿರಬಹುದು. ಆನೆಗಳ ಕುಟುಂಬದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು, ಗಾಯಗೊಂಡವು, ಅನಾರೋಗ್ಯವಂತ ಆನೆಗಳು, ಹೀಗೆ. ಆದರೆ ಬಹಳ ಮುಖ್ಯವಾದ ಕಾರಣವೆಂದರೆ, ಮತ್ತು ಬಹಳ "ಡೇಂಜರಸ್" ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಮದಿಸಿದ ಆನೆ.

"ಕದಳಿಯೊಳ್ ಮದದಾನೆ ಪೊಕ್ಕಂತೆ" ಎಂದು ಕವಿ ರನ್ನ ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದಾನಷ್ಟೆ? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಮದದಾನೆ ಎಂದರೇನು?

"ವಯಸ್ಸಿಗೆ" ಬಂದ ಗಂಡು ಆನೆಯನ್ನು ಮದಿಸಿದ ಆನೆ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಆನೆಯ ಈ ಮದಕ್ಕೆ "ಮಸ್ತ್" ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಮಸ್ತಿನ ಹಂತದಲ್ಲಿರುವ ಆನೆಗಳಲ್ಲಿ ಟೆಸ್ಟೋಸ್ಟೀರಾನ್ ಎಂಬ ಹಾರ್ಮೋನು ಅಧಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗಿ ಹೆಣ್ಣಾನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಬಹಳ ಕೆರಳುವಂತಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಹೀಗಿರುವಾಗ ಆನೆಗಳ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಉಳಿದ ಗಂಡಾನೆಗಳ ಜೊತೆ ಘರ್ಷಣೆಗಳೂ ಆಗುತ್ತವೆ. ಗುಂಪುಗಾರಿಕೆಯ ದೆಸೆಯಿಂದ ಮದದಾನೆಯು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಹೊರಹಾಕಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುತ್ತದೆ. ಆಗ ಸಲಗವು ಒಂಟಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಮಸ್ತಿನಲ್ಲಿರುವ ಆನೆಗಳಿಗೆ ಶಕ್ತಿಯು ಅಪಾರವಾಗಿದ್ದೂ, ಅತ್ಯಂತ ಉದ್ರೇಕಗೊಂಡಿರುವ ಮನಸ್ಥಿತಿಯಿರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಅವುಗಳು ಹತೋಟಿಗೆ ಬರುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ. ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಬೇರೆ ಆನೆಗಳು ತಮ್ಮ ಗುಂಪಿನ ಸಭ್ಯತೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಈ ಮದದಾನೆಯನ್ನು ಹತೋಟೆಗೆ ತರುತ್ತವೆ. ಒಂಟಿ ಸಲಗಕ್ಕೆ ಹೇಳೋರು ಯಾರು, ಕೇಳೋರು ಯಾರು!

ಕೇಳೋರು ಇದ್ದಾರೆ - ಹೆಣ್ಣಾನೆ! ಯಾವ ಸಲಗವು ಬಹಳ "ಮಸ್ತ್" ಆಗಿರುತ್ತೋ ಆ ಸಲಗವನ್ನು ಹೆಣ್ಣಾನೆಯು ಒಪ್ಪುತ್ತೆ! ಹೊಸ ಸಂಸಾರ ಅಲ್ಲಿಂದ ಶುರುವಾಗುತ್ತೆ.

ಹೀಗಿದೆ ಆನೆಯ "ಮಸ್ತ್" ಪ್ರೇಮ ಕಥೆ!

-ಅ
07.05.2011
3AM

ನೀರು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವೇಕೆ?

2011-04-19T19:53:00.000+05:30

ಭೂಪಟವನ್ನೋ, ಭೂಗೋಲವನ್ನೋ ನೋಡಿದಾಗ ಕಾಣುವ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣದ್ದೆಲ್ಲವೂ ನೀರು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯಷ್ಟೆ. ಭೂಗ್ರಹದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ನೀರಿದ್ದೂ, ಕೇವಲ ಕಾಲು ಭಾಗವಷ್ಟೇ ನೆಲವೆಂಬ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಶಾಲೆಯಾಲ್ಲೇ ಕಲಿತಿರುತ್ತೇವೆ. ಅಷ್ಟೊಂದು ನೀರಿದ್ದೂ ನಾವು "ಕೊರತೆ"ಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆ?

ವಿಶ್ವಸಂಸ್ಥೆಯ ವರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ಭೂಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು ಒಂದುವರೆ ಸಾವಿರ ಮಿಲಿಯನ್ ಕ್ಯುಬಿಕ್ ಕಿಲೋಮೀಟರು ನೀರಿದೆಯಂತೆ.

ಇದನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು? ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಉದ್ದದ, ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಅಗಲದ, ಒಂದು ಕಿಲೋಮೀಟರು ಆಳದ ಘನವಸ್ತುವನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದರೆ ಅದು ಒಂದು ಕ್ಯುಬಿಕ್ ಕಿಲೋಮೀಟರ್. ಇದನ್ನು ಸಾವಿರದೈನೂರರಿಂದ ಗುಣಿಸಿದರೆ ನೀರಿನ ಪ್ರಮಾಣವು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಸಿಕ್ಕೀತು.

ಇಷ್ಟೊಂದು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಶೇ. 98ರಷ್ಟು ಸಮುದ್ರವೇ ಆಗಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಒಟ್ಟು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಶೇ. ಎರಡರಷ್ಟು ಮಾತ್ರ ಶುದ್ಧ ಜಲ ಇರುವುದೆಂದಾಯಿತಷ್ಟೆ?

ಈ ಶೇ. ಎರಡರಷ್ಟು ಶುದ್ಧಜಲದಲ್ಲಿ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಧ್ರುವಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಮಂಜುಗೆಡ್ದೆಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನು ಶೇ 22.5ರಷ್ಟು ನೀರು ಅಂತರ್ಜಲದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅತಲ, ವಿತಲ, ರಸಾತಲ, ಪಾತಾಲವನ್ನು ಸೇರಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಅಂದರೆ, ಒಟ್ಟು ಇರುವ ಶುದ್ಧಜಲದಲ್ಲಿ (ಶೇ. ಎರಡರಲ್ಲಿ) ಶೇ. 97.5ರಷ್ಟು ಪ್ರಮಾಣವು ನಮಗೆ ದೊರಕದ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ. ಇನ್ನು ಉಳಿದಿರುವುದು ಶೇ. ಎರಡೂವರೆಯಷ್ಟು ಶುದ್ಧಜಲ ಮಾತ್ರವೇ ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಂಚಿಹೋಗಿರುವುದು. ಇನ್ನೂ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಭೂಗ್ರಹದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ನೀರೇ ಆಗಿದ್ದು, ಅದರಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ದೊರಕುವ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವ ಶುದ್ಧ ನೀರು ಕೇವಲ ಶೇ. 0.06 ಆಗಿದೆ!

ನೀರು ಅತ್ಯಮೂಲ್ಯವಲ್ಲದೆ ಇನ್ನೇನು ಮತ್ತೆ!

(ಈ ಪೋಸ್ಟಿಗೆ ಮಾಹಿತಿ ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟದ್ದು ಶ್ರೀ ಅಬ್ದುಲ್ ಕಲಾಮರ ದಿ ಸೈಂಟಿಫಿಕ್ ಇಂಡಿಯನ್ ಎಂಬ ಪುಸ್ತಕ. ಮಾಹಿತಿಯೇನು ಬಂತು, ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಇದು ತರ್ಜುಮೆಯೆಂದರೂ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ.)

-ಅ
19.04.2011

7.45PM

ಶೆರ್ಪಾಗಳು - ೧

2011-03-26T22:59:00.002+05:30

ಬಹುಶಃ ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಶಿಖರವನ್ನು ಯಾರೂ ಸಹ ಏರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲವೆನಿಸುತ್ತೆ. ಹಿಮಾಲಯದ ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ ಬಗ್ಗೆ ಶೆರ್ಪಾಗಳನ್ನು ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಯೋಚಿಸುವುದೂ ಸಹ ಅಸಾಧ್ಯ! ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ ಶ್ರೇಣಿಗೆ ಸೇರಿದ ಈ ಶೆರ್ಪಾಗಳ ತವರು ಪೂರ್ವ ನೇಪಾಳದ ಸೋಲು - ಖುಂಬು ಜಿಲ್ಲೆ. ನೇಪಾಳದ ಈ ಭಾಗ ಲ್ಹೋತ್ಸೆ, ನುಪ್ಸೆ, ಪುಮೊರಿ, ಚೊ ಒಯು ಎಂಬ ಹಿಮಭರಿತ ಸ್ಥಳಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ. ನಾಮ್‍ಚೆ ಬಜಾರ್ ಎಂಬ ಪ್ರಮುಖ ಹಳ್ಳಿಯು ಎವೆರೆಸ್ಟಿನ ಬುಡದಲ್ಲೇ ಇದೆ.

ಸುಮಾರು ಆರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ಪೂರ್ವದ ಟಿಬೆಟ್ಟಿನಿಂದ ನೇಪಾಳಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದು ಬಿಡಾರ ಹೂಡಿದವರು ಈ ಶೆರ್ಪಾಗಳು. ಶೆರ್ಪಾ ಎಂದರೆ - ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನ ಜನ ಎಂದರ್ಥ. ಟಿಬೆಟ್ಟಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯಿಂದಲೋ, ಹೊಸ ಆವಾಸ ಸ್ಥಾನಕ್ಕಾಗಿಯೋ, ಆರು ನೂರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ ನೇಪಾಳಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬರುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಅನುಯಾಯಿಗಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು ಚೊಮೊಲುಂಗ್ಮಾ (ಮೌಂಟ್ ಎವೆರೆಸ್ಟ್)ನ ಪೂಜೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಗದ್ದಲದ ಪ್ರಪಂಚದಿಂದ ದೂರವಿರುವ ಇವರು ಜೋಳ ಮತ್ತು ಆಲುಗೆಡ್ಡೆಯನ್ನು ಬೆಟ್ಟಗಳ ಬದಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆದುಕೊಂಡು ಶಾಂತಿಯುತ ಜೀವನವನ್ನಾಚರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಇವರದು ಕಠಿಣ ಬದುಕು, ಆದರೆ ಈ ಜನ ತಮ್ಮ ಬದುಕಿಗಿಂತ ಕಠಿಣರು. ಹಿಮಾಲಯದ ದನ (ಯಾಕ್)ವನ್ನು ಮೇಯಿಸುತ್ತಾ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಕೂದಲಿನಿಂದ ಬೆಚ್ಚನೆಯ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೇಯುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಬೇಸಿಗೆಯನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾರೆ. ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ಹೊರಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರಯಾಣಿಕರನ್ನು ನಗು ನಗುತ್ತಾ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳೊಳಗೆ ಸ್ವಾಗತಿಸಿ ಬಿಸಿ ಬಿಸಿ ಚಹವನ್ನು ನೀಡಿ ಊಟ ಉಪಚಾರಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಗಳಿಸಿದ್ದಾರೆ ಶೆರ್ಪಾಗಳು.

ಈಚೆಗೆ ಶೆರ್ಪಾಗಳು ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗ್‍ವರೆಗೂ ವಲಸೆ ಬಂದು ವ್ಯವಹಾರಿಕ ಬದುಕನ್ನು ನಡೆಸಲಾರಂಭಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಈಗಲೂ ಅನೇಕರು ಸೋಲೊ-ಖುಂಬುವಿನಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿದ್ದಾರೆ. ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗಿನಲ್ಲೇ ಇವರನ್ನು ಮೊದಲು ಗುರುತಿಸಿದ್ದು! ಡಾರ್ಜಿಲಿಂಗಿನವರ ಭಾಷೆಯೇ ಬೇರೆ, ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಭಾಷೆಯೇ ಬೇರೆ. ಇವರ ಭಾಷೆ ಟಿಬೆಟ್ಟಿನಿಂದ ಕವಲೊಡೆದು ಅದಕ್ಕೆ ತೀರಾ ಸಮೀಪವಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಟಿಬೆಟ್ ಭಾಷೆಗೂ ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಭಾಷೆಗೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಭೇದವಿದೆ.

ಇವರ ನಾಮಕರಣ ಶೈಲಿಯು ಬಹಳ ವಿನೋದವೆನಿಸುತ್ತೆ ನಮಗೆ; ಕಾರಣ, ಅನೇಕರ ಹೆಸರು ಒಂದೇ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಗುರುತಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಸಂಖ್ಯೆಗಳಿಂದ! ಆಂಗ್ ಶೆರಿಂಗ್ ೧, ಆಂಗ್ ಶೆರಿಂಗ್ ೨ ಹೀಗೆ!! ಬಹುತೇಕ ಜನರ ಹೆಸರುಗಳು ವಾರಗಳ ಹೆಸರುಗಳಾಗಿರುತ್ತೆಂದರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಪಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ದವಾ (ಸೋಮ), ಮಿಂಗ್ಮಾ (ಮಂಗಳ), ಲ್ಹಾಕ್ಪಾ (ಬುಧ), ಫುರ್ಬಾ (ಗುರು), ಪಸಂಗ್ (ಶುಕ್ರ), ಪೆಂಬಾ (ಶನಿ) ಮತ್ತು ನಿಮ (ಭಾನು).

ಶೆರ್ಪಾಗಳು ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮಾನುಯಾಯಿಗಳೆಂದು ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದೆನಷ್ಟೆ. ಆದರೂ ಉಳಿದ ಸಾಮಾನ್ಯ ಬುಡಕಟ್ಟಿನ ಜನಾಂಗದವರಂತೆ ಇವರಲ್ಲೂ ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳು ಮನೆಮಾಡಿಕೊಂಡಿವೆ. ಐವತ್ತರ ದಶಕದಲ್ಲಿ ನಂದಾ ಕೋಟ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಮುಂದಾಳತ್ವ ವಹಿಸಿದ್ದ ಆಂಗ್ ಶೆರಿಂಗ್ ಎಂಬಾ ಶೆರ್ಪಾ ಶಿಖರದ ಕೊನೆಯ ಭಾಗವನ್ನೇರಲು ನಿರಾಕರಿಸಿಬಿಟ್ಟ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ಅವನ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಂದಾ ದೇವಿಯು ಬಂದು ಈ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಕೂಡದೆಂದು ಅಪ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದ್ದಳಂತೆ.

ಶೆರ್ಪಾಗಳ ನಂಬಿಕೆಗಳೇ ಹೀಗೆ. ಚೋಮೋಲುಂಗ್ಮಾ ಅಥವಾ ಜೋಮೋಲಂಗ್ಮಾ (ಇಂದಿನ ಮೌಂಟ್ ಎವೆರೆಸ್ಟ್) ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಜೋಮೋ ಮಿಯೋ ಸಂಗ್ಮಾ ಎಂಬಾಕೆ ಇದ್ದೂ ಆಕೆಯು ಇಡೀ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶದ ಜನತೆಗೆಲ್ಲಾ ಊಟವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ತಂಗಿಯರಾದ ಟಾಷಿ ಸೆರಿಂಗ್ಮಾ ಎಂಬಾಕೆಯು ಗೌರಿಶಂಕರದಲ್ಲಿದ್ದು, ಆಯುಷ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮತ್ತೊಬ್ಬ ತಂಗಿಯಾದ ಟೇಕರ್ ಡೊಸಂಗ್ಮಾ ಎಂಬಾಕೆಯು ಒಳ್ಳೆಯ ಭವಿಷ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಚೊಪೆನ್ ಡಿನ್ಸಂಗ್ಮಾ ಎಂಬಾಕೆಯು ಐಶ್ವರ‍್ಯವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ ಥಿಂಗಿ ಶೆಲ್ಸಂಗ್ಮಾ ನೀಡುವುದು ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು. ಗುರು ರಿಂಪೊಚೆ - ಟಿಬೆಟ್ಟಿನ ಬೌದ್ಧ ಧರ್ಮದ ಸ್ಥಾಪಕನು ಈ ಖುಂಬು ಕಣಿವೆಯಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನೆಂಬ ಪ್ರತೀತಿಯೂ ಇದೆ.

ಯೇತಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಶೆರ್ಪಾಗಳಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ನಂಬಿಕೆ. ಯೇತಿಯೆಂದರೆ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮನುಷ್ಯ. ಅವರ ನಂಬಿಕೆಯ ಪ್ರಕಾರ ಹಿಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ರಾಕ್ಷಸನೆಂದೇ ಹೇಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಯಾವ ಶೆರ್ಪಾನೂ ಸಹ ಇದುವರೆಗೂ ತಾನು ಯೇತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆಂದು ಸಾಕ್ಷ್ಯ ಒದಗಿಸಿಲ್ಲ. ಅವರ ಪ್ರಕಾರ ಯಾರಾದರೂ ಯೇತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಅವರು ಕೂಡಲೆಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ! ಎಂ.ಎಸ್ ಕೋಹ್ಲಿಯವರು ತಮ್ಮ ಮೊದಲ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ, ಅಂದರೆ ಸುಮಾರು ಅರವತ್ತರ ದಶಕದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಅನುಭವವೊಂದನ್ನು ದಾಖಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಟೆಂಟಿನೊಳಗೆ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಇಬ್ಬರು ಶೆರ್ಪಾಗಳು ಬಂದು ಆಶ್ರಯ ಕೊಡಿಯೆಂದು ಕೇಳಿಕೊಂಡರಂತೆ. ಇಬ್ಬರೂ ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಏನಾಯಿತೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದಕ್ಕೆ, ಇಲ್ಲಿ ಯೇತಿಯಿದೆಯೆಂಬ ಗುಮಾನಿಯು ಬಂದಿದೆ, ಹಾಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ನೋಡದೇ ಇರುವ ಸಲುವಾಗಿ ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿಬಂದೆವು ಎಂದು ಹೇಳಿದರಂತೆ.

ಇವರು ಪರ್ವತಗಳ ಆರಾಧಕರೆಂಬುದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಇವರದು ಇನ್ನೊಂದು ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. ಯಾರಾದರೂ ಎಡುವಿ ಬಿದ್ದು ಸತ್ತು ಹೋದರೆ ಅದು ಆಕಸ್ಮಿಕವಲ್ಲ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಪರ್ವತದೇವನು ಆಹುತಿಯಾಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡದ್ದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ಯಾರಾದರೂ ಹಾಗೆ ಸತ್ತರೆ, ಇನ್ನು ಮುಂದಿನ ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಅದೇ ದಿನ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಯಾರಾದರೂ ಬಂದರೆ ಅವರೂ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ಅದೂ ಕೂಡ ಪರ್ವತ ದೇವನ ಆಹುತಿಯೇ.

ತೀರಿಕೊಂಡ ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಒಬ್ಬ ಲಾಮಾ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಲಾಮಾ ಎಂದರೆ ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪುರೋಹಿತರು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ. ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಸಂಸ್ಕಾರ ಕ್ರಿಯೆಗೆ ಫೋವಾ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಶವದ ತಲೆಯ ಮೇಲಿನ ಕೂದಲನ್ನು ಲಾಮಾ ಕೀಳುತ್ತಾನೆ. ಆತ್ಮವು ತಲೆಯಿಂದಲೇ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಬೇಕು, ಬೇರೆ ರಂಧ್ರಗಳಿಂದ ಹೋದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆತ್ಮತತ್ತ್ವದ ನಂಬಿಕೆಯು ಬೌದ್ಧರಲ್ಲಿ ಇದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಹಿಮಾಲಯದ ಶೆರ್ಪಾಗಳೆಂಬ ಬೌದ್ಧರಲ್ಲಂತೂ ಇದೆ.

........

ಶೆರ್ಪಾಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಮುಂದೆ ಮಾಡೋಣ..

-ಅ
26.03.2011
11PM

ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ಭಾಗ ೮

2011-03-15T21:14:00.004+05:30

ನನಗಿರುವ ಈ ಬಾಲದಿಂದ ನೀವು ನನ್ನನ್ನು ಮೀನೆಂದೋ, ಅಥವಾ ಹಾವೆಂದೋ, ಅಥವಾ ಸ್ಟಿಂಗ್ ರೇ ಎಂದೋ ಭಾವಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ ನಾನು ಕಪ್ಪೆಯ ಮರಿ ಎಂಬ ಅರಿವು ನಿಮಗೆ ಬರಲು ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ನಾನು ನಮ್ಮಪ್ಪನಂತೆ ದೊಡ್ಡ ಕಪ್ಪೆಯಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಕಾಲ ಇದೆ.

ನಮ್ಮಪ್ಪನಂತಾಗಿ ಮಾಡುವ ಸಾಹಸವಾದರೂ ಏನು? ವಟಗುಟ್ಟುವ ಪ್ರಾಣಿ ಎಂದು ಕವಿಗಳಿಂದ ತೆಗಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೋ? ಇಲ್ಲಾ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಗೇರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲ್ಪಡುವುದೋ? ಇಲ್ಲಾ, ಹಾವಿಗೋ ಬೆಕ್ಕಿಗೋ ಉದರನಿಮಿತ್ತವಾಗಬೇಕಾಗುವುದೋ? ಅದೇನಾಗುವೆನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಇರುವ ಸಾವಿರ ಕಪ್ಪೆಗಳಿಗೆ ಅಪ್ಪನಂತೂ ಆಗಲೇ ಬೇಕು. ಅದೇನು ದೊಡ್ಡ ವಿಷಯ ಎನ್ನುತ್ತೀರೋ?

ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆರುವುದೆಂದರೆ ಅಷ್ಟು ಸುಲಭವೇ? ನನಗಿಂತ ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಹೆಣ್ಣಿನ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಬೇಕು. ನನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವಳ ಸೊಂಟವನ್ನು ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಬರೀ ಸೊಂಟವೇ? ಉಹ್ಞೂಂ, ತಲೆಯ ಆಸುಪಾಸು, ಹಿಂಗಾಲಿನ ಆಸುಪಾಸನ್ನು ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು - ಭದ್ರವಾಗಿ. ಅದೇನು ಮಹಾ ಅನ್ನುತ್ತೀರೋ? ಈ ರೀತಿ ಹತ್ತಾರು ದಿನ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕಲ್ಲಾ? ಊಟ ನಿದ್ರೆಗಳಿಲ್ಲ! ಮತ್ತೆ ಇವಿಷ್ಟೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕಲ್ಲಾ! ಇದೇನು ಕಾಮಕೇಳಿ ಎಂದುಕೊಳ್ಳದಿರಿ. ಜನನೇಂದ್ರಿಯಗಳೇ ಗಂಡುಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲದ ಮೇಲೆ, ಇನ್ನು ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಸೇರುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇವಿಷ್ಟು ಕಾಲವೂ ಒಂದು ಹನಿ ಕೂಡ ವೀರ್ಯಸ್ಖಲನವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ!

ತಬ್ಬಿಕೊಂಡು ದಿನಗಟ್ಟಲೆ ಅವಳ ಬೆನ್ನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದರೆ ಶುಭ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಗೊಂಚಲು ಗೊಂಚಲಾಗಿ ಇಡುತ್ತಾಳೆ. ನನ್ನ ಕಾಮಪ್ರಚೋದನೆಯೇನಿದ್ದರೂ ಈ ಮೊಟ್ಟೆಗಳು ಬಂದ ಮೇಲೆಯೇ. ವೀರ್ಯವು ಹೊರಬಂದಿರುವ ಮೊಟ್ಟೆ-ಗೊಂಚಲನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಮುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ನಿಷೇಚನೆಯು (Fertilization) ಅವಳ ದೇಹದ ಹೊರಗೆ ಆಗುವುದರಿಂದ ಅವಳೇನೂ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರುವುದು, ಹೆರುವುದು ಏನೂ ನಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾವಿರಾರು ಮೊಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೋ ಒಂದೋ ಎರಡೋ ಬದುಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ - ನನ್ನ ಹಾಗೆ - ಮುಂದೆ ಹಾವಿಗೋ ಬೆಕ್ಕಿಗೋ ಉದರನಿಮಿತ್ತವಾಗಲೋ, ಪ್ರಯೋಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಶಿಲುಬೆಗೇರಲೋ - ಏನೋ ಒಂದು ಹಣೆಬರಹವನ್ನನುಭವಿಸಲು.

ಹಳೆಯ "ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ"ಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

-ಅ
15.03.2011
10PM

ಕರುಳಿನ ಕೂಗು

2011-02-02T15:21:00.003+05:30

ಅಧ್ಯಾಪಕನಾದ ನಾನು, ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕೆಲವು ಅವಳಿ-ಜವಳಿ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಬಹಳ ಸಮಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ - ಅದೂ ಆ ಅವಳಿ ಮಕ್ಕಳಿರುವ ತರಗತಿಗೆ ನಾನು ಹೋಗಿ ಹೋಗಿ, ಪಾಠ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ! ನನ್ನ ಸಹೋದ್ಯೋಗಿಗಳು ಕೆಲವರು "ಯಾವಾಗಲೂ ನಂಗೆ ಇವರಿಬ್ಬರಲ್ಲಿ ಎ ಯಾರು ಬಿ ಯಾರು ಅಂತ ಗೊಂದಲ ಆಗುತ್ತೆ" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ. ನನಗೂ ಈ ಗೊಂದಲ ಆಗುವುದುಂಟು. ನಮ್ಮ ಸಿನಿಮಾಗಳಲ್ಲಂತೂ, ದಿಲೀಪ್ ಕುಮಾರ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ಹೃತಿಕ್ ರೋಷನ್ ವರೆಗೂ, ರಾಜ್ ಕುಮಾರ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ಸುದೀಪ್ ವರೆಗೂ (ಬೇರೆ ಭಾಷೆಗಳಲ್ಲೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ) ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಗೊಂದಲಕ್ಕೀಡು ಮಾಡಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ.

ಆದರೆ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳು ಅತ್ಯಂತ ಹತ್ತಿರದ ಬಾಂಧವ್ಯವನ್ನನುಸರಿಸಲು ಪ್ರಕೃತಿಯು ಅದ್ಭುತವಾದ ರೀತಿಯನ್ನು ನೀಡಿದೆ. ಮನುಷ್ಯರ ಕಥೆಯನ್ನು ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸೋಣ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ಜೀವಿ ಮನುಷ್ಯನಿಗೇ ಅಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾಗಬೇಕಾದರೆ, ಅದೂ ಕೇವಲ ಎರಡು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿಯೇ, ಇನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಯಾವುದಾದರೂ ತಾಯಿ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ತನಗಿರುವ ನಾಲ್ಕೋ ಐದೋ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ? ಹೌದೆನ್ನುತ್ತೆ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಅಧ್ಯಯನ. ಆದರೆ ಸರಿಸೃಪಗಳು ಕೀಟಗಳು ಕ್ರಿಮಿಗಳು ಈ ಗುಣಕ್ಕೆ ಹೊರತಾಗಿವೆ. ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನು ಮರೆತು ವರ್ತಿಸುವವರನ್ನು cold blooded animal ಎಂದು ಹೋಲಿಸುವುದಿದೆಯಷ್ಟೆ?

ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮರಿಗಳು ತಾಯಿಯ ಪೋಷಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆಯಾದ್ದರಿಂದ ತಾಯಿಯೊಡನೆ ಮರಿಗಳ ನಿಕಟ ಬಾಂಧವ್ಯ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ಅಗತ್ಯ. ಸಸ್ತನಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳನ್ನು ವಾಸನೆಯಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ತಾಯಿಯು ತನ್ನ ಮರಿಗಳನ್ನು ಅವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಮೂಸಿ ತನ್ನ ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ದಾಖಲೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಕುರಿಯು ಎರಡೋ ಮೂರೋ ಮರಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿತೆಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಒಂದೊಂದು ಮರಿಯ ವಾಸನೆಯೂ ಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದು, ಅದರ ಭಿನ್ನತೆಯೇ ತಾಯಿಗೆ ಮರಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸುವ ಮಾನದಂಡ. ಮಂದೆಯಲ್ಲಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಕುರಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳನ್ನು ಗುರಿತಿಸಲು ವಾಸನೆಯೇ ಸಾಧನ.

ಇನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಸಸ್ತನಿಗಳಾದ ಆನೆಗಳು, ಬೆಕ್ಕು - ನಾಯಿ - ಕೋತಿ ಜಾತಿಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳು - ಇವೆಲ್ಲವೂ ವಾಸನೆಯ ಜೊತೆ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನೂ ಪರಿಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೇಹದ ಸ್ಪರ್ಶವೂ ಭಿನ್ನವಾದುದರಿಂದ (ವಾಸನೆಯೂ ಕೂಡ) ತನ್ನ ಮರಿ ಯಾವುದು, ಬೇರೆ ಮರಿ ಯಾವುದು ಎಂಬ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಈ ತಾಯಿಗಳಿಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿಯೂ ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಪರ್ಶವು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ. ಬೇರೆಯವರು ಎತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ಅತ್ತು ರಂಪ ಮಾಡುವ ಕೇವಲ ಮೂರೇ ತಿಂಗಳಾದ ಮಗುವು ತನ್ನ ತಾಯಿಯು ಎತ್ತಿಕೊಂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಸಮಾಧಾನಗೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ನೋಡಿಲ್ಲ? ತಾಯಿಗೂ ಈ ಸ್ಪರ್ಶ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ತಿಳಿಯುವುದೆಂಬುದೂ ಸತ್ಯ.

ಆಸ್ಟ್ರಿಯಾದ ಪ್ರಕೃತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞ ಡಾ. ಲಾರೆಂಜ಼್ ಎಂಬಾತ ಬಾತುಕೋಳಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರಯೋಗವೊಂದನ್ನು ನಡೆಸಿದನಂತೆ. ಇನ್ನೇನು ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಮರಿಯಾಗಬೇಕೆಂದಿರುವಾಗ ತಾಯಿ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಮರಿಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ಮರಿಗಳು ಹೊರ ಬರುವ ವೇಳೆ ಮೊಟ್ಟೆಗಳೆದುರು ತಾನೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ತಾಯಿ ಹಕ್ಕಿಯ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿದನಂತೆ. ಆ ಬಾತುಕೋಳಿ ಮರಿಗಳು ಈತನನ್ನೇ ತಾಯಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಈತ ಹೋದಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ, ಕೂಗಿದಾಗ ತಾವೂ ಕೂಗಿ, ಜೊತೆಗೇ ಇದ್ದವಂತೆ. ಬಹುತೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಧ್ವನಿಯನ್ನಾಧರಿಸಿಯೇ ತಮ್ಮ ಮರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುವು. ಮರಿಯೂ ಸಹ ತಾಯಿಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಲು ಧ್ವನಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸುವುದು.

ವಾನರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮನುಷ್ಯರಂತೆಯೇ ಧ್ವನಿ, ಸ್ಪರ್ಶದ ಜೊತೆಗೆ ಮರಿಯ (ಮಗುವಿನ) ಆಕಾರ, ಗಾತ್ರಗಳನ್ನೂ ಗಮನಿಸಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತವೆ. ಮನುಷ್ಯರ ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ತಾಯಿಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಹೇಗೆ ಗುರುತಿಸುವುವೆಂದು ನೋಡಿದೆವು. ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ತಾಯಿಯ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಬೇರೆಯವರ ಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ ಗುರುತಿಸುವ ಗುಣವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯು ಕರುಣಿಸಿದೆ. ಈ ಗುಣಕ್ಕೇ ಕರುಳಿನ ಕೂಗು ಎನ್ನಬಹುದು!

- ಅ
02.02.2011
3.30PM

ಕೊಬ್ಬು

2010-12-15T10:43:00.006+05:30

“ಸರಿಯಾದ ವ್ಯಾಯಾಮ ಇಲ್ಲದೇ ಇರುವ ದೇಹಕ್ಕೆ ಬೊಜ್ಜು ಖಂಡಿತ”, “ಬೊಜ್ಜನ್ನು ಇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಲಹೆಗಳು...” , “cure obesity naturally” ಇಂಥಾ ಹಲವಾರು ಶೀರ್ಷಿಕೆಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತ ಲೇಖನಗಳು ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರತಿ ತಿಂಗಳೂ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ. ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ಈ ಬೊಜ್ಜು ನ್ಯಾಚುರಲ್ಲೇ? ಹೌದೆನ್ನುತ್ತಾರೆ ಕೆಲವು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳು. ಇನ್ನು ಕೆಲವರು ಆರೋಗ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾರಕವಾದ ಇದು ಪ್ರಾಕೃತಿಕ ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದೆನ್ನುತ್ತಾರೆ. ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಕಿರುವ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಬೆಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಹೊರೆತು ಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ತಾನೆ ಬೊಜ್ಜು ಬಂದೀತು? ಬರಬಹುದು. ದನ, ಕೋಳಿ, ಕುರಿ, ಕೋತಿ - ಇವೆಲ್ಲವಕ್ಕೂ ಬರಬಹುದು. ತೀರ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಬರಬಹುದು. ಸಹವಾಸದಿಂದ ಸನ್ಯಾಸಿ ಕೆಟ್ಟಂತೆ!

ನಮ್ಮ ಬೊಜ್ಜಾದರೂ ಏನು? ಕೊಬ್ಬಿನ ಶೇಖರಣೆಯಷ್ಟೆ? ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಏಕೆ ಕೊಬ್ಬು ಶೇಖರಿಸಲ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ? ಬೊಜ್ಜು ಬಂದಿರುವ ಹುಲಿಯನ್ನೋ ಜಿಂಕೆಯನ್ನೋ, ಒಂಟೆಯನ್ನೋ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವಷ್ಟೆ?

ಕೆಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಬೊಜ್ಜು ಅವಶ್ಯಕ.

ಪೆಂಗ್ವಿನ್ನುಗಳು ಶೀಥಲ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕಾದುದರಿಂದ ಅವುಗಳ ಮೈ ತುಂಬ ಬೊಜ್ಜು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಚಳಿ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ತಾನೆ ತಡೆದೀತು? ಅವಕ್ಕೇನು ಕರಡಿಯಂತೆ ಮೈ ತುಂಬ ಕೂದಲಿದೆಯೇ? ಹಿಮಕರಡಿಗಳೂ ಸಹ ಮೈಮೇಲಿನ ಕೂದಲು ಸಾಲದೆಂಬಂತೆ ಬೊಜ್ಜನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

ಈ ಕೊಬ್ಬು ಬರೀ ಚಳಿ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೋ ಹಿಮ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿಯೋ ಮಾತ್ರ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬರುವುದೆಂದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು. ಅನೇಕರು ತಿಳಿದಿರುವಂತೆ ಮರಳುಗಾಡಿನ ಹಡಗೆಂದೇ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಪ್ರಾಣಿಯಾದ ಒಂಟೆಯ ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿರುವ ಉಬ್ಬು ನೀರು ಶೇಖರಿಸಲೆಂದಲ್ಲ. ಅದು ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆ. ಇಂದಿಗೂ ಅನೇಕ ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಒಂಟೆಯ ಬೆನ್ನ ಮೇಲಿನ ಉಬ್ಬು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬು - ಆಹಾರ ಶೇಖರಣೆಗೆ! ಆದರೆ ಕೊಬ್ಬಿನ ಪದರಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಒಂಟೆಯ ದೇಹದಿಂದ ಶಾಖವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಹೋಗದೇ, ತನ್ನ ದೇಹದೊಳಗಿರುವ ನೀರು ಬತ್ತಿ ಹೋಗದೇ ಇರುವುದು ನಿಜ.

ಈ ಬಗೆಗಿನ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮಾಹಿತಿ.

ದಪ್ಪ ಇರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಂದಾಕ್ಷಣ ನಮಗೆ ಆನೆಯ ಯೋಚನೆ ಬರಬಹುದು. ಆದರೆ ಆನೆಗೆ ತನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ಬೊಜ್ಜಿನಂತೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೊಬ್ಬು ಶೇಖರಣೆ ಆಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅದರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಅಂಶಗಳೂ ಸಮವಾಗಿಯೇ ಇರುತ್ತೆ. ಐನೂರು ಆರುನೂರು ಚದರ ಕಿ.ಮೀ. ವಲಸೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಯು ಬೊಜ್ಜು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಕುಳಿತಿರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ. ಗೇಂಡಾಮೃಗಗಳೋ ಬಾಡಿ-ಬಿಲ್ಡರುಗಳಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಇನ್ನು ಇದೇ ತೆರನಾದ ಇನ್ನೊಂದು ದಪ್ಪ ಪ್ರಾಣಿ ನಮಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ನೀರುಕುದುರೆ. Sea Horse ಅಲ್ಲ. ನೀರು ಕುದುರೆ ಎಂದರೆ ಹಿಪ್ಪೋಪೋಟೋಮಸ್. ಹಿಪ್ಪೋ ಉಭಯವಾಸಿಯಾಗಲೀ ಜಲಚರವಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ. ಆದರೂ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದ ಬಹುಪಾಲು ಸಮಯವನ್ನು ನೀರಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆಯುತ್ತೆ. ನೀರಿನ ವಿಶಿಷ್ಟೋಷ್ಣವೋ (specific heat) ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚಿರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ನೀರು ತನಗಿಂತ ಬಿಸಿಯಾದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವಿನಿಂದಲೂ ಉಷ್ಣವನ್ನು ಸೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಕೊಬ್ಬಿನ ಅಂಶವು ಅತಿಯಾಗಿ ಬೊಜ್ಜಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಹಿಪ್ಪೋ ದೇಹದಿಂದ ಉಷ್ಣತೆಯು ನಷ್ಟವಾಗಿ ನೀರು ಪಾಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ಹಿಪ್ಪೋ ದೇಹವು ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತೆ. ಹಿಪ್ಪೋಗಳಂತೆಯೇ ಎಮ್ಮೆಗಳ ದೇಹಗಳೂ ಕೂಡ.

ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂದು ಕೊಬ್ಬಿರುವವನನ್ನು ನಾವು “ಹಂದಿಯಂತೆ ಕೊಬ್ಬಿದ್ದಾನೆ” ಎಂದು ಉಪಮಾಲಂಕಾರದ ಸಮೇತ ಹೊಗಳುತ್ತೇವೆ. ಹಂದಿಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಬಹಳ ಪ್ರಯೋಜನ ಇದೆ. ಮೊದಲಿಗೆ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹಿಪ್ಪೋಗಳ ರೀತಿಯೇ ಹಂದಿಗಳೂ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಬಯಸುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಕೆಸರು ನೀರಿನಲ್ಲಿ. ಕೆಸರಾಗಲೀ, ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ನೀರಾಗಲೀ, ನೀರಿನ ವಿಶಿಷ್ಟೋಷ್ಣವೇನೂ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ? ಇನ್ನೊಂದು ಮುಖ್ಯ ಕಾರಣವೆಂದರೆ ಹಂದಿಗಳು ಇಂಥಾ ಕೆಸರುಗಳಲ್ಲಿ ಮೈ ಚೆಲ್ಲಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿರುವಾಗಲೋ, ಪೊದೆಗಳ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಾಡುವಾಗಲೋ ವಿಷ ಜಂತುಗಳಿಂದ, ಸರ್ಪಗಳಿಂದ ಕಚ್ಚಲ್ಪಡುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಬಹಳ ಹೆಚ್ಚು. ಹಂದಿಗಳ ಉದರಭಾಗವಿಡೀ ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೂ, ಈ ಕೊಬ್ಬು ವಿಷವನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿದುಬಿಡುತ್ತೆ. Venom proof ಚರ್ಮ!

ಕೊಬ್ಬನ್ನು (ಬೊಜ್ಜನ್ನು) ಕರಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ವೈದ್ಯರು ಕೊಡುವ ಸಲಹೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಯಾಮವು ಪ್ರಮುಖವಾದುದು. ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ, ಅಷ್ಟೊಂದು ವ್ಯಾಯಾಮ ಮಾಡುವ ಆನೆಯಾಗಲೀ ಗೇಂಡಾಮೃಗವಾಗಲೀ ಬೊಜ್ಜು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಹೃದಯಾಘಾತಗಳಿಗೀಡಾವುದಿಲ್ಲ. ಈಜುಗಾರಿಕೆಯೂ ವ್ಯಾಯಾಮವಲ್ಲವೇ? ಈಜುಗಾರರು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಬೊಜ್ಜುಧಾರಿಗಳಾಗುವರೇ? ಹಿಪ್ಪೋಗಳು ಒಳ್ಳೆಯ ಈಜುಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಯೇ ಆದರೂ ಅವುಗಳಿಗೆ ಬೊಜ್ಜಿನ ಅವಶ್ಯವೇನೆಂಬುದನ್ನು ಆಗಲೇ ನೋಡಿದೆವು. ಹಿಪ್ಪೋಗಳಾದರೆ ಪಾರ್ಟ್ ಟೈಮ್ ಸ್ವಿಮ್ಮರ್ಸ್. ಬೇರೆ ಸಮಯಗಳಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಅದ್ಭುತ ಈಜುಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಯಾದ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಯಾಕೆ ಅಷ್ಟು ದಪ್ಪ ಇವೆ? ಅಷ್ಟೊಂದು ಕೊಬ್ಬು ಹೇಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಶೇಖರಣೆಯಾಗಿದೆ?

ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಸಮುದ್ರದ ಆಳಗಳಲ್ಲಿದ್ದೂ ಉಸಿರಾಟಕ್ಕೆಂದು ಮೇಲೆ ಈಜಿಕೊಂಡು ಬರುವುದು, ಮತ್ತೆ ಆಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುವು. ಆಳಕ್ಕಿಳಿದಂತೆಲ್ಲಾ ನೀರಿನ ಒತ್ತಡವು ಹೆಚ್ಚುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತೆ. ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಒತ್ತಡ ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ಈಜುತ್ತಿರಬೇಕಾಗುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಇದರಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಯ ತೂಕದಲ್ಲಿ ನಷ್ಟದ ಭಾಸವಾಗುತ್ತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪ್ಲವನತೆ ಅಥವಾ buoyancy ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲೆಂದೇ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಹೇರಳವಾಗಿ ಕೊಬ್ಬನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸುತ್ತೆ. ಈ ಕೊಬ್ಬಿಗೆ ತಿಮಿಮೇದಸ್ಸು ಎಂದೇ ಹೆಸರಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಮಾಂಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೂಳೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಸಾಂದ್ರತೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಕೊಬ್ಬು ಭಾರಿ ತೂಕದ ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ಮುಳುಗದಂತೆ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತೆ.

ಈ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಬೊಜ್ಜು, ಕೊಬ್ಬು ತೊಂದರೆಯಾಗಿಲ್ಲ. ಇವು ಸ್ವಾಭಾವಿಕವಾಗಿಯೇ ಕೊಬ್ಬಿಗಳು. ನಾವು ನಮ್ಮ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ಮರೆತಿರುವುದರಿಂದ ತೊಂದರೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿರುವ ಕೊಬ್ಬಿಗಳು.

(ಇದನ್ನು "ಹೊಸ ದಿಗಂತ" ದಿನಪತ್ರಿಕೆಯವರು ಪ್ರಕಟಿಸಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞತೆಗಳು)

-ಅ
23.11.2010
9PM

ವಿಶ್ವ ಪರ್ವತಗಳ ದಿನ

2010-12-11T20:54:00.000+05:30

ಡಿಸೆಂಬರ್ ಹನ್ನೊಂದು - ವಿಶ್ವ ಪರ್ವತಗಳ ದಿನ - ಹೀಗೆಂದು ವಿಶ್ವ ಸಂಸ್ಥೆ ಘೋಷಿಸಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಪರ್ವತಗಳಿಗೆ, ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳಿಗೆ, ಚಾರಣಗರಿಗೆ ಈ ಕವನವು ಅರ್ಪಿತ.

ಚಾರಣದ ಬದುಕು

ಮರಗಿಡವೆಲ್ಲವು ಕನವರಿಸುತ್ತ
ಹಾಡಿನವೊಲು ಇದು ಗಾಳಿಯ ಸದ್ದೆ?
ಮುಗಿಲಿನ ದಿಂಬಿಗೆ ತಲೆಯನಿಡುತ್ತ
ಪರ್ವತಕೇನೀ ಇರುಳಲಿ ನಿದ್ದೆ?

ಮುಗಿಲೆಲ್ಲವು ಕಪ್ಪಾಗುತ ಕೂಡಿ
ನುಂಗಿವೆ ಚುಕ್ಕಿಗಳ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ.
ಮಿಂಚಿನ ಪೌರೋಹಿತ್ಯದ ತಂತ್ರ,
ಗುಡುಗಿನ ರೂಪದಿ ಹೊರಟಿತು ಮಂತ್ರ.

ನೀರವದರಣ್ಯ ಮೀರಿರೆ ಮೇರೆ
ಎಚ್ಚರಗೊಳಿಸಿತು ವರ್ಷದ ಸೊಲ್ಲು.
ಹನಿ ತಾನ್ ತೊರೆಯಾಗುತೆ ಇಳಿಜಾರೆ
ಸಲಿಲತರಂಗವ ಮೀಟಿತು ಕಲ್ಲು.

ಹೆಜ್ಜೆಯ ನೆಲಸ್ಪರ್ಶಕೆ ಕಾಯುತ್ತ
ಜಿಗಣೆಗಳೋ ಹೀರಿವೆ ಮೈರಕ್ತ.
ಪುಷ್ಪದ ಗಿರಿ ಕೋಮಲತೆಯ ಚಿತ್ತ
ಪಡೆಯುವುದೇ ಇಹ ಜೀವನ್ಮುಕ್ತ.

ಬೆಳೆಬೆಳೆಯುತ್ತಲಿದೆ ಮಳೆಯ ದರ್ಪ;
ಅಧಿಕಾರದೊಳೇ ಮೆರೆದಿದೆ ಇಲ್ಲಿ.
ಹೆಡೆಯೆತ್ತಿದೆ ಕಗ್ಗತ್ತಲ ಸರ್ಪ,
ಮಿಂಚಿನವೊಲು ಕಿರು ಬೆಳಕನು ಚೆಲ್ಲಿ.

ನಡೆನಡೆವುದೆ ನಗುವಿನ ಸನ್ಮಾರ್ಗ,
ಸೃಷ್ಟಿಯೊಳೆಲ್ಲವು ಸುಂದರ ಸ್ವರ್ಗ.
ಹಗಲೇನಿರುಳೇನೀ ಚಾರಣದಿ?
ಸೌಂದರ್ಯವೆ ಎಲ್ಲವು ಈ ಬನದಿ.

-ಅ
23.11.2010
9 AM

ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಪ್ರದಾನ - ೧

2010-11-23T21:19:00.005+05:30

ಈ ಲೋಕದ ಹಲವು ಬುದ್ಧಿವಂತರಿಗೆ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡಿ ಗೌರವಿಸಲಾಗಿದೆ. ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ ಬುದ್ಧಿವಂತರು ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸಿದ್ದಾರೆ. ಕೆಲವರ ಪರಿಚಯ ನಮಗಿದ್ದೀತು. ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ, ತಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ತಾವೇ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಕೇಳೋಣ.

೧. "ಕುರಿಗಳು ಸಾರ್ ಕುರಿಗಳು... ನಾವ್ ಕುರಿಗಳು... " - ಕವಿಯಂತೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಹೋಲಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಕವಿಗಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ನಮ್ಮಲ್ಲಿನ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿ! ಅವರೇನಿದ್ದರೂ ಸ್ವಾರ್ಥ ಕೋಗಿಲೆಗಳನ್ನು, ಪೆದ್ದ ನವಿಲುಗಳನ್ನು ಹೊಗಳುವವರೇ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನು ಜನರು ಹಳ್ಳಕ್ಕೆ ಬೀಳುವ ಕುರಿಗಳು ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ನಾವು ಮನುಷ್ಯರ ಮುಖವನ್ನೂ, ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಖಗಳನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತರೆಂದು ಇವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೇನೋ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಏನು ನಾಯಿಗಳು ಮಾತ್ರವೇ ಗುರುತಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವುದು? ನಮಗೂ ಇದೆ! ಜೊತೆಗೆ ನಮಗೆ ಒಗ್ಗಟ್ಟಿದೆ. ನಾಯಿಗಳ ಹಾಗೆ ಕಿತ್ತಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಗ್ಗಟ್ಟಿನಲ್ಲಿರುವುದೇ ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲೆಂದು. ನಮಗೆ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಬಂದಿರುವುದು ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ತಂದಿದೆ. ಈಗಲಾದರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದರಲ್ಲಾ!

೨. ಟಾಮ್ ಎಂಡ್ ಜೆರ್ರಿ ಎಲ್ಲಾ ನಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ ಮಕ್ಳೇ. ಅವೆಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು. ನನ್ನ ಕೈಗೇನಾದರೂ ಫ್ರೆಡ್ ಕ್ವಿಂಬಿಯೋ ಹ್ಯಾನಾ ಬಾರ್ಬೆರಾನೋ ಸಿಕ್ಕರೆ ಅವರಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪಾಠ ಕಲಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲಿಗಳಿಗೇನು ಗೊತ್ತು ಒಡೆಯನನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ. ನಾನು ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ನಟಿಸುತ್ತಿದ್ದರೂ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತಿರುವುದು ನನ್ನ ಸಾಕಿದವನೋ ಅಥವಾ ಯಾರೋ ಬೇರೆಯವರೋ ಎಂದು ಪತ್ತೆ ಹಚ್ಚಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿ ಇಲಿಗೆಲ್ಲಿಂದ ಬರಬೇಕು! ದುರ್ಬಲರು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂಬ ಕೆಟ್ಟ, ಅನೈಸರ್ಗಿಕ ಹಂಬಲದಿಂದಲೇ ಟಾಮ್ ಎಂಡ್ ಜೆರ್ರಿಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮನ್ನು ದಡ್ಡರೆಂದು ತೋರಿಸುವುದು! ಇಲಿಗಳನ್ನು ಬುದ್ಧಿವಂತರೆಂದು ಪ್ರಕ್ಷೇಪ ಮಾಡುವುದು!

೩. ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ಇಲಿಗಳ ಮೇಲೆ ದ್ವೇಷ ಸ್ವಾಭಾವಿಕವೇ. ನಮಗೋ ಭೀತಿ. ಆದರೆ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಗೇನು ಕೊರತೆಯೇ? ಮನುಷ್ಯರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಪಡುವ ಹರಸಾಹಸವೇ ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲವೇ ನಾವೆಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತರು ಎಂದು? ಬೋನು ಇಡುತ್ತಾರಲ್ಲಾ, ಅದೂ ಮೋಸದಿಂದ. ಆ ಮೋಸದ ಬೋನಿನೊಳಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡೆವು ಎಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಿ. ಒಂದು ಪಕ್ಷ ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟರೆ, ಮತ್ತೆಂದಿಗೂ ಅದೇ ಬೋನಿನೊಳಗೆ ಸಿಲುಕುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೇ ಇಲ್ಲ. ಬುದ್ಧಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಭಾವನೆಗಳೂ ಮುಖ್ಯ ಎಂಬುದು ನಾಯಿಗಳಿಂದ ನಾವೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕಲಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಬೆಕ್ಕುಗಳಂತೆ ಕದಿಯುವುದನ್ನಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಜೊತೆಗಾರರು ಅನೇಕರು ತಮ್ಮ ಬಾಳ ಸಂಗಾತಿಗಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಊಟ ಬಿಟ್ಟು ಸತ್ತೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಈ ಬೆಕ್ಕುಗಳು ಎಂಥ ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ತಾವೇ ಹೆತ್ತ ಮರಿಗಳ ಕೈಯಿಂದಲೇ ಬೇಟೆಗಳನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ! ನಮ್ಮನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡು "ಮೌಸ್ ಹಂಟ್" ಎಂಬ ಅದ್ಭುತ ಚಿತ್ರ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ನೀವೂ ನೋಡಿ. ನಮಗೆ ಸಂದಿರುವ ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಇಲಿಗಳಿಗೂ ಡೆಡಿಕೇಟ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

೪. ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ "ಸೇವೆ" ಮಾಡಿದವರು ನಾವು. ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೇ ಗೊತ್ತು! ನಮಗೆ ನಮ್ಮದೇ ಆದ ಮನೆಗಳಿವೆ. ಎಷ್ಟೇ ಮರಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಟನೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ಕೆಲಸವೇನು ಗೊತ್ತೇ? ಸಾವಿರಾರು ಕಾಯಿಗಳನ್ನು (ಗೋಡಂಬಿಯೋ, ಕಡಲೆಯೋ, ಬಾದಾಮಿಯೋ, ಇನ್ಯಾವುದೋ...) ಸಾವಿರಾರು ಜಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟು ಅವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೇವೆ. ಎಲ್ಲಿ ಹೂಳಿದ್ದೇವೆಂದು ಯಾರೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗಲೇ ತೋರಿಸಬಲ್ಲೆ ನಾನು ನೆನ್ನೆಯಷ್ಟೇ ಹೂಳಿಟ್ಟ ಏಳುನೂರು ಕಾಯಿಗಳನ್ನೂ!
ಈ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯು ನಮಗೆ ಲಭಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ನಾವು ಇದನ್ನು ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತೇವೆ.

೫. ಬೆಕ್ಕು ಇಲಿಗಳಿಗೇ ಪ್ರಶಸ್ತಿ ಕೊಟ್ಟಿರಬೇಕಾದರೆ ಇನ್ನು ನಮಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ನಾವುಗಳು ಮನುಷ್ಯರ ಬೆಸ್ಟ್ ಫ್ರೆಂಡ್ಸು! ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ನಾವೇ ಏನು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳೋದು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತು ನಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ. ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಫಾರ್ ದಿ ಅವಾರ್ಡ್!

..................................................................

ಮುಂದಿನ ಸಲ ಇನ್ನಷ್ಟು ಬುದ್ಧಿವಂತರನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ... ಇವತ್ತಿಗೆ ಇಷ್ಟು ಸಾಕು.

-ಅ
23.11.2010
10PM

ಕೂಗರ್ ಮತ್ತು ಕರಡಿ

2010-09-17T09:14:00.003+05:30

The Bear - Film by Jean-Jacques Annaud

ಲಾಲ್‍ಬಾಗಿಗೆ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ

2010-07-01T12:06:00.016+05:30

ಮೊನ್ನೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪರಿಸರ ಶಿಕ್ಷಣ ಅಧ್ಯಯನ ತರಗತಿಯಲ್ಲಿ ಲಾಲ್‍ಬಾಗಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದೆ.

ಭಿನ್ನವಾದ ಲಾಲ್‍ಬಾಗನ್ನು ಮಕ್ಕಳು ನೋಡುವಂತಾಯಿತು. ಎಲ್ಲ ಕ್ರೆಡಿಟ್ಟೂ ಸಹ ಗೆಳೆಯ ಶರತ್‍ಗೆ ಸೇರಬೇಕು. ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ interactionಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಲಾಲ್‍ಬಾಗಿನಲ್ಲಿ ಪಕ್ಷಿವೀಕ್ಷಣೆಯ ಮುಂದಾಳತ್ವವನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ನೀಡಿ ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲಿಗೆ ಅಂದಿನ ಹೀರೋ ಆಗಿಬಿಟ್ಟ ಶರತ್.

ತರಗತಿಯೊಳಗೆ ಕೂತು ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ Ecologyಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಿಂತ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದರ ಪ್ರತಿಫಲವೇನು ಎಂಬುದರ ಸಣ್ಣ ಸ್ಯಾಂಪಲ್ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಹೆಚ್ಚಿಗೆ ವಿವರ ಬರೆಯಲು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಈ ಚಿತ್ರಗಳೇ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನೀಡುವುವು!

1. ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಗುರುತಿಸುವುದು ಹೇಗೆ? - ಶರತ್ ವಿವರಣೆ.

2. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿಂತು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಕುಳಿತು, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮಲಗಿಯೂ ನೋಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ.. ಅದೃಷ್ಟವಿದ್ದರೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೆ ಪಕ್ಷಿ. ಯಾವ ಪಕ್ಷಿ?

3. ಯಾವ ಪಕ್ಷಿ? ಈ ಪಕ್ಷಿ! "ಕಾಣಿಸದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯದಿದ್ದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ. ಆ ಪಕ್ಷಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೇ ಇರುವ ಹಾಗೆ ವರ್ತಿಸುವುದು ಬಹಳ ಮುಖ್ಯ." - ಫೋಟೋಗ್ರಾಫರ್ ಶರತ್ ಉವಾಚ.

ಈ ಪಕ್ಷಿ spotted owl.

4. ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ ಸಿಕ್ಕಿತು, ಈ "super sensitive" (ಶರತ್ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ) ಮಿಂಚುಳ್ಳಿ. ಅಷ್ಟೇನೂ ದೊಡ್ಡ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಅಲ್ಲದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಚಿತ್ರವು ಸ್ಪಷ್ಟ ಬಣ್ಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ. ಜೊತೆಗೆ ಸ್ಕೂಲು ಹುಡುಗ ಈ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ಈ ಫೋಟೋ ಚೆನ್ನಾಗಿಯೇ ಇದೆಯೆನ್ನಬೇಕು.

5. ಕಾರ್ಮೊರಾಂಟ್ ಮಾಡಿದ ಭರ್ಜರಿ ಬೇಟೆ

6. ಕಾರ್ಮೊರಾಂಟ್‍ಗಳು ಬೇಟೆಯ ನಂತರ ರೆಕ್ಕೆಯನ್ನು ಒಣಗಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಗೆ ಹೀಗೆ!

7. ಮತ್ತೊಂದು ಈ ಎಲ್ಲ ಆಟಗಳನ್ನೂ ನೋಡುವ ಬಗೆ ಹೀಗೆ..

8. ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತ ನಡೆಯುತ್ತ ಕೆರೆಯ ಪಕ್ಕದ ಕೊಳದಲ್ಲಿ ಡ್ರಾಂಗೋಗಾಗಿ ಕಾದಿದ್ದ ನಮಗೆ ಕಂಡಿದ್ದು ಇದು..

9. ಹೂ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಹಾಸಿದ ಮರಗಳು

10. ಎದುರಲ್ಲೇ ಮತ್ತೊಂದು ಗೂಬೆ ಜೋಡಿ!

11. ನಮ್ಮ ಫೋಟೋನೂ ತೆಗೀಬೇಕಂತೆ!

ಈ ಚಿತ್ರಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಲೆಯ ಹುಡುಗರು ತೆಗೆದಿರುವುದು. ಹಾಗಾಗಿ ಇದರ professionalism ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆಯೆತ್ತುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳೇ ಎಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಒಂದು ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮಹದಾಸೆ ನನಗೆ. ಯಾವಾಗ ಆ ಕಾಲ ಬರುತ್ತೋ ನೋಡಬೇಕಿದೆ!

ಶರತ್‍ನ ವೆಬ್ಸೈಟ್.

- ಅ
01.07.2010
3.20PM

ಹೆಸರಿನೊಳೇನಿದೆ?

2010-06-22T20:38:00.004+05:30

ನೀರ್ಕುದುರೆಯು (ಸಮುದ್ರ ಕುದುರೆ) ಕುದುರೆಯಲ್ಲ. ನೀರಾನೆಯು ಆನೆಯಲ್ಲ. ಇದು ನಮಗೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವುದೇ. ಇದೇ ರೀತಿ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸ್ಪೀಷೀಗಳು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ನಾವು ಗಮನ ಕೊಡಬೇಕಷ್ಟೆ.

ಮಾವಿನ ಸೊಳ್ಳೆಯೆಂದು ಖ್ಯಾತವಾಗಿರುವ "ಸೊಳ್ಳೆಯು" ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನೊಣದ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಮಾವಿನ ಸೊಳ್ಳೆ ಎಂದು ಹೆಸರಿದ್ದರೂ ಬಾಳೇ ಹಣ್ಣಿನ ಸಿಪ್ಪೆಯ ಕಂಡರೆ ಇದಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತಿ ಜಾಸ್ತಿ, ಪಾಪ. ಈ ಜೀವಿಯು ಜೆನಿಟಿಕ್ಸ್-ನಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಹಾಯವನ್ನೆಸಗುತ್ತಾ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಇದನ್ನು "Cinderella of Genetics" ಎಂದೇ ಕರೆದು ಗೌರವ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಾವಿನ ಸೊಳ್ಳೆಯ ಒಂದು ಬಗೆಗೆ ಬಿಳಿಯ ಕಣ್ಣೂ, ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಗೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣೂ ಇರುವುದೇ ಇದನ್ನು ಅಧ್ಯಯನಕ್ಕೆ ಬಳಸಿ, ಇಂದಿನ ಜೆನಿಟಿಕ್ಸ್ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಈ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಮುಂದುವರೆದಿರುವ ಕಾರಣ! ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ಸಮುದ್ರ ದಡದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದಿರುವ, ಎರಡು ಹೋಳಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿದರೆ ತಾನು ಎರಡು ಜೀವಿಯಾಗಬಲ್ಲದು ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿರುವ ನಕ್ಷತ್ರ ಮೀನು - ಮೀನೇ ಅಲ್ಲ! ಮೀನುಗಳೆಲ್ಲವೂ "ಪೈಸಸ್" ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು. ಆದರೆ ಈ ನಕ್ಷತ್ರ ಮೀನು "ಎಖಿನೋಡರ್ಮ್" ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು. ಸಮುದ್ರ ಕುದುರೆಯೂ ಇದೇ ಜಾತಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪ್ರಾಣಿ. ಇದರಂತೆ ಇನ್ನೊಂದು ಎಖಿನೋಡರ್ಮ್ ಹೆಸರು ಸಮುದ್ರ ಸೌತೇಕಾಯಿ! ಇದು ಸೌತೇಕಾಯಿಯೇನಲ್ಲ. ಇದೊಂದು ಪ್ರಾಣಿ!

ಸೂರ‍್ಯಕಾಂತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಕವಿಯು ಎಂಥ ಚೆಲುವಾದ ಹೂವೆಂದೇ ವರ್ಣಿಸಿರಲಿ, ಅದು ಕೇವಲ ಹೂವು ಅಲ್ಲವೇ ಅಲ್ಲ ಎಂದು ವಿಜ್ಞಾನ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಅದೊಂದು ಪುಷ್ಪವಿನ್ಯಾಸ (inflorescence). ಅದೇ ರೀತಿ ನಾವು ಅಡುಗೆಗೆ ಬಳಸುವ ಹೂಕೋಸು ಸಹ ಹೂವಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಪಠ್ಯಪುಸ್ತಕಗಳಲ್ಲಿ "ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಹೂವುಗಳಲ್ಲಿ ಹೂಕೋಸು ಪ್ರಮುಖವಾದುದು" ಎಂದು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ಇದು ಕೂಡ ಪುಷ್ಪವಿನ್ಯಾಸವೇ ಹೊರತು ಪುಷ್ಪವಲ್ಲ.

ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಕಾಲಘಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿ ಗಿಡ ಮರಗಳಿಗೆ ಹೆಸರುಗಳು ಬಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ - ಅವು ಹಾಗೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಅದನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುವುದರಲ್ಲೇನೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ.

ಚಿಟ್ಟೆಗಳಿಗೆ butterfly ಎಂದು ಹೆಸರು ಬರುವ ಮುನ್ನ Flutter-by ಎಂದಿತ್ತಂತೆ. ಯಾರೋ ಮಾಲಪ್ರೋಪಿಸಂ ಇಂದ ಅದನ್ನು butterfly ಮಾಡಿದರಂತೆ.

ಸರ್ ಜೋಸೆಫ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಅನ್ನುವ ವಿಜ್ಞಾನಿ ಆವಿಷ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಗ ಒಂದು ವಿಶೇಷ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಕಂಡು, ಅಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಳೀಯರನ್ನು "ಇದು ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದನಂತೆ. ಆ ಸ್ಥಳೀಯ ಕಾಡು ಮನುಷ್ಯ ಇವನನ್ನೇ ದುರುಗುಟ್ಟಿ ನೋಡುತ್ತ "ನೀನು ಏನು ಹೇಳ್ತಾ ಇದ್ದೀಯೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಅವರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನಂತೆ. ಆ ಪ್ರಾಣಿಯ ಹೆಸರು ಅಂದಿನಿಂದ ಅದೇ ಆಯಿತು! ಆ ಕಾಡುಮನುಷ್ಯರ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ "ನಿನ್ನ ಮಾತು ನನಗೆ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ" ಎನ್ನುವುದಕ್ಕೆ "ಕಾಂಗರೂ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ!

ಹೆಸರುಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಏನೇನೋ ಕಾರಣಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಕೆಲವಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಹೇಗೋ ಯಾವ ಯಾವುದೋ ಹೆಸರುಗಳು ಬಂದು ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತವೆ. ಹೆಸರಿನೊಳೇನಿದೆ..? Whats in a name..?

-ಅ
22.06.2010
9.20PM

ಹಾವಿನ ನಾಲಗೆ

2010-04-26T16:15:00.002+05:30

ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕರನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ "ಹಾವಿನಂತೆ ಎರಡು ನಾಲಗೆಯವನು" ಎಂದು ಹೇಳುವುದು ಸಾಮಾನ್ಯ. ಪಾಪ, ಹಾವಿಗಂತೂ ಅದೆಷ್ಟು ಆಪಾದನೆಗಳಿವೆಯೋ ಏನೊ, ಎರಡು ನಾಲಗೆ ಇದ್ದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಹಾವು ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಬೇಕೆ? ಇರಲಿ, ಈ ಗಾದೆಯ ಗೂಢಾರ್ಥ ಏನಿದೆಯೋ ಅದು ಈಗ ಬೇಡ. ಹಾವಿಗೆ ಎರಡು ನಾಲಗೆ ಇರುವುದು ಅಪ್ರಾಮಾಣಿಕವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಲಂತೂ ಅಲ್ಲವೆಂಬುದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ನೋಡೋಣ.

ಹಾವುಗಳು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣಕ್ಕೂ ನಾಲಗೆಯನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲ ಕಂಡಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ? ಅನೇಕರು ಇದನ್ನು ಉಸಿರಾಡುವ ಸಲುವಾಗಿ ಎಂದು ತಪ್ಪಾಗಿ ಗ್ರಹಿಸಿರುತ್ತಾರೆ. ಉಸಿರಾಡುವುದಕ್ಕಲ್ಲ ಹಾಗೆ ನಾಲಗೆಯನ್ನು (ಗಳನ್ನು) ಹೊರಚಾಚುವುದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾದ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಬೇಕೆಂದರೆ ವಾಸನೆ ನೋಡಲು! ಮೂಗಿನಿಂದ ಮೂಸುವುದೇ ಬೇರೆ, ಹಾವು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದ ಆಘ್ರಾಣಿಸುವುದೇ ಬೇರೆ. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ - ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ತನ್ನ ಆಹಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಶತ್ರು ಪ್ರಾಣಿಗಳು - ಉಂಟಾದ ರಾಸಾಯನಿಕ ಬೆರಕೆಗಳನ್ನು ತನ್ನ ನಾಲಗೆಯ (ಗಳ) ದ್ರವದಲ್ಲಿ ಬೆರೆಸಿಕೊಂಡು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ನಾಲಗೆಯು ಕವಲೊಡೆದಿರುವುದರ ಉದ್ದೇಶ, ಎರಡು ನಾಲಗೆಯ ಮಧ್ಯೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಅಂಗವೊಂದಿದೆ. ಅದರ ಹೆಸರು "ಜೇಕಬ್‍ಸನ್ ಅಂಗ" ಎಂದು. ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ ಆಘ್ರಾಣವನ್ನು ಮಾಡುವುದು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಈ ಜೇಕಬ್‍ಸನ್ ಅಂಗ.

ಗಂಡು ಹಾವುಗಳು ಆಘ್ರಾಣವಲ್ಲದೆ ಹೆಣ್ಣು ಹಾವುಗಳನ್ನು ಒಲಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹ ನಾಲಗೆಯನ್ನು ಆಡಿಸುತ್ತವೆಯೆಂಬುದು ವಿಶೇಷ ಸಂಗತಿ.

-ಅ
25.12.2009
2PM

ಜಿರಲೆ

2010-03-02T11:49:00.004+05:30

ಕಾಲೇಜಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಡಿಸೆಕ್ಟ್ ಮಾಡುವುದು ನಮ್ಮ ಪಠ್ಯದ ವಿಷಯವಾಗಿತ್ತು. ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಬಹಳ ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದರು. "ಜಿರಲೆ ಎಂಥ ಸುಂದರ ಜೀವಿ ಅನ್ನೋದು ನಿಮಗೆ ಸದ್ಯದಲ್ಲೇ ಗೊತ್ತಾಗುವುದರಲ್ಲಿದೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ಪಾಠ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ದರು. ಫಾರ್ಮಾಲಿನ್ನಿನೊಳಗಿಟ್ಟಿದ್ದ ಜಿರಲೆಗಳ ಹೆಣದ ರಾಶಿಯಿಂದ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರಿಗೊಂದೊಂದು ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕತ್ತರಿಸಿ ಅದರ ಜೀರ್ಣಾಂಗವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದಿಡುವುದು ನಮ್ಮ ಕೆಲಸವಾಗಿತ್ತು. ಜಿರಲೆ ಕಂಡರೆ ಮೈಲಿ ದೂರ ಓಡುವ ಹೆಣ್ಣು ಮಕ್ಕಳೂ ಸಹ ನಮ್ಮೊಡನೆ ಇದ್ದುದು ಲ್ಯಾಬಿನಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹಾಸ್ಯಾಸ್ಪದವಾಗಿತ್ತು. ಇನ್ನು ಕೆಲವು ಮಡಿವಂತರು ಡಿಸೆಕ್ಷನ್ ಕೆಲಸವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಕೈ ವಾಸನೆಯಾದೀತು ಎನ್ನುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ತಾವೇ ಮೈಲಿಗೆಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೆನ್ನುವವರೆಗೂ ನೂರೆಂಟು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಏನೇ ಹೇಳಿದರೂ ಮೇಷ್ಟ್ರು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ, "ಪ್ರಯೋಗಶಾಲೆಯ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅಂಕಗಳು ಬೇಕೋ ಬೇಡವೋ" ಎಂದು ನೇರ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದುದಲ್ಲದೆ, "ಕಳೆದ ವರ್ಷದವರೆಗೂ ಕಪ್ಪೆಯ ಡಿಸೆಕ್ಷನ್ನು ಇತ್ತು, ಈ ವರ್ಷದಿಂದ ಅದು ಇಲ್ಲ. ನೀವು ಪುಣ್ಯವಂತರು" ಎಂದು ಸಮಾಧಾನ ಸಹ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಾಣಿಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂಕಗಳನ್ನು ಗಳಿಸುವ ಒಂದೇ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಸತ್ತ ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೆವು.

ಆದರೆ ಎಂದು ಜಿರಲೆಯ ಜೀರ್ಣಾಂಗವನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು, ಸ್ಲೈಡಿನ ಮೇಲೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಮೈಕ್ರೋಸ್ಕೋಪಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿದೆನೋ, ಅಂದೇ ಜಿರಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಉತ್ಸಾಹ, ಪ್ರೀತಿ ಎರಡೂ ನನಗೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಸಹಪಾಠಿಗರಿಗೆ ಬಂದಿತೆಂಬುದು ಸತ್ಯ. "I told you, no? After this chapter, you start loving this beautiful animal!" ಎಂದು ಮತ್ತೆ ಹುರಿದುಂಬಿಸಿದರು ಮೇಷ್ಟ್ರು. ಜಿರಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುವ ಪಾಠವೇನೂ ನಮ್ಮ ಪುಸ್ತಕದಲ್ಲಿರಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಹುಡುಕಲು ಇಂಟರ್ನೆಟ್ಟೂ ನಮ್ಮ ಕೈಗೆಟುಕುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪುಣ್ಯವೋ ಎಂಬಂತೆ ಗ್ರಂಥಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮೋತ್ತಮ ಪುಸ್ತಕಗಳು ಲಭ್ಯವಾಗಿದ್ದುದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳು ನಮ್ಮ ಅತಿ ಸಣ್ಣ ಸಂದೇಹವನ್ನೂ ಸಹ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಿ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಗ್ಗತ್ತಲಿನಲ್ಲೂ ಸಂಚರಿಸಿ, ಕರ ಕರ ಸದ್ದು ಮಾಡುತ್ತ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಹಾಳೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಕಡಿದು ಕಡಿದು ತುಂಡು ಮಾಡುವ, ಪುಸ್ತಕಗಳ ಮಧ್ಯದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅಂಟಿಸಿ ಮಾಯವಾಗುವ, ತಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟಿರುವ ಆಹಾರದ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಓಡಾಡಿ ಅದನ್ನೂ ಎಂಜಲು ಮಾಡುವ, ರಾತ್ರಿ ಎದ್ದು ಬಾತ್ರೂಮಿಗೆ ಹೋಗಲೆಂದು ದೀಪ ಹಾಕಿದ ತಕ್ಷಣ ಹಾರಿಕೊಂಡು ಮುಖದ ಮೇಲೇ ದಾಳಿ ಮಾಡುವ, ಎಲ್ಲೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ನುಸುಳಿ ಏನೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ತಿಂದು ಸದಾ ತೊಂದರೆಯನ್ನೇ ಮಾಡುತ್ತಲಿರುವ ಕ್ಷುದ್ರ ನಿಶಾಚರಿ ಜೀವಿಯಾದ ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಣುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ಜಿರಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ ಕ್ಷುದ್ರ ಜೀವಿಗಳ ತಾಕತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಅರಿವಾದೀತು.

ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರಪಂಚವು ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳೂ ಸರ್ವನಾಶವಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜೀವ ಸ್ಥಾಪನೆಯಾಗಬೇಕಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಜಿರಲೆಯೇ ಮೂಲ! ಈ ಉತ್ಪ್ರೇಕ್ಷೆಯ ಉದ್ದೇಶವೇನೆಂದರೆ, ಜಿರಲೆಗಿರುವ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ (Adaptation) ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗಬೇಕು. ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ಬಗೆಯ ಜಿರಲೆಗಳು ಪ್ರಪಂಚದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಂಚಿ ಹೋಗಿವೆ. "ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದಿಂ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವಕೂ..." ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ಜಿರಲೆಯ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಇದ್ದೇ ಇದೆ. ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯದೇ ಒಂದು ವಾರ ಬದುಕಿದ್ದು, ತಿನ್ನಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲದೆ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಉಳಿಯಬಲ್ಲುದು. ಒಂದು ವೇಳೆ ತಿನ್ನಲು ಏನೂ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೇ ತಿನ್ನುವ ಸಾಹಸವನ್ನೂ ಸಹ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು! ಇನ್ನೂ ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಜಿರಲೆಯು ತನ್ನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಒಂದು ವಾರ ಬದುಕಿರಬಲ್ಲುದು! ಆಗ ಅದು ಸಾಯುವುದು ಒಂದೇ ಕಾರಣಕ್ಕೆ - ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಲ್ಲದೇ ಇರುವುದರಿಂದ - ನೀರು ಕುಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ!

ಜಿರಲೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಮೀಸೆಗಳೇ ಮೂಗುಗಳು. ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಲೀ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಕ್ಕಾಗಲೀ ಈ ಮೀಸೆಗಳೇ ಸಹಾಯ ಮಾಡುವುದು. ಇರುವ ಎರಡು ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದೊಂದರಲ್ಲೂ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಮಸೂರಗಳು (lens) ಇದ್ದರೂ ಜಿರಲೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿಲ್ಲ. ವಿಚಿತ್ರವೆಂದರೆ ಹಸಿರು ದೀಪದಲ್ಲಿ ಜಿರಲೆಗಳ ದೃಷ್ಟಿಯು ಬಹು ಚುರುಕಾಗಿದ್ದೂ, ಕೆಂಪು ದೀಪದಲ್ಲಿ ಕುರುಡಾಗಿರುತ್ತವೆ! ಹೆಣ್ಣು ಜಿರಲೆಗಳು ಫ಼ೀರೋಮೋನ್ ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕವನ್ನು ಉತ್ಪಾದಿಸಿ ಗಂಡನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತೆ. ಮೀಸೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಒಂದನ್ನೊಂದು ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಒಮ್ಮೆ ಸಂಭೋಗವಾಯಿತೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಗಂಡು ಜಿರಲೆಯ ವೀರ‍್ಯಾಣುಗಳ ಪರಿಮಾಣ ಎಷ್ಟಿರುತ್ತೆಂದರೆ ಹೆಣ್ಣು ಜಿರಲೆಗಳು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೂ ಗರ್ಭಧಾರಣೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ!

ಮೈಮೇಲೆ ಜಿರಲೆಯು ಹರಿದರೆ ಮುಲು ಮುಲು ಆಗುತ್ತದಷ್ಟೆ? ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಜಿರಲೆಯ ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲಿರುವ ಕೂದಲುಗಳು. ಜಿರಲೆಗೆ ಇದು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತೆ - ಸ್ಪರ್ಶೇಂದ್ರಿಯವಾಗಿ. ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಾವುಟಿಗಳಂತಿರುವ ಎರಡು ಮೀಸೆಗಳಂತೆಯೇ ಹಿಂಭಾಗದಲ್ಲೂ ಚಿಕ್ಕ ಮೀಸೆಗಳೆರಡು ಇರುತ್ತವೆ. ಇವಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಸರ್ಕಿ (Cerci) ಎಂದು ಹೆಸರು. ಇದರ ಪ್ರಯೋಜನವು ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಹಿಂಭಾಗದಿಂದ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಾಣಿಯು ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದಾಗ ಅದನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲೆಂದು. ಏನಾದರೂ ಚಲನೆಯನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ಈ ಸರ್ಕಿ ಅಂಗವು ಜಿರಲೆಗೆ ಸಂದೇಶ ಕೊಡುತ್ತೆ - ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಓಡಿ ಪರಾರಿಯಾಗಲು!

ಜಿರಲೆಯ ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯ ಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಗಲೇ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೇಳಿದೆನಷ್ಟೆ? ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ನಾವು ಏನೆಲ್ಲಾ ಪಾಷಾಣಗಳನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ’ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆ’ ಎಂಬುದೊಂದು ಬಹಳ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಜಿರಲೆ ಪಾಷಾಣ. ಈ ಪಾಷಾಣವು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಗೆ ಬಂದ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಜಿರಲೆಯು ಸಾಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ರಮೇಣ ಲಕ್ಷ್ಮಣರೇಖೆಯೇ ಜಿರಲೆಗೆ ಆಹಾರವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು! ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮನುಷ್ಯನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವು ಬಹುಶಃ ಧರ್ಮ ಸಂಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಕಲ್ಕಿಯವತಾರ ಎತ್ತುವುದು ಈ ಜಿರಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲೇ ಇರಬಹುದು.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಕಾಣಸಿಗುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜಿರಲೆಗಳು ಅಮೇರಿಕ ಮೂಲದವು. Periplaneta americana ಎಂಬ ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಹೆಸರುಳ್ಳ ಈ ಜಿರಲೆಯು ಡೈನಾಸರ್ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಜ್ಯಭಾರ ಮಾಡುತ್ತಲಿದೆ. ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ತರಹೇವಾರಿ ಜಿರಲೆ ಸಂಕುಲಗಳಿವೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸಹ ಪುರಾತನ ಕಾಲದಿಂದಲೂ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಜೀವಿಸಿದೆ. ಬಹುಶಃ ನಾವು ಅಳಿದ ಮೇಲೂ ಜೀವಿಸಿರುತ್ತೆ!

--> ಬಿಳಿ ಜಿರಲೆಗಳು ಬೇರೆ ಬಗೆಯ ಜಿರಲೆಗಳಲ್ಲ - ಜಿರಲೆಯು ತನ್ನ ಚರ್ಮವನ್ನು ತೊರೆದರೆ ಬೆಳ್ಳಗಿರುತ್ತೆ.

--> ಚೈನೀಗಳು ಜಿರಲೆಯನ್ನು ಬೆಳ್ಳುಳ್ಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಸಿ ಅಜೀರ್ಣಕ್ಕೆ ಔಷಧವಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

--> ಕೆಲವರಿಗೆ ಜಿರಲೆಗಳಿಂದ ಅಲರ್ಜಿಯೂ ಆಗುತ್ತೆ - ಚರ್ಮ ರೋಗ, ಅಸ್ಥಮಾದಂತಹ ಉಸಿರಾಟದ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಯೂ ಉಂಟು.

--> ಜಿರಲೆಯು ಹಾವು ಹಲ್ಲಿಗಳಂತೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕಳಚುತ್ತೆ - ಅದರ ಅಸ್ಥಿಪಂಜರವು ದೇಹದ ಹೊರಗಿರುವುದು. (Exoskeleton)

--> ಜಿರಲೆಯ ಕಂಡರೆ ಭಯ/ಅಸಹ್ಯ ಆಗುವ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಕ್ಯಾಟ್ಸರಿಡಾಫೋಬಿಯಾ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

-ಅ
10.02.2010
2.30PM

ಸುಂದರ ಗ್ರಹಣ!

2010-01-15T21:26:00.002+05:30

ಈ ಸಲ ಗ್ರಹಣವನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದಕ್ಕೂ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು. ಸಪ್ನ ಬುಕ್ ಹೌಸಿಗೆ ಒಂದು ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್ ಕೂಡ ಹೇಳಬೇಕು.

ಗ್ರಹಣದ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಯೋದು ಹೇಗೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಹುಚ್ಚು ಯೋಚನೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಸಪ್ನ ಬುಕ್ ಹೌಸಿನ ಕನ್ನಡಕವನ್ನು ಕ್ಯಾಮೆರಾಗೆ ತೊಡಿಸಿ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದೇ ಬಿಟ್ಟೆ. ಅಂಥದ್ದೇನು "ಸೂಪರ್" ಕ್ಯಾಮೆರಾ ನನ್ನದಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುವ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಚಿತ್ರಗಳು ಬಂದವು. ಬರೀ ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ಆನಂದಿಸಲಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ನಾನೂ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದೆನಲ್ಲ ಎಂಬ ಏನೋ ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರ ಖುಷಿಯಾಯಿತು. :-)

ಈ ಸಲ ನನ್ನ ರಾಶಿಗೆ ಗ್ರಹಣ ವಕ್ಕರಿಸಿತ್ತಂತೆ. ಶೇಷ ಮಹಾಗಣಪತಿ ದೇವಸ್ಥಾನದವರು ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬ್ಯಾನರುಗಳನ್ನು ಹಾಕಿದ್ದರು. ಗ್ರಹಣದ ದಯೆ, ನನಗೆ ಇನ್ನೂ ಏನೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಆಗಿಲ್ಲ. ಗ್ರಹಣವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ರುಚಿ ರುಚಿಯಾದ ರಸಾಯನವನ್ನೂ ಸವಿದೆ. ಗ್ರಹಣವನ್ನು ಮನೆಯವರೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ವೀಕ್ಷಿಸಿದ್ದು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ ಅನುಭವವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದಿಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

Grahana

ಅಂದ ಹಾಗೆ, ನಾಗೇಶ್ ಹೆಗ್ಗಡೆ ಅವರ ಪ್ರಜಾವಾಣಿಯ ಈ ಸೊಗಸಾದ ಬರಹವು ನನ್ನ ಪೂಜ್ಯ ಗುರುಗಳಾದ ಡಾ. ಹೆಚ್. ನರಸಿಂಹಯ್ಯನವರ ನೆನಪನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟಿತು.

ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಇದೊಂದು ಸುಂದರ ದಿನ. ಮತ್ತೆ ಸೂರ‍್ಯಗ್ರಹಣ ಬರುವವರೆಗೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ ಆ ಅನುಭವವನ್ನೂ ದಾಖಲಿಸುತ್ತೇನೆ! ;-)

-ಅ
15.01.2010
11 PM

ಹಂದಿಗೇ ಸ್ವೈನ್ ಫ಼್ಲೂ-ನಾ?

2009-12-23T09:16:00.003+05:30

ಇಪ್ಪತ್ತು ರೂಪಾಯಿ ನೋಟಿನ ಪ್ರಭಾವ - ಇಷ್ಟು ದಿನ ಇಲ್ಲಿ - speak-to-nature-ಗಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಲು ಆಗಲಿಲ್ಲ. ;-)

ಈಗ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಸುದ್ದಿಯೊಂದಿಗೆ ಕ್ಷಿತಿಜದೆಡೆಗಿನ ಪಯಣವನ್ನು ಪುನರಾರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಬರುವ ಕಾಯಿಲೆಯ ಅನುಸಾರವಾಗಿ ಆ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಹೆಸರನ್ನಿಡುತ್ತೇವೆ. ಕೋಳಿ ಜ್ವರ, ಹಂದಿ ಜ್ವರ, ಅಮೀಬಿಕ್ ಡೀಸೆಂಟ್ರಿ - ಹೀಗೆ. ಇವತ್ತಿನ ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಓದಿದ ಸುದ್ದಿಯು ವಿಚಿತ್ರವಾಗಿದೆ.

ಥಾಯ್ಲೆಂಡಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರಿಂದ ಹಂದಿಗೆ ಹಂದಿ ಜ್ವರವು ಸಾಂಕ್ರಾಮಿಕವಾಗಿ ಹರಡಿದೆಯಂತೆ!! ವಿವರಣೆಗಳು ಇಲ್ಲಿದೆ.

ವಿಷಯ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವುದಾದ್ದರಿಂದ ನಂಬುವುದು ಬಿಡುವುದು ಓದುಗನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು. ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದೇ ಇರುವುದು ಏನೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಮಾತ್ರ ಮರೆಯಬಾರದು!

-ಅ
23.12.2009
9.30AM

ಮೌಂಟ್ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಪರ್ವತವನ್ನು ಯಾಕೆ ಹತ್ತಬೇಕು?

2009-09-16T12:53:00.004+05:30

ಪರ್ವತಾರೋಹಿಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಕನಸಾಗಿ, ಗುರಿಯಾಗಿ, ಪೂಜ್ಯವಾಗಿ - ಸ್ವರ್ಗಾರೋಹಣವೋ ಎಂಬ ಭಾವನೆಯನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ಮೌಂಟ್ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ನ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಸಾಕು ಭೂಮಿಯು ಸುಂದರವೆನ್ನಲು. ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಹತ್ತುವವರ ಬಗ್ಗೆ ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ ಯಾವಾಗ ಬಂದರೂ ನೋಡದೆ ಇರಲು ನನ್ನಿಂದ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವರುಗಳ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಾನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ನೋಡುವುದಷ್ಟೆ ಸಧ್ಯಕ್ಕೆ ನನಗಿರುವ ಸೌಭಾಗ್ಯ. ನನ್ನನ್ನು ಎಂದು ಬರಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೋ ಸ್ವರ್ಗ?

ನನ್ನ ಕೆಲ ಗೆಳೆಯರು ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ - "ಅಲ್ಲ, ನೀನು ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಎಲ್ಲ ಯಾಕೆ ಮಾಡ್ತೀಯ?" ಅಂತ. ಏನು ಹೇಳಲಿ? "ಏನಾದ್ರೂ ಮಾಡ್ಬೇಕಲ್ಲ, ಕೈಕಾಲು ಸುಮ್ಮನೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ!" ಅಂದು ಸುಮ್ಮನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಅನೇಕರಿಗೆ ಚಾರಣ ಮಾಡುವುದು ಎಂದರೆ "ಮಜ" ಮಾಡುವುದು ಎಂದು. "ಸುಮ್ನೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ (ಜೊತೆಗೊಂದು ಜೋಡಿಪದ - ಗಿಕ್ಕಿಂಗ್) ಮಾಡ್ಕೊಂಡು ಟೈಮ್ ವೇಸ್ಟ್ ಮಾಡ್ತೀಯ ನೀನು" ಎಂದೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ನನ್ನ ’ಹಿತೈಷಿ’ಗಳು. ಅವರಿಗೆ ಧನ್ಯವಾದಗಳು. "ಹಬ್ಬ ಇಲ್ಲ ಹರಿದಿನ ಇಲ್ಲ, ಹೋಗ್ಬಿಡ್ತಾನೆ ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ಗೆ, ಸ್ವಲ್ಪಾನೂ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಲ್ಲ!" ಎಂದು ’ಹಿರಿಯರು’ ಬಯ್ದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಗೂ ಧನ್ಯವಾದಗಳು.

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಾವು ಚಾರಣಿಗರು ಚಾರಣ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಏಕೆ?

ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೊಂದು ಕಾರಣ ಇರಬಹುದು. ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರೇಮವೊಂದು ಮಾತ್ರ ಕಡ್ಡಾಯವಾಗಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ಚಾರಣಿಗರಿಗೂ ನನ್ನದೊಂದು ನಮನ. :-)

ಮತ್ತೆ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಜಾರ್ಜ್ ಮ್ಯಾಲರಿ ಎಂಬಾತ ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಇರ್ವಿನ್ ಎಂಬುವವನ ಜೊತೆಗೆ 1924ರಲ್ಲಿ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಏರಲು ಹೊರಟು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದುದು, ಮತ್ತೆ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ವರ್ಷಗಳ ಅನಂತರ, ಅಂದರೆ 1999ರಲ್ಲಿ ಶಿಖರದಿಂದ ಅನತಿದೂರದಲ್ಲೇ ಅವರಿಬ್ಬರ ಶವಗಳೂ ಪತ್ತೆಯಾದುದು, ಚಾರಣಿಗರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವಷ್ಟೆ? ಅವರುಗಳು ಶಿಖರವನ್ನು ಏರಿದ್ದರೋ, ಏರುವ ಮುನ್ನವೇ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೋ ಅಥವಾ ಶಿಖರವನ್ನು ಮುಟ್ಟಿ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಯುವಾಗ ಹೋಗಿಬಿಟ್ಟರೋ ಇನ್ನೂ ತಿಳಿಯದ ವಿಷಯ. ಒಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಪರ್ವತಾರೋಹಣವನ್ನು ಪ್ರಪ್ರಥಮವಾಗಿ ಕೈಗೊಂಡ ಕೀರ್ತಿ ಇವರಿಬ್ಬರದು.

ಆತನನ್ನು ಯಾರೋ ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ - "ನೀವು ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏಕೆ ಏರಬೇಕೆಂದಿದ್ದೀರಿ?"

ಅದಕ್ಕವರ ಥಟ್ಟನೆಯ ಉತ್ತರ - "ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ಇದೆ!"

"Why do you want to climb Mt. Everest?"
"Because it's there!"

ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಬಗೆಗಿನ ಕೆಲವರ ಒಂದಷ್ಟು "ಹೇಳಿಕೆ"ಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ. http://www.mnteverest.net/quote.html.

-ಅ
16.09.2009
3.45PM

ಪರಾವಲಂಬಿ ಟಾಪ್ ೮

2009-08-19T21:03:00.008+05:30

ಜಿಗಣೆ

ಜಿಗಣೆಯೆಂದ ತತ್‍ಕ್ಷಣ ನನಗೆ ನೆನಪಾಗುವುದು ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿ. ಶ್ರೀಕಾಂತನಂತೂ ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಜಿಗಣೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹಾಡನ್ನೇ ಬರೆದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಜಿಗಣೆಯೆಂದೊಡನೆಯೇ ರಕ್ತ ಹೀರುವ ಕ್ಷುದ್ರ ಜೀವಿಯ ಚಿತ್ರವು ಕಣ್ಮುಂದೆ ಬರುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಜಿಗಣೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೇವೆ. ಯಾರಾದರೂ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ನಕ್ಷತ್ರಿಕನಿಗೆ ಬಿಟ್ಟರೆ ಜಿಗಣೆಗೇ ಹೋಲಿಸುವುದು. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಬೇಕಾದ್ದು ಒಂದು ಅಂಶವಿದೆ. ಎಲ್ಲ ಜಿಗಣೆಗಳೂ ರಕ್ತ ಹೀರುವುದಿಲ್ಲ. ರಕ್ತವನ್ನುಂಡು ಬದುಕುವ ಜಿಗಣೆಗಳು ಒಂದು ಬಗೆಯವಷ್ಟೆ. ಕೆಲವು ಜಿಗಣೆಗಳು ಸಣ್ಣ ಸಣ್ಣ ಹುಳುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತವೆ! ನಮ್ಮ ಮಣ್ಣು ಹುಳುಗಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರದ ಸಂಬಂಧಿ ಈ ಜಿಗಣೆ.

ಜಿಗಣೆಗಳನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡಾಗ ಬೀಚಿಯವರ ಈ ’ಅಂದನಾ ತಿಂಮ’ವೊಂದು ಕೂಡ ನೆನಪಾಗುತ್ತೆ - ಬ್ರಹ್ಮಗಿರಿಯ ಚಾರಣದ ಜೊತೆಗೆ.

ಹೆಂಣು ಕಂಡೊಡನೆ ಹಲ್ಲ ಕಿರಿಯುವಿ ಏಕೆ?
ಹೆಂಣೊಂದು ಹುಂಣು, ಗಂಡು ಗಂಡಾಂತರ |
ಕಂಣ ತೆರೆ ಎಲೆ ಮೂರ್ಖ! ಲಿಂಗಾತೀತವು ಆತ್ಮ
ಬಂಣ ಬಗೆಬಗೆ ಉಂಟು, ಬಿಳಿ ಒಂದೆ ತಿಂಮ ||

ಆತ್ಮ - ಲಿಂಗ - ಮಣ್ಣು ಮಸಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ತಲೆ ಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬೇಡ. ಆದರೆ ಈ ಜಿಗಣೆಗಳು ತತ್ತ್ವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರ ಆತ್ಮದಂತೆ ಲಿಂಗಾತೀತವಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ದೇಹದ ಪರಿಧಿಯೊಳಗೇ ಲಿಂಗಾತೀತವು. ಜಿಗಣೆಗಳು ಗಂಡೂ ಹೌದು, ಹೆಣ್ಣೂ ಹೌದು. ಕೆಲ ಕಾಲ ಗಂಡಾಗಿರುತ್ತವೆ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲ ಕಾಲ ಹೆಣ್ಣಾಗಿರುತ್ತವೆ! ಇಂಥ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹರ್ಮಾಫ್ರೊಡೈಟ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಗಂಡಾಗಲೀ ಹೆಣ್ಣಾಗಲೀ - ಇಲ್ಲಿ ನಾವು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಜಿಗಣೆಗೆ ರಕ್ತ ಹೀರುವುದು ಕರ್ಮ. ಹಾಗೆ ರಕ್ತ ಹಿರಲು ಇದರ ದೇಹದ ಎರಡು ಕೊನೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ಹೀರುಕೊಳವೆ (sucker) ಇರುತ್ತೆ. ಎರಡು ಹೀರುಕೊಳವೆಗಳನ್ನೂ ಆತಿಥೇಯ ಪ್ರಾಣಿಯ ಚರ್ಮದ ಮೇಲೆ ಊರಿ, ಗೋಂದು ಹಾಕಿ ಅಂಟಿಸಿದಂತೆ ಅಂಟಿಸುತ್ತೆ. ಯಾವುದರಿಂದ ಬೇಕಾದರೂ ಹೀರಬಲ್ಲ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಇದೆ. ಅಂಟಿಕೊಂಡ ನಂತರ ರಕ್ತಸ್ರಾವವು ನಿಲ್ಲದಂತೆ ಹಿಸ್ಟಮೀನ್‍ಗಳನ್ನು, ಹಿರುಡಿನ್‍ಗಳನ್ನು ಮತ್ತು Anti-coagulant ಗಳನ್ನೂ ತನ್ನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಹಾಕುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಜಿಗಣೆ ಕಚ್ಚಿ ಬಿಟ್ಟ ನಂತರ ಬಹಳ ಹೊತ್ತು ರಕ್ತ ಸ್ರಾವವಾಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ. ರಕ್ತ ಹೀರುತ್ತ ಹೀರುತ್ತ ಜಿಗಣೆಯ ದೇಹವು ಊದುವುದನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ? ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬ ಹೀರಿ ಧರಮ್ ಸಿಂಗ್‍ನಂತಾಗಿ ತಾನಾಗಿ ತಾನೇ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತೆ. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಜಿಗಣೆ ಕಚ್ಚಿದ ನಂತರ ಎಷ್ಟೊಂದು ರಕ್ತ ಹೋದಂತೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಆದರೆ ಅದು ತಪ್ಪು. ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ ರಕ್ತ ಹೋಗುವುದು. ಜೊತೆಗೆ, ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಜಿಗಣೆಯಿಂದ ಹರಡುವುದಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಜಿಗಣೆಯ ಈ ರಕ್ತಹೀರುವಿಕೆಯು ಪ್ರಾಚೀನ ಔಷಧಕ್ರಮದಲ್ಲಿಯೂ ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಈಗಲೂ ಬಳಸುತ್ತಾರೆ.

ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅಲರ್ಜಿಯಾಗಬಹುದು - ನವೆಯುಂಟಾಗುವಂತೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಜಿಗಣೆಯು ಸ್ರವಿಸುವ ಹಿರುಡಿನ್. ನನಗೆ ಈ ಅಲರ್ಜಿಯಿದೆ. ಜಿಗಣೆಯ ಕಡಿತಕ್ಕೆ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡರೆ ಚಾರಣ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದ ನಂತರ ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಕೈಕಾಲು ತುರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನ್ನ ಹವ್ಯಾಸ.

ಅತಿಯಾಗಿ ಮಳೆಯುಂಟಾಗುವ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಕಾಣಸಿಗುವುದರಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗರು ಜಿಗಣೆಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಬೇಕಾದೀತು. ಉಪ್ಪಿಲ್ಲದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ, ಕೆಸರು ಪ್ರದೇಶಗಳಲ್ಲಿ - ಕಾಣಿಸುವ ಜಿಗಣೆಗಳನ್ನು ಮಾಲಿನ್ಯ ಸೂಚಕವಾಗಿಯೂ ಪರಿಗಣಿಸುತ್ತಾರೆ ಪರಿಸರತಜ್ಞರು. ಯಾವ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಜಿಗಣೆಗಳು ಹೆಚ್ಚು ಕಂಡುಬರುತ್ತದೆಯೋ ಆ ಕಾಡು ಅತ್ಯಂತ ಕಡಿಮೆ ಮಾಲಿನ್ಯಕ್ಕೊಳಗಾಗಿದೆಯೆಂದು.

ಮಳೆಯಾಗದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಬರಗಾಲದಲ್ಲಿ, ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ, ಜಿಗಣೆಗಳು ಅಜ್ಞಾತವಾಸಕ್ಕೆ (hibernation) ಹೊರಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ - ಮಣ್ಣೊಳಗೆ. ತನ್ನ ದೇಹದ ತೂಕವು ಶೇ. ತೊಂಭತ್ತರಷ್ಟು ಇಳಿದರೂ ಜೀವಂತವಾಗಿರಬಲ್ಲದು. ನಂತರ, ಮತ್ತೆ ಮಳೆಯಾದಾಗ, ಮೇಲೆ ಬರುತ್ತೆ - ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಾಣಿಯು ನಡೆದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುಬಿಟ್ಟು ಹಬ್ಬದೂಟ ಮಾಡಲು. ಸೊಳ್ಳೆಗಳಂತೆಯೇ ಇವೂ ಸಹ ಉಷ್ಣವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಹತ್ತುವುದು. ಅಂದರೆ ನನ್ನಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮುವ ಉಷ್ಣವನ್ನು (ಇಂಗಾಲದ ಡೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ ಸಹ ಕಾರಣ ಇದಕ್ಕೆ) ಕಂಡು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಆ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತ ಬಂದು ನನ್ನನ್ನು ಏರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ವೇಳೆ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮ ಕಾಲನ್ನು ಜಿಗಣೆಗೆ ತೋರಿಸಿದರೆ, ಯಾರದಾದರೂ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೆ ಹತ್ತುತ್ತೆ ಅಷ್ಟೆ - ಯಾರಿಂದ ಹೆಚ್ಚು ಉಷ್ಣವು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುತ್ತೋ ಅವರ ಮೇಲೆ!

-ಅ
06.09.2009
9.30PM

ಪರಾವಲಂಬಿ ಟಾಪ್ ೯

2009-08-15T23:06:00.003+05:30

ಹೇನು

"ತಲೆಗೆ ತಾಕಿತೊ ತಲೆ...
ಹೇನುಗಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು ಹೊಸ ನೆಲೆ..." (ಹೀಗೆಂದು ದೂರದರ್ಶನದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಜಾಹೀರಾತು ಬರುತ್ತಿತ್ತು)

ತಲೆಯಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ! ಕೂದಲು ಎಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೋ ಅಲ್ಲೆಲ್ಲ ಹೇನುಗಳು ವಾಸಿಸಬಲ್ಲುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. Pubic Louse ಕೂಡ ಇದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಅನೇಕರು ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ಈಗ ಸದ್ಯಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನ ತಲೆ ಕೂದಲಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹೇನಿನ ಬಗ್ಗೆ ನೋಡೋಣ.

ಅಲ್ಪಾಯುಷಿಯಾದ ಹೇನುಗಳು ಒಂದು ವಾರದೊಳಕ್ಕೆ ’ವಯಸ್ಕ’ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಒಂದು ತಿಂಗಳಷ್ಟೇ ಬದುಕ ಬಲ್ಲ ಹೇನು ದಿನಕ್ಕೆ ಹತ್ತರಿಂದ ಹನ್ನೆರಡು ಮೊಟ್ಟೆಯನ್ನಿಡಬಲ್ಲದು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೇನುಗಳ ಮೊಟೇಗೆ ಸೀರು ಅಥವಾ ಸೀರುಂಡೆ ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. (ಸಿಕ್ದೋರ‍್ಗೆ ಸೀರುಂಡೆ ಎಂಬ ನುಡಿಗಟ್ಟು ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ!). ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಹೆಂಗಸರು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕವಾಗಿ ಕೂದಲು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಸಲುವಾಗಿ ಗಂಡಸರಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಂಗಸರಲ್ಲೇ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಣಸಿಗುವುದು. ಹೇನುಗಳಿಗೆ ಸುರಕ್ಷಿತವಾದ ವಾಸಸ್ಥಳವನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಡುವುದೇ ಕೂದಲು. ಹಾಗಾಗಿ ಕೂದಲು ಹೆಚ್ಚು ಬೆಳೆಯುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಹೇನುಗಳು ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಕೋತಿಗಳ ಹೇನು ಹೆಕ್ಕುವಿಕೆಯನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ?

ಹೇನುಗಳಿಂದ ರೋಗಗಳೇನೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ತಲೆ ಕೆರೆತವೇ ದೊಡ್ಡ ರೋಗದಂತಿರುತ್ತೆ. ರಕ್ತ ಮಾತ್ರವನ್ನೇ ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕುವ ಹೇನುಗಳು ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಮುದುಕಿಯರವರೆಗೂ ತಲೆ ಕೆಡಿಸುವ, ತಲೆ ಕೆರಿಸುವ ಶತ್ರು ಹೇನು. ಸಲೀಸಾಗಿ ಗುರುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾದರೂ ಬೇಟೆಯಾಡಲು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಭ್ಯಾಸವು ಇರಲೇ ಬೇಕು. ಕೋತಿಗಳ ಹಾಗೆ ಹೇನನ್ನು ನಾವು ತಿನ್ನುವ ಹಾಗಿಲ್ಲವಾದ್ದರಿಂದ ಉಗುರಿನ ಮೇಲಿಟ್ಟು ಅಪ್ಪಚ್ಚಿ ಮಾಡುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ತೈಲದ ಬಳಕೆ, ಸೀಗೆ ಕಾಯಿ ಪುಡಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಮಾಡುವ ಸ್ನಾನ, ಕೂದಲನ್ನು ಶುಚಿಯಾಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು, ಶುಚಿಯಾದ ಬಾಚಣಿಗೆಯ ಬಳಕೆ - ಇವುಗಳಿಂದ ಹೇನುಗಳ ಬರುವಿಕೆಯನ್ನು ತಡೆಯಬಹುದು.

.....................................................................................

ಮುಂದಿನ ಸಲ, ನನ್ನ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿರುವ ಟಾಪ್ ಎಂಟನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗೋಣ.

-ಅ
15.08.2009
11PM

ಪರಾವಲಂಬಿ ಟಾಪ್ ೧೦

2009-08-03T21:24:00.000+05:30

'ಪರಾವಲಂಬಿ' ಎನ್ನುವ ಪದದ ವಿಸ್ತಾರವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತೇನೋ. ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ ಸುಲಭವಾಗಿ Parasites ಎನ್ನಬಹುದು. ನಮ್ಮ ಶತ್ರುಗಳು! ನಮಗೆ ಅವುಗಳ ಕಂಡರೆ ಎಷ್ಟು ದ್ವೇಷವೋ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅದರ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಪ್ರೀತಿ. ಹೇಗಿದೆ ವಿಪರ್ಯಾಸ!

ಒಂದಿಷ್ಟು ಪ್ಯಾರಾಸೈಟುಗಳ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಹಾಗೇ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರದ "ಕೌಂಟ್ ಡೌನ್" ಇಲ್ಲಿದೆ.

ವಿ.ಸೂ. - ಮನುಷ್ಯನ ಮೇಲೆ ’ಅವಲಂಬಿ’ಯಾಗಿರುವ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಪ್ರಾಶಸ್ತ್ಯ ಈ ’ಕೌಂಟ್ ಡೌನ್’ನಲ್ಲಿ!

.....................................................................................

--> ಟಾಪ್ ೧೦ - ತಿಗಣೆ

ನಾನೂ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಮಡಿಕೇರಿಯಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ರಾತ್ರಿಯಿಡೀ ಬಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ನಿದ್ದೆ ಕೆಡಿಸಿದ್ದವು. ನನಗೆ ಮಾತ್ರವೇ ಕೈ ಕಾಲು ನವೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದ್ದೆ ಮೊದಮೊದಲು. ನಂತರ ಅವಳೂ ಕೆರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, "mostly ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಆಹಾರ ಏನೋ ಅಲರ್ಜಿ ಆಗಿರಬೇಕು" ಎಂದು ದೊಡ್ಡ ಆಲೋಪತಿ ಡಾಕ್ಟರಂತೆ ಹೇಳಿಕೆ ಕೊಟ್ಟೆ. ಮತ್ತೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಾದ ಮೇಲೆ ನವೆ ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಆಗದೇ ಇದ್ದಾಗ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಎಲ್ಲ ತಿರುಗಿದಾಗ ಗೊತ್ತಾಯಿತು ಇರುವವರೆಲ್ಲರೂ ಕೆರೆದುಕೊಂಡು ಆನಂದ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ರಾಜಹಂಸವು ಹುಣಸೂರಿನ ಬಳಿ "ಹತ್ ನಿಮಿಷ ಟೈಮಿದೆ ನೋಡಿ" ಎಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಿತು. ಕೆಳಗಿಳಿದು ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೋಡಿಕೊಂಡರೆ ಮುಖದ ಮೇಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಮೇಲೆ, ಕೈ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗಂಧೆಗಳು! ನನ್ನ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ಜಿರಲೆಯ ಮರಿಯಂತೆ ಕಂಡ ತಿಗಣೆಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಸಕಿ ಹಾಕಿದೆ. ರಕ್ತವು ಚಿಮ್ಮಿತು. ಎಳನೀರು ಮಾರುವವನು ತಿಗಣೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಆಮೂಲಾಗ್ರ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸಿದ. ರೇಖಾಳ ಬಟ್ಟೆಯ ಮೇಲಿದ್ದ ತಿಗಣೆಗಳ ಬೇಟೆಯನ್ನು ನಾನಾಡಿದೆ, ನನ್ನ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲಿನ ತಿಗಣೆಗಳ ಬೇಟೆಯನ್ನು ಅವಳು ಆಡಿದಳು. ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ತಿಗಣೆಗಳು ನನ್ನ ಅಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ಅವಳಿಗೆ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ನಿಶಾಚಾರಿ ಜೀವಿಯಾದ ತಿಗಣೆಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೆ. ರಾಜಹಂಸವನ್ನೂ ಬಯಸುತ್ತೆಂದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸೀಮೆಯೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ತಿಗಣೆ ಬಾರದಂತೆ ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತಾರೆಂದು ಕಂಡಕ್ಟರು ಹೇಳಿದ್ದ. "ದೀಪ ಹಾಕ್ಬಿಡ್ತೀವಿ, ಮೇಲೆ ಬರಲ್ಲ ತಿಗಣೆಗಳು, ಸೀಟಿನ ಒಳಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಿಡುತ್ತವೆ" ಎಂದು ಕಂಡಕ್ಟರು ಹೇಳಿದರೂ ನಮಗೆ ನಮ್ಮ ಸೀಟಿಗೆ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಹುಣಸೂರಿನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿನವರೆಗೂ ಡ್ರೈವರ್ ಪಕ್ಕದ ಕ್ಯಾಬಿನ್ ಸೀಟಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಪಯಣಿಸಿದ್ದೆವು. ತಿಗಣೆಗಳು ಕಚ್ಚಿದಾಗ ಆಗುವ ಗಂಧೆಗಳೂ ಹೆಚ್ಚೂಕಮ್ಮಿ ಜೇಡಗಳು ಕಚ್ಚುವಾಗ (ಕೆಲವು ಜೇಡಗಳು ಕಚ್ಚುತ್ತವೆ, ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಅಲರ್ಜಿಯಾಗುತ್ತವೆ) ಆಗುವಂತೆಯೇ ಆಗುತ್ತೆ. ಆದರೆ ತಿಗಣೆಗಳಿಂದ ರೋಗ ಹರಡುವ ಪುರಾವೆ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ. ತಿಗಣೆ ತನ್ನ ಪಾಡಿಗೆ ಒಂದಷ್ಟು ರಕ್ತ ಕುಡಿದು ಹೋಗುತ್ತೆ. Of course, ನವೆಯುಂಟು ಮಾಡುವುದು. ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ತೊಂದರೆಯೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ಮೈ ಮೇಲೆ ತಿಗಣೆಯೊಂದು ಕಂಡು ಬಂದರೇ ಸಾಕು, ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಆತಂಕ ಕಿರಿಕಿರಿ! ಆದರೆ ಬಹು ದೊಡ್ಡ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಒಂದು ತಿಗಣೆಯು ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಐನೂರಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡಬಲ್ಲುದು.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತಿಗಣೆಗಳು ತೇವಾಂಶವಿರುವ ಹಾಸಿಗೆಯ, ಹೊದಿಕೆಗಳ, ಬಟ್ಟೆಗಳಲ್ಲಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ರಕ್ತವುಳ್ಳ ಪ್ರಾಣಿಯಿರುವ ಯಾವುದೇ ಸಂದಿಗೊಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ವಾಸಿಸಬಹುದು. ಡಿ.ಡಿ.ಟಿ. ಸಿಂಪಡಿಸುವುದರಿಂದ ತಿಗಣೆಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. (ಡಿ.ಡಿ.ಟಿ.ಯು ನಿಧಾನವಾಗಿ ನಮ್ಮ ನಾಶಕ್ಕೂ ಕಾರಣವಾದೀತು).

....................................................................................

ಮುಂದಿನ ಸಲ ನನ್ನ ಪ್ರಕಾರದ ಟಾಪ್ ೯ ನ್ನು ನೋಡೋಣ.

-ಅ
03.08.2009
8.30PM

ಶಕ್ತಿ

2009-07-15T21:30:00.001+05:30

ಹಿರಿಯರೊಬ್ಬರು ಸರ್. ಎಂ. ವಿ.ಯವರನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಂತೆ "ನಮ್ಮ ಜೋಗದ ಸೊಬಗು ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾಗಿದೆ ಅಲ್ಲವೆ, ಎಂ.ವಿ.?" ಸರ್. ಎಂ.ವಿ.ಯವರು ಜೋಗದ ಜಲಧಾರೆಯನ್ನು ಅದೇ ಮೊದಲು ನೋಡಿದ್ದು. ಅಲ್ಲಿ ಆಗ ಬೇಲಿಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಅಣೆಕಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ, ಏನೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಶರಾವತಿಯು ಯಾರ ಅಡಚಣೆಯೂ ಇಲ್ಲದೆ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿನಿಂದ ಧಾರಾಕಾರವಾಗಿ ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕುತ್ತಿತ್ತು. ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳಿಸಿಕೊಂಡ ಸರ್.ಎಂ.ವಿ.ಯವರು ಬಹಳ ಕಾಲ ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ನಂತರ ಉತ್ತರಿಸಿದರಂತೆ, "ಎಂಥಾ ದುರಂತ, ಎಷ್ಟೊಂದು ಶಕ್ತಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲ!!" ಎಂದರಂತೆ!

ನಮ್ಮ ಹನುಮಂತನಗರದ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಕರೆಂಟಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ವಲಯದಲ್ಲಿ ದಿನಕ್ಕೆ ಎರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಜೊತೆಗೆ ವಾರಕ್ಕೆ ಎರಡು ದಿನ, ಸಂಪೂರ್ಣ ದಿನವೂ ಕರೆಂಟಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರತಿ ಬುಧವಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರತಿ ಭಾನುವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎಂಟರಿಂದ ಸಂಜೆ ಐದರವರೆಗೆ ಪವರ್ ಕಟ್!

ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ನಾನು ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಅಧ್ಯಾಪಕ. ಕರೆಂಟಿಲ್ಲದೆ ಏನಪ್ಪ ಗತಿ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಮೇಲಧಿಕಾರಿಯ ಸಲಹೆ, "ಅರುಣ್ ಯು,ಪಿ.ಎಸ್. ಇದ್ದರೂ ಲ್ಯಾಬನ್ನು ನೀವು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ನೀವು? ಅದು ಎರಡು ಗಂಟೆ ಬ್ಯಾಕಪ್ ಕೊಡುತ್ತೆ! ಅದಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ಎಷ್ಟೊಂದು ಖರ್ಚು ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ! ಉಪಯೋಗಿಸಿಪ್ಪಾ!" ಎಂದು. ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತಡೆಯದು. ಹನ್ನೆರಡು ಗಂಟೆಗಳ ಕಾಲ ಛಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿದ ಯುಪಿಯೆಸ್ಸು ಬರೀ ಎರಡು ಗಂಟೆ ಅಷ್ಟೇ ಬ್ಯಾಕಪ್ ಕೊಡುವುದಾದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ’ತುರ್ತು’ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲವೆ ಬಳಸಬೇಕಾದದ್ದು? ಎಂಬುದು ನನ್ನ ವಾದ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ನಾನೇ ತೀರ್ಮಾನ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಾದ್ದರಿಂದ ಪ್ರತಿ ಬುಧವಾರವೂ ಬರೀ ಥಿಯರಿ ಪಾಠ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ಎಷ್ಟೋ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಯುಪಿಯೆಸ್ಸನ್ನು ಬಳಸಿ ಕರೆಂಟಿಲ್ಲದಿರುವಾಗ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ದೀಪವುರಿಸುವ ಸಂಭ್ರಮದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಬೇಸರವಾಗುವುದಲ್ಲವೆ? ಅನೇಕರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ದೀಪವು ಪೂರ್ತಿ ಒಂದು ಗಂಟೆ ಉರಿಯುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ಆ ದೀಪದಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳೇನು ಓದುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಹಿರಿಯರೇನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಬರೀ ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲೋ ಅಥವಾ ಕರೆಂಟು ಹೋದಾಗ, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಮಾಡಲು ಬೇರೆ ಕೆಲಸವಿಲ್ಲದೆ ಕುರುಕು ಮುರುಕನ್ನು ಮೆಲ್ಲಲೋ ಎಮರ್ಜೆನ್ಸಿ ಲ್ಯಾಂಪು ಬೇಕಾಗಿರುತ್ತೆ ಅನೇಕರಿಗೆ. ಮೇಣದ ಬತ್ತಿ ದೀಪವು ಹರಟೆ ಹೊಡೆಯಲು ಬೆಳಕನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲವೇನೋ.

ಚಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಅದೆಷ್ಟು ಜನಕ್ಕೆ ಟಾರ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವು ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವೊ! ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಹೇಳುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತೆ. ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿದೆ ಇರುತ್ತಾರೆ. ವಿದ್ಯಾವಂತರೇ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಕಸ ಬಿಸಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ? ಅವರಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವೆ, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ಕು ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಎಂದು? ಡಾಕ್ಟರುಗಳೇ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಕತ್ತಲ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಟಾರ್ಚು ಎಷ್ಟು ಮುಖ್ಯವೋ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕೂ ಅಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ. ಆದಷ್ಟೂ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬೆಳಕಿಗೆ ಒಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕೆಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿದಿರಬೇಕು. ಸ್ವಲ್ಪ ಕತ್ತಲಾದರೂ ಟಾರ್ಚನ್ನು ಆನ್ ಮಾಡುವುದು ಒಳಿತಲ್ಲ - ಎರಡು ಕಾರಣಗಳಿಂದ - ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳು ಟಾರ್ಚಿನ ಬೆಳಕಿಗೆ ಒಗ್ಗಲು, ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಬೆಳಕಿಗೆ ದೂರವಾಗುತ್ತೆ ಮತ್ತು ಟಾರ್ಚಿನ ಶಕ್ತಿಯು ’ತುರ್ತು’ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗೆ ಇಲ್ಲದಂತಾಗುತ್ತೆ. ಇದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ, ಆದರೆ ನಾವು ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿರುವುದಿಲ್ಲ, ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಮೊದಲ ಚಾರಣದಲ್ಲೇ ಶ್ರೀ ಸಿದ್ಧಲಿಂಗ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಮತ್ತು ಕ್ಯಾಪ್ಟನ್ ಶ್ರೀನಿವಾಸ್ ಅವರು ಟಾರ್ಚಿನ ಮಹತ್ವವನ್ನು ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ತಿಳಿಸಿಕೊಟ್ಟಿದ್ದ ಸಲುವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ಎಷ್ಟು ನಮನ ಸಲ್ಲಿಸಿದರೂ ಸ್ವಲ್ಪವೇ.

ಸೌರಶಕ್ತಿಯನ್ನು ’ಸರಿಯಾಗಿ’ ಬಳಸುವಂತೆ ಇನ್ನೂ ಆಗಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ಇನ್ನೊಂದು ದುರ್ದೈವ. ಸರ್.ಎಂ.ವಿ.ಯವರಿಗೆ ಜೋಗದ ಜಲಧಾರೆಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಂಡೇ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸಿರುವಾಗ ಇನ್ನು ಸೌರಶಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಏನನ್ನಿಸಿರಬೇಡ. ನಾನು ಸರ್.ಎಂ.ವಿ.ಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಓದಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಅವರು ಈ ಬಗ್ಗೆ ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆಯೇ ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯೆ. ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಖಂಡಿತ ಆಸಕ್ತಿಯಿದೆ. ಓದಿದ ನಂತರ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತೆ. ಇರಲಿ. ಅಂದು ಜೋಗದ ಜಲಧಾರೆಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ’ವ್ಯರ್ಥ’ವಾಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಯು ಇಂದು ವಿದ್ಯುತ್ತಾಗಿ ಪರಿವರ್ತನೆ ಹೊಂದಿ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿದೆಯಷ್ಟೆ?

ಜೋಗದ ಜಲಧಾರೆಯಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ ಸ್ಥಾವರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲು ಯೋಜನೆ ಬಂದಾಗ ಆ ಕಾಲದ ಅನೇಕ ಪರಿಸರವಾದಿಗಳು, ಜೋಗಪ್ರೇಮಿಗಳು ಅದನ್ನು ಪ್ರತಿಭಟಿಸಿದರು. ನೊಂದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಮೂಗೂರು ಮಲ್ಲಪ್ಪನವರಂತೂ ತಮ್ಮ ಪ್ರಖ್ಯಾತ ಕವನದಲ್ಲಿ (ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ ಮೇಲೆ ಏನೇನ್ ಕಂಡಿ) ’ತಾನು ಬಿದ್ರೇನ್ ಆದೀತೇಳು ತಾಯಿಗೆ ಬೆಳಕ!’ ಎಂದು ವ್ಯಂಗ್ಯ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಜೋಗವನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತ ನೋವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸಿದ್ದರು. ಅಂತಹ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ನಮಗಾಗಿ ಪ್ರಕೃತಿಯು ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಬೆಳಕನ್ನು ವೃಥಾ ಹಾಳು ಮಾಡುವುದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಕಲಿಯೋಣ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡೋಣ. ಹಾಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸೋಣ.

"ನೀನೊಬ್ಬ ದೀಪ ಆರಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ದೇಶದ ವಿದ್ಯುಚ್ಛಕ್ತಿ ಉಳಿತಾಯ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾ?" ಎಂದು ಕೇಳುವವರ ಈ ಸಂಕುಚಿತ ಮನೋಭಾವನೆ ನಿರ್ನಾಮವಾಗಲೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.

-ಅ
15.07.2009
9.30PM

ಆ ಮರ - ಪು.ತಿ.ನ.

2009-07-08T21:22:00.000+05:30

ಕೊಚ್ಚೆ ರೊಚ್ಚೆಯನು ಕೆಳಗಡೆ ಕುಡಿವೆ
ಮೇಗಡೆ ಬಾನೊಳು ಹೂ ಬಿಡುವೆ
ಅಡಿಯ ಬುಡದೊಳಗೆ ಮಲವನುಣ್ಣುವೆ
ಮೇಗಡೆ ತನಿವಣ್ಗಳ ಕೊಡುವೆ.

ಚೈತ್ರದಿ ಜಗ ಸುಡುತಿರೆ ನೆಲವೊಣಗಿ
ರಸ ಚಿಮ್ಮುವೆ ಚಿಗುರೆಲೆ ತಳೆದು
ಬೇಸಗೆ ಬಿರುಬಿಸಿಲಿಗೆ ಜಡೆಯೊಡ್ಡಿ
ತಣ್ಣನೆ ನೆಳಲನು ಕೆಳಗೊಗೆವೆ.

ಚಳಿಗಾಲದಿ ಮಂಜಿಗೆ ಮೈ ತೆರೆಯುತ
ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಲ್ಲುವೆ ಎಲೆ ಕೊಡವಿ
ಆಷಾಢದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಪಿಶಾಚಿಗೊ
ಎಲೆಯನೊಂದನೂ ಕೈಬಿಡೆನು.

ಮಲಿನೆಯಲ್ಲ ನಾ ಅಶುಚಿಯೂ ಅಲ್ಲ
ನನಗೆಂದೇ ನಾ ಬದುಕಿಲ್ಲ
ನನ್ನಿಂದಲಿ ಕೆಡಕಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ
ಯಾರುಪಕಾರವು ನನಗಿಲ್ಲ.

ಬೇಕಾದಗೆ ಬೇಕಾದುದನೀವೆ
ಕೊಡುಕೊಡುತ್ತಲೇ ನಾ ಸಾವೆ
ಸತ್ತರು ನಾರದ ಸುಗಂಧಿ ನಾನು
ಸತ್ತರೆ ನಾರುವ ಹೆಣ ನೀನು.

-ಅ
08.07.2009
9PM

ಶಿಸ್ತು

2009-06-24T13:46:00.003+05:30

ಶಾಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಸ್ತಿನ ಪಾಠವೇನೋ ಹೇಳಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಎನ್.ಸಿ.ಸಿ.ಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದರಂತೂ ಹುಡುಗರನ್ನು ಹಣ್ಣುಗಾಯಿ ನೀರುಗಾಯಿ ಮಾಡುವುದು ಸರ್ವೇ ಸಾಮಾನ್ಯ. ಶಿಸ್ತಿನ ಪಾಠವನ್ನು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡಬೇಕೆಂದರೆ "ಒದೆ" ಕೂಡ ಬೇಕೇ ಬೇಕು ಎಂದು ನಮಗೆಲ್ಲ ಅನುಭವವಾಗಿದೆಯಷ್ಟೆ?

ಇರುವೆಗಳಿಗೆ ಈ ಶಿಸ್ತಿನ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟವರು ಯಾರು? ಎಂದು ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅನ್ನಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತೆ. ಗೀಜಗವನ್ನು (Weaver bird), ಟುವ್ವಿ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು (Tailor Bird) ನೋಡಿದಾಗಲೂ ಅನ್ನಿಸಿಯೇ ಇರುತ್ತೆ. ಇದಲ್ಲದೆ ಸಂಜೆಯಾಯಿತೆಂದರೆ ಮನೆಯ ಟೆರೇಸಿನ ಮೇಲೆ ನಿಂತಾಗ ಪಶ್ಚಿಮದ ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಗುಂಪಾಗಿ ಸಾಗುವ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಈ "V" ಆಕಾರದ ಶಿಸ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟದ್ದು ಯಾರು ಎಂದು ಅನ್ನಿಸದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ’ಹಂಸ’ವೆಂಬ ಕಾಲ್ಪನಿಕ ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಕಾಣುವ ಹಕ್ಕಿಗಳು (Goose) - ಕೊಕ್ಕರೆಯೆನ್ನೋಣ - ಈ V ಆಕಾರವನ್ನು ಯಥಾವತ್ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾದರೂ ಬೇರೆ ಎಲ್ಲ ಹಕ್ಕಿಗಳೂ ಗುಂಪಾಗಿ ಹಾರುವಾಗ ಇದೇ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಪರಿಪಾಲಿಸುವುದು ಗಮನಾರ್ಹ. ಹೀಗೆ ಹಾರುವಾಗ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹಾರುವುದರ ಮುಕ್ಕಾಲುಪಾಲು ಹೆಚ್ಚು ಎತ್ತರ ಮತ್ತು ವೇಗವನ್ನು ಮುಟ್ಟುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯಬಲ್ಲದು ಪಕ್ಷಿಗಳು.

ಅಲ್ಲದೆ, ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪಕ್ಷಿಗಳ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ನಾಯಕ ಕೂಡ ಇರುತ್ತಾನೆ. ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ದೂರ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ ಮುಂದಿರುವ ನಾಯಕನಿಗೆ ಆಯಾಸವಾಗುವುದು ಸಹಜವಾದ್ದರಿಂದ ಸರದಿಯ ಪ್ರಕಾರ ನಾಯಕನ ಬದಲಾವಣೆ ಕೂಡ ಆಗುತ್ತೆ. ಗುಂಪಿನ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೂ ಅವಕಾಶವು ಸಿಕ್ಕೇ ಸಿಗುತ್ತೆ!

ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ ಶಿಸ್ತನ್ನು ನಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳಿಕೊಡುವಾಗ punishment ಕೊಡುವ ಮುನ್ನ ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಕಷ್ಟವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದೇಕೆ?

-ಅ
24.06.2009
3PM

ಗ್ರೀನ್ ಪ್ರಿಂಟ್

2009-06-19T11:30:00.003+05:30

ಉತ್ತಮವಾದ ಕೆಲಸ - ಗೆಳೆಯ ಶರತ್ ಮತ್ತು ತಂಡದಿಂದ.

ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಇದರ ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಡುವ ಭಾಗ್ಯ ನನ್ನದಾಗಿದೆ.

http://printgreener.com/

ಒಳಿತಾಗಲಿ.

-ಅ
19.06.2009
11.30AM

ಮಳೆ ಮತ್ತು ನಮ್ಮೂರು

2009-06-11T13:58:00.004+05:30

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ನಿನ್ನೆಯ ಮಳೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಖಾಸಗಿ ಚಾನೆಲ್ಲುಗಳು ಅನೇಕವು "ತೋರಿಸಿದ" ರೀತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗಾಗಲೇ ಜಲಸಮಾಧಿಯಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು.

ಆದರೂ ಮಳೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು.

ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು ಎನ್ನುತ್ತೇನೆ, ಬಿ.ಟಿ.ಎಮ್ ಲೇಔಟಿನ ಕಖಗ ಅವರು "ದರಿದ್ರ ಮಳೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಕೋರಮಂಗಲದ ಚಛಜ ಅವರು "ಸುಡುಗಾಡು ಬೆಂಗಳೂರು" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ವಿಧಿವಶಾತ್, ಬೆಂಗಳೂರು ಹೇಗೆ ’ಬೆಳೆದು’ಬಿಟ್ಟಿದೆಯೆಂದರೆ ನಾವುಗಳು ಒಂದು ಮಳೆಯನ್ನು ಸಹ ಸಂತಸದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗದಷ್ಟು! ಇಲ್ಲಿನ ಕೆರೆಗಳು, ಗುಡ್ಡಗಳು, ಕುರುಚಲು ಕಾಡುಗಳು, ಹೊಲ ಗದ್ದೆಗಳು - ಎಲ್ಲವೂ ಸಹ ಲೇಔಟುಗಳಾಗಿಯೋ, ವಿದೇಶೀ ಕಂಪೆನಿಗಳಾಗಿಯೋ ಕಟ್ಟಡಗಳಾಗಿಯೋ ಬದಲಾಗಿ ’ಅಭಿವೃದ್ಧಿ’ಗೊಂಡು ಕೆಲ ಕಾಲ ಸಂದಿದೆ. ಮರಗಳು ನಾಪತ್ತೆಯಾಗುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಲಾಲ್‍ಬಾಗಿನಲ್ಲಿ ಮರ ಕಡಿಯುವ ವಿಷಯ ಬಹಿರಂಗವಾಯಿತು, ಗಲಾಟೆ ಮಾಡಿ ಅದನ್ನು ತಡೆ ಹಾಕಲೂ ಆಯಿತು. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಆ ಬೆಂಗಳೂರು ಈ ಬೆಂಗಳೂರಾಗಲು ಈಗಾಗಲೇ ಲಾಲಬಾಗಿನ ಹತ್ತರಷ್ಟು ಮರಗಳನ್ನು ಬಲಿ ಕೊಟ್ಟಾಗಿದೆ.

ಯೆಡಿಯೂರು ಕೆರೆಯನ್ನು ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೂ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಇಂದು ದಿನದಿನಕ್ಕೂ ಕ್ಷೀಣಿಸುತ್ತ ಸಣ್ಣ ಈಜುಕೊಳದಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಬನಶಂಕರಿ ಬಿ.ಡಿ.ಎ. ಕಾಂಪ್ಲೆಕ್ಸಿನಿಂದ ಕತ್ತರಿಗುಪ್ಪೆಯವರೆಗೂ ಆವರಿಸಿದ್ದ ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯಾಗಿದ್ದ ಚೆನ್ನಮ್ಮನಕೆರೆಯು ಕಸದ ಪಾಲಾಗಿ ಹತ್ತಾರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿವೆ. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಇದ್ದ ಹೊಸಕೆರೆಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕೆರೆಯಿತ್ತೆಂಬುದೇ ಮರೆತುಹೋಗಿದೆ. ಕೆಂಪಾಂಬುಧಿ ಕೆರೆಯು ರಾಜ್‍ಕುಮಾರ್ ಪಾರ್ಕಾಗಿದೆ, ಧರ್ಮಾಂಬುಧಿ ಕೆರೆಯು ಮೆಜೆಸ್ಟಿಕ್ ಬಸ್ ನಿಲ್ದಾಣವಾಗಿದೆ. ತಾವರೆಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ತಾವರೆಯು ಕಾಣಿಸುವಷ್ಟು ಜಾಗವಿಲ್ಲದಂತಾಗಿದೆ. ಅಲಸೂರು ಕೆರೆಯು overflow ಆಗಿರುವ ಟ್ಯಾಂಕಿನಂತಾಗಿದೆ. ಬಸವನಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿ ಬೆಂಗಳೂರೆಲ್ಲ ಪಯಣಿಸಿ ಕೆಂಗೇರಿ ಮುಖಾಂತರ ಹಾದು ಅರ್ಕಾವತಿಯನ್ನು ಸೇರುತ್ತಿದ್ದ ವೃಷಭಾವತಿಯ ಪಾಡು ಈಗ ಏನಾಗಿದೆಯೆಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮೂರು ಕೇವಲ ’ಉದ್ಯಾನ’ನಗರಿಯಲ್ಲ. ಇಲ್ಲಿ ಉದ್ಯಾನಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ಮಾರಕಗಳಿವೆ (ಈಗಲೂ ಇವೆ), ಮತ್ತು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕೆರೆಗಳಿದ್ದವು! City of lakes ಎಂದೂ ಸಹ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು ಎಂದು ಹಿರಿಯರಿಂದ ನಾನು ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ಕೇಳಿದ್ದೇನೋ!! ನನಗಂತೂ ಲಾಲ್‍ಬಾಗ್ ಕೆರೆ ಮತ್ತು ಹೆಬ್ಬಾಳ ಕೆರೆಯೆರಡನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಇನ್ಯಾವುದನ್ನೂ ’ಕೆರೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯಲೇ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತೆ. ಹೊಸಕೋಟೆಯ ಆರುನೂರು ಎಕರೆಯ ಕೆರೆಯು ಬಟ್ಟಾಬಯಲಾಗಿರುವುದು ದುರಂತವಷ್ಟೆ?

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಿದ್ದ ಮಳೆ ನೀರೆಲ್ಲ ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು? ಪ್ರಕೃತಿಯು ಇಲ್ಲಿದ್ದ ಕೆರೆಗಳು, ನದಿಗಳು(ಯು), ಕಾಡುಗಳು - ಅಲ್ಲಿಗೇ ನೀರು ತುಂಬಿಸುತ್ತೆ. ಈಗ ಆ ಜಾಗದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಮನೆಗಳೋ ಅಪಾರ್ಟ್ಮೆಂಟುಗಳು ಕಟ್ಟಡಗಳು ಬಂದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ್ನೇ ತುಂಬಿಸುತ್ತೆ.

ಮಾಧ್ಯಮದ ಚಾನೆಲ್ಲೊಂದು ಬಿ.ಬಿ.ಎಂ.ಪಿ.ಯನ್ನು ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಟೀಕಿಸುತ್ತಿತ್ತು. "ಸರಿಯಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡೊಲ್ಲ, ಮಳೆ ನೀರು ಮನೆಗೆಲ್ಲ ಬರುತ್ತಿದೆ, ಡ್ರೈನೇಜು ಸೋರುತ್ತಿದೆ..." ಇತ್ಯಾದಿಗಳೊಂದಿಗೆ. ಇವೆಲ್ಲದರ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಇದೆ. ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ, ಮೋರಿಗಳಲ್ಲಿ, ಕಸ ಬಿಸಾಡುವಾಗ ಬಿ.ಬಿ.ಎಂ.ಪಿ. ನೆನಪಾಗುವುದಿಲ್ಲವೇ ನಮಗೆ? Of course, ಇಲ್ಲಿ ಪಾಲಿಕೆಯವರ ಕರ್ತವ್ಯವೇನಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಅವರು ಮಾಡದೇ ಇದ್ದುದಕ್ಕೆ ಕ್ಷಮೆಯೇನು ಕೊಡಬೇಕಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನೂ ನಾವು ಅರಿತಿದ್ದರೆ ಒಳಿತು. ದೂರುವುದು ನಂತರದ ಕೆಲಸವಾಗಿರಲಿ.

ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಮಳೆಯ ಅಗತ್ಯವಿದೆ!

-ಅ
11.06.2009
2.30PM

ಸಂದೇಹ

2009-05-28T17:29:00.002+05:30

--> ಹಾವಾಡಿಗರಿಂದ ಹಾವುಗಳ ಸಂತತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

--> ಕರಡಿಗಳನ್ನು ಮನೆ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ತಾಯತ ಮಾಡಿಕೊಡುವವರಿಂದ ಕರಡಿಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆಯೇ?

--> ದೇವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಸು ಕೊಟ್ಟರೆ ಆಶೀರ್ವಾದ ಮಾಡುವ ಆನೆಗಳಿಂದ ಆನೆಗಳು endangered ಆಗುವುದೇ?

--> ಬಿದಿರು ಕಳಲೆಯ ಸಾರು ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವ, ಸೌದೆಗಾಗಿ ಮರದ ರೆಂಬೆಗಳನ್ನು ಕಡಿಯುವ ಕಾಡಿನ ಹಳ್ಳಿಯ ಜನರಿಂದ ಅರಣ್ಯನಾಶವಾಗುವುದೇ?

--> ಮೃಗಾಲಯಗಳಲ್ಲಿ ಆಲ್ಬೈನೋ ಹುಲಿಗಳು (ಬಿಳಿ ಹುಲಿ) ಪ್ರವಾಸಿಗರನ್ನು ಆಕರ್ಶಿಸಿ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿದೆಯೇ?

--> 'ಪರಿಸರವಾದಿ'ಗಳಿಂದ ಪರಿಸರವು ರಕ್ಷಣೆಯಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

--> ಬಿಸಿಲು ಮಳೆ ಚಳಿ ಗಾಳಿಗಳು ಮೀಟಿಯರಾಲಜಿ ಇಲಾಖೆಯವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿವೆಯೇ?

--> 'ದಯೆಯೇ ಧರ್ಮದ ಮೂಲವಯ್ಯ' - ಪ್ರಾಣಿದಯಾಸಂಘದವರಿಂದ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ದಯೆಯುಂಟಾಗುತ್ತಿದೆಯೇ?

--> ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯವರ ದೆಸೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯವು ಅರಣ್ಯವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದಿದೆಯೇ?

--> ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳಿಂದ ಭಯೋತ್ಪಾದನೆ ಹುಟ್ಟುವುದೇ? ಅವು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಕೊಲೆಗಾರರೇ?

--> ಕಾಗೆಯಿಂದ ನಮಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ, ನಮ್ಮಿಂದ ಕಾಗೆಗೆ ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ?

--> ಚಾರಣಿಗರೆಲ್ಲರೂ, ಛಾಯಾಚಿತ್ರಕಾರರೆಲ್ಲರೂ, ಪರಿಸರವಾದಿಗಳೆಲ್ಲರೂ, ಸಾಹಸಿಗಳೆಲ್ಲರೂ, ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರಜ್ಞರೆಲ್ಲರೂ, ಕವಿಗಳೆಲ್ಲರೂ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವರೇ?

--> ಮಾನವ ಜನ್ಮ ನಿಜಕ್ಕೂ ದೊಡ್ಡದೋ? ಮರಕ್ಕಿಂತಲೂ...

-ಅ
28.05.2009
7PM

ಮೆಟ್ರೋ

2009-05-18T06:27:00.000+05:30

ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ಭಾಗ ೭

2009-05-07T21:26:00.004+05:30

ಈವರೆಗಿನ ಅಪ್ಪನ ಕಥೆಗಳು ಇಂತಿವೆ.

ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ಭಾಗ ೬
ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ಭಾಗ ೫
ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ - ಭಾಗ ೪

.......................................................................................

ಇದು ಕರ್ನಾಟಕ. ಹುಲಿಗಳಿರುವ (?) ಕಾಡುಗಳಿವೆ ಇಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆನೆಂಬುದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವಲ್ಲ. ಎಲ್ಲಿಂದಲೋ ವಲಸೆ ಬಂದೆನೆಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ.

ನಮ್ಮಪ್ಪ ಹೋಗ್ಬಿಟ್ಟ. :-(

ಭಾರಿ ಜಗಳವಾಯಿತು. ಬೇರೆ ಗುಂಪಿನ ಒಡೆಯ ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿಗೆ ಬಂದದ್ದೇ ಬಂದದ್ದು! ದೊಡ್ಡ ಕದನ..

ನನಗೆ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರು ಒಬ್ಬ ಅಣ್ಣ! ನಾಲ್ವರೂ ಅಪ್ಪನ ಮುಖದ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ಮುದ್ದಿಸುತ್ತ ಇದ್ದಾಗ ಅಪ್ಪ "ಪುರ್... ಪುರ್..." ಎನ್ನುತ್ತ ನಮ್ಮ ಮುಖವನ್ನು ತನ್ನ ಮುಖದಿಂದ ಸವರುತ್ತಿದ್ದ. ಆ ಸ್ಪರ್ಶ ಮರೆಯಾಲುಗುವುದೇ? ಅಪ್ಪನ ಧ್ವನಿ ಎಷ್ಟು ಮೃದು!! ಆದರೆ, ಅಂದು ಜಗಳದ ದಿನ? ಅಬ್ಬಾಹ್!! ಆ ಕೂಗು!! ಕೇಳಿಯೇ ಇರಲಿಲ್ಲ ಅಷ್ಟು ಜೋರು ಧ್ವನಿಯನ್ನು!! ಅದಕ್ಕೆ "ಸಿಂಹ ಗರ್ಜನೆ" ಎನ್ನುತ್ತಾರಂತೆ!!!

ಏನು ಗರ್ಜಿಸಿದರೇನು? ಈಗ ಅಪ್ಪ ತೀರಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ!!

ಆ ರಾಜ, ಪಕ್ಕದ ಊರಿನ ರಾಜ ನಮ್ಮೂರಿಗೆ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲೇ ಬಂದನೆನಿಸುತ್ತೆ. ಬರೀ ಅಪ್ಪನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಅಲ್ಲ. ನನ್ನ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೆಲ್ಲ ಕಚ್ಚಿ ಕಚ್ಚಿ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಬಗೆದು ಕೊಲ್ಲಲು!! ಎಂಥಾ ಕ್ರೂರಿ!!!! ಕ್ರೂರ ಮೃಗನು ಅವನು!!!!!!

ನಮ್ಮ ಊರಿನ ಐದೂ ತಾಯಂದಿರನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವತ್ತು ಮಾಡಿಕೊಂಡ. ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದೆವು. ಈಗ ಆ ನಲಿವೆಲ್ಲಿ? ಬೇರೆ ಒಡೆಯನು ಬಂದಾಕ್ಷಣದಿಂದ ನಮ್ಮ ತಾಯಂದಿರೆಲ್ಲರೂ ಅವನ ಅಡಿಯಾಳಾಗಿದ್ದಾರೆನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನ, ಅವನ ಜೊತೆ ಸಂಸಾರವನ್ನೂ ಮಾಡಿಯಾರು. ಆದರೆ ನಾನು ಮಾತ್ರ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವಂತಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲೂ ಇರುವಂತಿಲ್ಲ. ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಇದು ಹುಲಿಗಳ ನಾಡು. ನಾನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಬೆಳೆದು ನಿಂತ ಮೇಲೂ ನನಗಿಂತ ಕಡೆ ಪಕ್ಷ ನೂರೈವತ್ತು ಕೆ.ಜಿ. ಹೆಚ್ಚು ತೂಕವುಳ್ಳ ಹುಲಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ಉಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕವರಿಗೆಲ್ಲ ನನ್ನ ಕಥೆಯನ್ನು, ನನ್ನಪ್ಪನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತ ಹೊರಟಿದ್ದೇನೆ.. ಯಾರಿಗೆ ಗೊತ್ತು, ನಾಳೆ ನಾನೂ ಹೀಗೆ ಕೊಲೆಪಾತಕನ ಹೆಸರನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇನೋ!!!! ನಾನೂ ಅಪ್ಪನಾಗಿ, ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳನ್ನು, ನನ್ನ ರಾಣಿಯರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲೇ ಬೇಕಲ್ಲವೆ?

.......................................................................................

ಬಹಳ ಹಿಂದೆ, ಇದರ ವಿಡಿಯೋ ಹಾಕಿದ್ದೆ. ಈಗ ಅದೇ 'ಅಪ್ಪನ ಕಥೆ'ಯಾಗಿದೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಗಂಡು ಸಿಂಹಗಳು (ಕೇಸರಿಗಳು) ತಮ್ಮ "ರಾಜ್ಯ" ವಿಸ್ತಾರಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಬೇರೆ ಗುಂಪಿನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಆ ಗುಂಪಿನ ಒಡೆಯನ ಜೊತೆ ಆಮರಣಾಂತ ಯುದ್ಧ ಗೈದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗೆದ್ದ ನಂತರ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮರಿಗಳನ್ನು ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ತಾನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದ ಸಿಂಹದ ಗುಂಪಿನ ಹೆಣ್ಣು ಸಿಂಹಗಳಿಗೆ (ಸಿಂಹಿಣಿ ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸುವುದುಂಟು) ತನ್ನದೇ progeny ಬೆಳೆಯಬೇಕು ಎಂಬ 'ಸಿಂಹ ಧೋರಣೆ'.

ಹುಲಿಗಳಿರುವ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸಿಂಹಗಳಿರುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆ ಲೀ ಫಾಕ್ ಬರೆದಿರುವುದನ್ನು ಓದಿದ್ದೇನೆ. ನಾನು ಕಂಡ ಹಾಗೆ ಅದು ಸತ್ಯವೂ ಹೌದು.

-ಅ
10.05.2009
12AM

ಸಾಹಸ?

2009-04-23T09:25:00.005+05:30

ಕಳೆದ ವಾರ ಒಬ್ಬ ಇಂಜಿನಿಯರು ಬಂಗೀ ಜಂಪಿಂಗ್ ಮಾಡುವಾಗ ತೀರಿಕೊಂಡರೆಂಬ ವಿಷಯವು ಈಗಾಗಲೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವಷ್ಟೆ?

ನಾವು ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಾದರೂ ಏಕೆ? ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಬಯಕೆಯಿಂದಂತೂ ಅಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಮ್ಮ ಉದ್ದಿಶ್ಯವಾದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು 'ಸೌಲಭ್ಯ'ಗಳಿಲ್ಲವೆ?

ಇಂಜಿನಿಯರ್ ಭಾರ್ಗವ ಅವರು ತೀರಿಕೊಂಡ ನಂತರ ಬಂದ ವಾರ್ತೆಗಳಾಗಲೀ, ಆ ಘಟನೆಯ ವಿಶ್ಲೇಷಣೆಯಾಗಲೀ ನನಗ್ಯಾಕೋ ಅಷ್ಟು ಸಮಂಜಸವೆನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ.

೧. "CARE ಆಗಲೀ Head Rush ಆಗಲೀ ಪೋಲೀಸ್ ಪರವಾನಗಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ"

ತಿಂಗಳಿಂದಲೂ ಎಲ್ಲ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲೂ ಜಾಹೀರಾತು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದ ಈ ಸಾಹಸ (?) ಸಂಸ್ಥೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಪೋಲಿಸರಿಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಅವರು ಪರವಾನಗಿ ಪಡೆದುಕೊಳ್ಳದೆ ಇದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಜಾಹೀರಾತು ಪ್ರಕಟವಾದಾಗಲೇ ತಡೆ ಹಾಕಬಹುದಿತ್ತು. ಪರವಾನಗಿಗೆ ಒತ್ತಾಯಿಸಬಹುದಿತ್ತು, ದುರ್ಘಟನೆ ನಡೆದ ನಂತರ "ಇವರು ಪರ್ಮಿಷನ್ ತೊಗೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ" ಎಂದು ಹೇಳುವ ಬದಲು. ಬಂಗೀ ಜಂಪಿಂಗ್‍ನಂತಹ ಬೃಹತ್ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವೊಂದು ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ಮಹಾನಗರದಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಿತವಾಗಿರುವಾಗ ಅದು "ಪರ್ಮಿಷನ್" ಇಲ್ಲದೆ, ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೆ? ಹಾಗೆ ಆಯೋಜಿಸಿರುವುದನ್ನು ತಡೆ ಹಾಕುವುದು ನ್ಯಾಯವಲ್ಲವೆ?

೨. "Ambulance ಆಗಲೀ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಲೀ ಅಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇರಲಿಲ್ಲ."

ನಾವೇಕೆ ದುರ್ಘಟನೆ ನಡೆದ ಮೇಲೆ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತೇವೆ? ಹೊಟ್ಟೆ ನೋವು ಬಂದ ಮೇಲೆ ಔಷಧಿಯೆಲ್ಲಿ ಎಂದು ಹುಡುಕುವುದೋ ಅಥವಾ ಔಷಧಿಯಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊರಗುವುದೋ ಮಾಡುವುದರ ಬದಲು ಹೊಟ್ಟೆನೋವು ಬರದ ಹಾಗೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ - Ambulance ಮತ್ತು ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯು ಇಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯವಶ್ಯಕ ಎಂದು. ಅದು ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸದೆ ಇದ್ದಾಗ ಇಂಥ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಾದರೂ ಏಕೆ? ಭಾಗವಹಿಸಿ, ನಂತರ ದುರ್ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ನಂತರ ದೂಷಿಸುವುದು ಯಾಕೆ?

ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾದ ಸಾಹಸ ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಬಂಡೀಪುರದಲ್ಲಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೆ. ಆತ ಹೇಳಿದ್ದರು, ಅವರಲ್ಲಿ ಸಾಹಸ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ವಿಮೆಯನ್ನೂ ಸಹ ನೀಡಬೇಕಾಗುತ್ತಂತೆ. Insurance ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ದೊರಕದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವವರೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ! ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಅಷ್ಟು ಬೆಳವಣಿಗೆಯಾಗದಿದ್ದರೂ ಮೂಲಭೂತ ಅವಶ್ಯಕತೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸದ ಹೊರತು ಭಾಗವಹಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬ ಮನೋಭಾವನೆ ಬರಬೇಕು.

೩. "Net ಇರಲಿಲ್ಲ"

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿರುವುದೇ ಇದಕ್ಕೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೆ. "ಜಂಪ್" ಮಾಡಿ, ದುರ್ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲ ಇದನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದು.

೪. "Indemnity Bond"

ಯಾವುದೇ ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೂ ಒಂದು "indemnity bond" ಅನ್ನು ಸಹಿ ಹಾಕಿಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ನನಗೆ ಏನಾದರೂ ಆದರೆ ನಾನೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಎಂಬ ತಾತ್ಪರ್ಯದ ಪತ್ರವಿದು. ಭಾರ್ಗವರ ಬಳಿ ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಬಾಂಡ್‍ಗೆ ಸಹಿ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರೋ ಇಲ್ಲವೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, legally, ಬರೀ ಇದೊಂದು ಪತ್ರವು ನಿಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲವಷ್ಟೆ. ಅದಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರೊಸೀಜರ್ರೇ ಇದೆ. ಅದು ಇಲ್ಲಿ ಅಪ್ರಸ್ತುತ. ಒಂದು indemnity bond ಅನ್ನು ನಾನು ಸಹಿ ಹಾಕಿ ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆಂದರೆ ನಾನು "ಸಿದ್ಧ" ಎಂದರ್ಥವಷ್ಟೆ?

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೂ ನಾನು ಶೇಷಾದ್ರಿ (CARE ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು)ಯವರದಾಗಲೀ ಅಥವಾ ಸಚ್ಚಿನ್ (Head Rush ಸಂಸ್ಥೆಯ ಮುಖ್ಯಸ್ಥರು)ರವರದಾಗಲೀ ಸರಿಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ದುರ್ಘಟನೆ ನಡೆದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆಯೋಜಕರು ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿರಬೇಕಾಗಿತ್ತು, ವೆಬ್‍ಸೈಟುಗಳು ಡೌನ್ ಆಗಬಾರದಿತ್ತು, ಫೋನುಗಳು ಆಫ್ ಆಗಬಾರದಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಒಪ್ಪುತ್ತೇನೆ. ಆದರೂ ಅವರ ತಪ್ಪುಗಳಿಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸಿರುವ ರೀತಿ ಸರಿಯಿಲ್ಲವೆಂದು ನನ್ನ ಅನಿಸಿಕೆ. ದುರ್ಘಟನೆ ನಡೆಯುವ ಹಿಂದಿನ ದಿನವೇ ಟೈಮ್ಸ್ ಆಫ್ ಇಂಡಿಯಾ ಪತ್ರಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಶೇಷಾದ್ರಿಯವರ ಸಂದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಬಂಗೀ ಜಂಪಿಂಗ್ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಒಂದು ಅಂಕಣ ಪ್ರಕಟವಾಗಿತ್ತು. ಆಗ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮವನ್ನು ಬೆಂಬಲಿಸಿದ್ದರು. ದುರ್ಘಟನೆ ನಡೆದ ದಿನದಿಂದಲೂ ಅದೇ ಪತ್ರಿಕೆಯವರು ವಾಚಾಮಗೋಚರ ಆಡತೊಡಗಿದ್ದಾದರೂ ಏಕೆ? ಪತ್ರಿಕೆಯವರಿಗಾದರೂ ಪರವಾನಗಿಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಸುರಕ್ಷಿತೆಯ ಬಗ್ಗೆಯಾಗಲೀ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲವೆ? ಆಯೋಜಕರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ಅದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳುತ್ತ, ಪ್ರಕಟಿಸುವುದು ಪತ್ರಿಕಾಧರ್ಮವೇ? ಅವೆಲ್ಲ ಬದಿಗಿಡೋಣ ಈಗ.

ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಚಾರಣದ ಕ್ಯಾಂಪಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಲೀಡರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನಲ್ಲೇ ಅಸುನೀಗಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕಣ್ಣಾರೆ ಕಂಡಿದ್ದೆ.

"ಸಾಹಸವೆಂದರೆ ಯಾರಿಗೆ ಯಾವಾಗ ಏನು ಬೇಕಾದರೂ ಆಗಬಹುದು. Good Luck ಇದ್ದರೆ enjoy ಮಾಡ್ತೀವಿ, Bad Luck ಇದ್ದರೆ ಏನೂ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ. Steve Irwin ಗೆ ಏನಾಯಿತು ಹೇಳಿ? Bob Krauker ಗೆ ಏನಾಯಿತು ಗೊತ್ತಲ್ಲವೆ? ಅದಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಸಾಹಸಕ್ಕೆ ಕೈ ಹಾಕಬಾರದು. ಎವೆರೆಸ್ಟ್ ಹತ್ತಿಳಿಯುವ ಸಾಹಸಿಗಳು ಸಾವಿಗೆ ಅಂಜುತ್ತಾರೆಯೇ? ದೇಶ ಕಾಯುವ ಸೈನಿಕನೂ ಸಾಹಸಿಯೇ. ಇವರು ಸಾವಿಗೆ ಚಿಂತಿಸುವುದಿಲ್ಲ " ಎಂದು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಬಂಗೀ ಜಂಪಿಂಗ್ ಮಾಡಿದವರೊಬ್ಬರು ಹೇಳಿದ್ದರು. ಅವರಿಗೆ, ಅವರ ಕಡೆಯವರಿಗೆ ಏನೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ, ಅದಕ್ಕೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆಂದು ಅವರನ್ನು ಜನ ದೂಷಿಸಿದರು.

ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಸಮಸ್ಯೆಯೆಂದರೆ ಇಲ್ಲಿರುವ "ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ" ಕಂಪೆನಿಗಳ ಅನೇಕ "ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ" ಉದ್ಯೋಗಿಗಳು ತಮ್ಮ "ವೀಕೆಂಡ್ ಔಟಿಂಗ್" ಎಂಬ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕೋಸ್ಕರವಾಗಿ ಸಾಹಸವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಚಾರಣವು ಇವರುಗಳಿಗೆ ಸಿನಿಮಾ ಬದಲೋ, ಹೋಟೆಲಿನ ಬದಲೋ ಪಬ್ಬಿನ ಬದಲೋ ಒಂದು alternate ಆಗಿರುತ್ತೆ ಅಷ್ಟೆ. ವಂಡರ್ ಲಾ-ನಲ್ಲಿರುವ ಮೈ ಹಿಂಡುವ ಆಟೋಪಕರಣಗಳು ಥ್ರಿಲ್‍್ಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರುತ್ತೆ. ಈಜುಕೊಳಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆಯಿಲ್ಲದೆ ದೇಹದೊಳಗೆ adrenaline ಸಂಚಾರವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ ಹಾರಬೇಕು, ಮೀನಿನಂತೆ ಈಜಬೇಕು! ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಿಗರೇಟು ಸೇದುತ್ತ ಹರಟಬೇಕು, ಬಿಯರ್ ಕುಡಿದು ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗಬೇಕು. ಅದಾಗಿಯೂ ಆನೆಯಾಗಲೀ, ಚಿರತೆಯಾಗಲೀ ಇವರುಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ ಮಾಡಬಾರದು. ಹಾವು ಕಚ್ಚಬಾರದು. ನದಿಯ ನೀರು ಇವರನ್ನು ಮುಳುಗಿಸಬಾರದು. ಇಂಥ ಮನೋವೃತ್ತಿಯವರಿಗೆಂದೇ ಮೀಸಲಾಗಿರುವ ನೂರಾರು ಅಡ್ವೆಂಚರ್(?) ಸಂಸ್ಥೆಗಳನ್ನು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ. "ನೀವು ಹೇಳಿದ ಕಡೆ, ಹೇಳಿದ ಹಾಗೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಆಯೋಜಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ" ಎನ್ನುವವರು ಪಕ್ಕಾ ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳಲ್ಲದೆ ಪ್ರಕೃತಿಪ್ರೇಮಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ, ಸಾಹಸಿಗಳೂ ಅಲ್ಲ.

ಭಾರ್ಗವ ಅವರ ಸಾಹಸ ಮನೋಧರ್ಮದ ಬಗ್ಗೆ, ಅವರ ಸಾಹಸದ ಅನುಭವದ ಬಗ್ಗ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಓದಿ ಸಂತಸವಾಯಿತು. ಆತ ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದವರ ಪಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದವರಲ್ಲವೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಯಿತು. ಅವರ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿಯು ಬೇಸರ ತರಿಸಿತು. ತಾಂತ್ರಿಕವಾಗಿಯೂ ನೈತಿಕವಾಗಿಯೂ ಸಾಹಸಕ್ರೀಡೆ ಕ್ಷೇತ್ರವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮುಂದುವರಿಯಬೇಕಲ್ಲವೆ ಎಂದೆನಿಸಿತು. ತಪ್ಪಿತಸ್ಥರಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿದೆಯೋ ಇಲ್ಲವೋ, ಆಗುತ್ತೋ ಇಲ್ಲವೋ - ನಮ್ಮ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾರಿಗೆ ತಾನೆ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ? ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಸರಿಪಡಿಸುವುದಲ್ಲವೆ ನಮ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯ? ಇಂಥ ತಪ್ಪುಗಳು ಯಾರಿಂದಲೂ ಮತ್ತೆ ಆಗದಿರಲೆಂದು ಆಶಿಸೋಣ. ಸಾಹಸ ಪ್ರವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಬಿಡದೆ ಯಶಸ್ವಿಗಳಾಗೋಣ.

ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವರಿಗೆ ನನ್ನದೊಂದಿಷ್ಟು ಸಲಹೆ ಸೂಚನೆಗಳು:

೧. ಸಾಹಸ ಸಂಸ್ಥೆಯು ನೋಂದಾಯಿತವಾಗಿದೆಯೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮೊದಲು ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಒಂದು ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟು ಕೊಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ, ಅದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು.

೨. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಸಂಸ್ಥೆಯು ತಮ್ಮ ಪೂರ್ವಾಯೋಜಿತ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಗಳ ದಾಖಲಾತಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಫೋಟೋಗಳೋ, ವರದಿಗಳೋ, ವಿಮರ್ಶೆಗಳೋ - ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು.

೩. ಸಾಹಸ ಸಂಸ್ಥೆಯವರು Instructor ಎಂದು ಯಾರನ್ನು ನೇಮಕ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ ಅವರ "ಅರ್ಹತೆ"ಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿ, ಆತ/ಆಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು. ಆ instructor ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಯನ್ನು ನಡೆಸಲು ಸರ್ಕಾರದಿಂದ ಲೈಸೆನ್ಸ್ ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಅದನ್ನೂ ಕೇಳಬಹುದು. ಬಳಸುವ ಉಪಕರಣಗಳ (equipments) ಬಗ್ಗೆಯೂ ಮಾಹಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರಬೇಕು. ಯಾವ ಯಾವ ಉಪಕರಣವು ಏನೇನು ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತೆ, ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಆದ ನಂತರ ಆ instructor ಮಾತನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಅನೇಕ ಅವಘಡಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ instructionsನ follow ಮಾಡದೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಆಗುತ್ತವೆ. ಬಹುಪಾಲು ಆಗುವುದೇ ಹೀಗೆ.

೪. ಪರ್ವತಾರೋಹಣದಂತಹ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವುದಾದರೆ instructorನ ಪರ್ವತಾರೋಹಣದ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಬಹುದು. ಈ ಸರ್ಟಿಫಿಕೇಟುಗಳು ನೆಹರು ಪರ್ವತಾರೋಹಣ ಸಂಸ್ಥೆಯಿಂದಲೋ (ಉತ್ತರಖಂಡ್), ಹಿಮಾಲಯನ್ ಮೌಂಟನೆಯರಿಂಗ್ ಇನ್ಸ್ಟಿಟ್ಯೂಟ್‍ (ಡಾರ್ಜೀಲಿಂಗ್)ನಿಂದಲೋ ದೊರಕಿದ್ದರೆ ಅದು ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಅಂಗೀಕೃತವಾದದ್ದು.

೫. ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಬಗ್ಗೆ ದುರ್ಘಟನೆಯು ಸಂಭವಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ವಿಚಾರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆ. ಸಂಸ್ಥೆಯವರ ಪ್ರಥಮ ಚಿಕಿತ್ಸೆಯ ಸೌಲಭ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಖಾಸಗಿ First Aid Box ಅನ್ನು ನಮ್ಮೊಂದಿಗಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದು ಇನ್ನೂ ಒಳ್ಳೆಯದು. ನಮಗಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಬೇರೆಯವರಿಗೆ ಉಪಯುಕ್ತವಾದೀತು!

೬. ಇನ್ಷುರೆನ್ಸು ನೀಡುವಷ್ಟು ಇನ್ನೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದ ಸಾಹಸ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಬೆಳೆದಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆ ಬೆಳೆಯಲು ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡಾಪಟುಗಳ ಸಹಕಾರವು ಆಯೀಜಕರಿಗೆ ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಸಹಕರಿಸೋಣ. ಸಾಹಸವೆಂದರೆ ಹುಚ್ಚಾಟವಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತೆ ಮುಖ್ಯ. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಕೆಳಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. "ನೀವು ಇಷ್ಟು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುತ್ತೀರಲ್ಲ, ನೀವು ಯಾವ್ ಸೀಮೆ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಮಾಡ್ತೀರ?" ಎಂದು. ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಎಂದರೆ ಮೈಮೇಲೆ ಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಿಂದ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವುದಲ್ಲವೆಂದು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳುವುದಕ್ಕೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯವೇ ಬೇಕಾಯಿತು. ಈಗಿನ ಅನೇಕ ಸಂಸ್ಥೆಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ "ಸಾಹಸ ಕ್ರೀಡೆಗಳು" ಹೀಗೆ ಒಂಟಿ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಗಾಡಿ ಓಡಿಸುವ 'ಸಾಹಸ'ಗಳೇ. ವಿಪರ್ಯಾಸ.

೭. ಸಾಹಸ ಮನೋವೃತ್ತಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇದನ್ನು ಅನೇಕರು ತಪ್ಪಾಗಿ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆನೆ ಎದುರು ಬಂದರೆ "ನಾನು ಸಾಹಸಿ" ಎಂದು ಅದರ ಫೋಟೋ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬರುವೆನೆಂದೋ ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಿಬರುವೆನೆಂದೋ ಹೋಗುವುದು ಮೌಢ್ಯವಲ್ಲದೆ ಸಾಹಸವಲ್ಲ. ಆನೆಯು ಕಷ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಹೋಗಿ 'ದುರ್ಘಟನೆ'ಯಾದರೂ ಅವರನ್ನು ಸಾಹಸಿಯೆನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ಧೈರ್ಯಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸವು ಸಾಹಸವೆನಿಸಿಕೊಳ್ಳದು. ಅದು ಮೂರ್ಖತನವೇ ಸರಿ. ಆದರೆ ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆನೆಯಿದೆ, ಹುಲಿಯಿದೆ, ಚಿರತೆಯಿದೆ ಎಂಬ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಕಾಡಿಗೇ ಹೋಗದೆಯೋ, ಅಥವಾ ಆ ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಭಯದಿಂದಲೇ ವಾಸ ಮಾಡುತ್ತಲಿರುವ ಸಾಹಸಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಟಿ.ವಿ.ನೋಡಿಕೊಂಡು ಕಾಲ ಕಳೆಯುವುದು ಉತ್ತಮ. ಹಾಗೇನಾದರೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದು ಸಂಭವಿಸಿದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಮ್ಮ ದುರದೃಷ್ಟವು ಕಾರಣವೇ ವಿನಾ ಅಕ್ಕಪಕ್ಕದವರಾಗಲೀ, ಆಯೋಜನಾಸಂಸ್ಥೆಯಾಗಲೀ, ಪ್ರಕೃತಿಯಾಗಲೀ ಕಾರಣವಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

(He who lives by the sword, dies by the sword - old jungle saying.. (phantom))

ಕಷ್ಟಮ್ ಕರ್ಮೇತಿ ದುರ್ಮೇಧಾಃ ಕರ್ತವ್ಯಾದ್ವಿನಿವರ್ತತೇ |
ನ ಸಾಹಸಮನಾರಭ್ಯ ಶ್ರೇಯಃ ಸಮುಪಲಭ್ಯತೇ ||

-ಅ
23.04.2009
10.45AM

ಕೂರ್ಮಾವತಾರ

2009-04-15T00:39:00.001+05:30

Wow ! - Watch more funny videos here

-ಅ
12.04.2009
6AM

ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆಗಳು

2009-04-09T14:07:00.004+05:30

ಅದೇನಾಯಿತೋ ಏನೋ, ಏನೋ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗಿ ನಿನ್ನೆಯ ಪೋಸ್ಟು ಡಿಲೀಟ್ ಆಗೋಯ್ತು! :-(
ಆ ಪೋಸ್ಟಿನ ತಾತ್ಪರ್ಯವಿಷ್ಟೆ. ಅನೇಕ ಗಿಡಗಳೂ ಸಹ ಸಂಗೀತಕ್ಕೆ ಸ್ಪಂದಿಸುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದು. ಇರಲಿ, ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ಯಾವಗಲಾದರೂ ನೋಡೋಣ. ಈಗ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನೇ ಟೈಪಿಸುವ ಮನಸ್ಸಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾವು ಒಂದಷ್ಟು ತಪ್ಪು ತಿಳುವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇವೆ. ಆಗಾಗ್ಗೆ ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಆ ಮಕ್ಕಳಾದರೋ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾರು ಯಾರೋ ಏನೇನೋ ಹೇಳಿರುವುದನ್ನೆಲ್ಲ ಕೇಳಿಕೊಂಡು ತಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ಹರಿಹಾಯುವಂತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. "ಹಾವು ಹಾಲು ಕುಡಿದು ಜೀವಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಾಂಸಾಹಾರಿ" ಎಂದರೆ ಮಕ್ಕಳೇ ಏನು, ದೊಡ್ಡವರೂ ಎಷ್ಟೊಂದು ಜನ ಒಪ್ಪುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಕಗ್ಗ ಈ ರೀತಿಯಿದೆ.

ಕಡೆಗಾಲವನು ತಾನೆ ಮುನ್ನರಿತು ಕಾಡಾನೆ-
ಯಡವಿಯೊಳದೊಂದು ದೂರದ ಗವಿಯನೈದಿ
ಬಿಡುವುದಾಯೆಡೆ ಮೌನದಿಂದಸುವನೆನ್ನುವರು
ಕಡೆಯ ಸಾರಂತು ನೀಂ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ

ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ತತ್ತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಈ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನನ್ನ "ಕಡೆಯೂ" ಅಂತೆಯೇ ಆಗಲೆಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ, ಆನೆಗಳು ಹಾಗೆ ತನ್ನ ಕಡೆಗಾಲವನ್ನು ತಾನೆ ಅರಿತು ಒಂಟಿ ಪಯಣ ಮಾಡಲು ಹೊರಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ನಂಬಿಕೆಯಷ್ಟೆ.

ಆನೆಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ನಂಬಿಕೆಗಳಿವೆ. ಆನೆಯ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಇರುವೆ ಹೋದರೆ ಆನೆ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತೆ ಎಂದೂ, ಆನೆಯ ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಿಂಹ ಬಂದರೆ ಆನೆ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತೆ (ಇದನ್ನೂ ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ ಕೆಲವರ ಬಾಯಿಂದ) ಎಂದೂ ನಂಬಿರುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಇವೆರಡೂ ತಪ್ಪು. ಆನೆಯ ಕಿವಿಯೊಳಗೆ ಇರುವೆ ಹೋದರೆ ಇರುವೆ ಸಾಯಬಹುದು, ಆನೆ ಸಾಯುವುದಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನೆ ಬಂದರೆ ನಾವು ಹೃದಯಾಘಾತದಿಂದ ಸಾಯಬಹುದು, ಸಾಯದೆಯೂ ಇರಬಹುದು. ಅದೇ ನಿಯಮ ಆನೆಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುತ್ತೆ.

ಹಾವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ತಪ್ಪು ತಿಳಿವಳಿಕೆಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇದ್ದೇವೆ. "ಹಾವಿಗೆ ಹಲ್ಲಲ್ಲಿ ವಿಷ.." - ತಪ್ಪು. ಮೊದಲಿಗೆ, ಎಲ್ಲ ಹಾವೂ ವಿಷವಲ್ಲ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ ಹಾವಿನ ವಿಷವಿರುವುದು ಅದರ "Venom Glands" ನಲ್ಲಿ. ಹಾಗಾಗಿ "ಹಲ್ಲು ಕಿತ್ತ ಹಾವು" ಕೂಡ ವಿಷವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಬಲ್ಲುದು.

ರನ್ನ ಈ ಸಾಲುಗಳನ್ನು ನೋಡೋಣ.

ರತ್ನಪರೀಕ್ಷಕನಾಂ ಕೃತಿ
ರತ್ನಪರೀಕ್ಷಕನೆನೆಂದು ಫಣಿಪತಿಯ ಫಣಾ
ರತ್ನಮುಮಂ ರನ್ನನ ಕೃತಿ
ರತ್ನಮುಮಂ ಪೇಳ್ ಪರೀಕ್ಷಿಪರ್ಗೆಂಟೆರ್ದೆಯೇ..

ರನ್ನನ ಕೃತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವ ಎಂಟೆದೆ ನನಗಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಫಣಿಪತಿಯ ಫಣಾ ರತ್ನಮುಮಂ - ಇದು ಇನ್ನೊಂದು ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆ. "ಕಾಳಿಂಗ ಸರ್ಪವು ಯಾರಿಗೂ ಕಚ್ಚದೇ ಅದೆಷ್ಟೋ ವರ್ಷಗಳಿದ್ದರೆ ಅದರ ವಿಷವು ವಜ್ರವಾಗಿ ಹೆಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಂದು ಫಳ ಫಳ ಹೊಳೆಯುತ್ತಂತೆ. ಅದನ್ನು ಕದಿಯಲಾಗಲೀ, ಅದನ್ನು ಮುಟ್ಟಲಾಗಲೀ, ಪರೀಕ್ಷಿಸವವರಿಗಾಗಲೀ ಎಂಟೆದೆ ಬೇಕೇ ಬೇಕು (ಅದರಂತೆಯೇ ರನ್ನನ ಗದಾಯುದ್ಧಂ ಕೃತಿ ಕೂಡ ಎಂದು ರನ್ನ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ)." ಇಲ್ಲಿ ರನ್ನನ ಕೃತಿಯ ವಿಷಯ ಬದಿಗಿಟ್ಟು ಬರೀ ಕಾಳಿಂಗ ಸರ್ಪದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಕಾಳಿಂಗ ಸರ್ಪವು ಸ್ವಭಾವತಃ ಹೊಳೆಯುತ್ತೆ. ಬಿಸಿಲು ಅದರ ಹೆಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಫಳ ಫಳನೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಜನರು ಮರಳುಗಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರೀಚಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ನೀರೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುವಂತೆ ವಜ್ರವೆಂದು ಭ್ರಮಿಸುತ್ತಾರಷ್ಟೆ. ಹಾವಿನ ಹೆಡೆಯ ಮೇಲೆ ಯಾವ ಮಣಿಯೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಹಲ್ಲಿಗಳು (ಭಾರತದ ಹಲ್ಲಿಗಳು) ವಿಷವಲ್ಲವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ. ಅಡುಗೆಗೆ ಹಲ್ಲಿ ನೆಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದರೆ ತಿನ್ನಬಹುದು. ಪ್ರಾಣಹಾನಿಯೇನಲ್ಲ. ಪಾಪ ಹಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣಹಾನಿಯಷ್ಟೆ. ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಚಲಿತ ನಂಬಿಕೆಯಿದೆ. "ಹಾವುರಾಣಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಔಷಧಿಯೇ ಇಲ್ಲ" ಎಂದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಹಾವುರಾಣಿ ಕಚ್ಚಿದರೆ ಔಷಧಿ ಬೇಕಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅದೂ ಹಲ್ಲಿಯ ಜಾತಿಗೇ ಸೇರಿದ್ದು. ವಿಷವಿಲ್ಲ.

ತೇಜಸ್ವಿಯವರ "ಪರಿಸರದ ಕತೆ"ಯಲ್ಲಿ ಬರುವ "ಮಾನೀಟರ್" ಹಲ್ಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ನಂಬಿಕೆಗಳಿವೆ. ಈ ಮಾನೀಟರ್ Varanus bengalensis ಹಿಡಿತಕ್ಕೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ. ಕರ್ನಾಟಕದವರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ "ಟಿಪ್ಪು ಸುಲ್ತಾನನು ಕೋಟೆಯ ಎತ್ತರದ ಗೋಡೆಗಳನ್ನು ಏರಲು ಇದನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಿದ್ದನಂತೆ, ಅದನ್ನು ಹಗ್ಗದ ಒಂದು ತುದಿಗೆ ಕಟ್ಟಿ ಮೇಲಕ್ಕೆಸೆದರೆ ಅದು ಗೋಡೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ನಂತರ ಹಗ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸೈನ್ಯದವರು ಹತ್ತುತ್ತಿದ್ದರು" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದವರನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಟಿಪ್ಪು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಶಿವಾಜಿ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾನೆ. ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಮಾನೀಟರ್ ಹಲ್ಲಿಯು ಮರವನ್ನು ಹತ್ತುವುದು ಬಹಳ ಕಡಿಮೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಅದು ನೆಲದ ಮೇಲೆಯೇ ಕಂಡುಬರುತ್ತೆ. ಮತ್ತು ಬಿಲವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೆ.

ಮನುಷ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶವಾಗಿಬಿಟ್ಟರೆ ಮರಿಗಳನ್ನು ತಾಯಿ ಹಕ್ಕಿ ಕೊಂದು ಬಿಡುತ್ತೆ! ಇದನ್ನು ನಾನೂ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ನಂಬಿದ್ದೆ. ಇದನ್ನು ನೋಡೂ ಇದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ ಈ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಬಾರಿಯೂ ಎಲ್ಲ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಅನುಸರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಮುಟ್ಟಿದಾಕ್ಷಣ ಆ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಗುಂಪಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲ ಕೊಂದೇ ತೀರುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು ಕಲ್ಪನೆ.

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಇನ್ನೇನಾದರೂ ಹೊಳೆದರೆ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬರುತ್ತೇನೆ.

-ಅ
09.04.2009
4PM

ಮೇಘಸಂದೇಶ

2009-04-02T20:25:00.016+05:30

ನನ್ನ ಕೊಡಚಾದ್ರಿ ಚಾರಣದ ಮೊದಲ ಅನುಭವವು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಾವು ಬೆಟ್ಟದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ ಮಳೆಯ ಮೋಡದ ಗುಂಪು ತೆವಳುತ್ತ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಬಂದು ನಮ್ಮ ಪ್ಯಾಂಟುಗಳನ್ನು ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿದವು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮಳೆಯು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವುದು ಅನುಭವವಾಗಿದ್ದ ನನಗೆ ಮೊದಲ ಸಲ ಮಳೆಯ ಆರಂಭವು ನನಗಿಂತ ಕೆಳಗೆ ಆಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಸಂತೋಷ ತಡೆಯಲಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ.

ಆ ಮೋಡಗಳಿಗೆ ಸ್ಟ್ರಾಟಸ್ ಮೋಡಗಳು ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ದೂರದಿಂದ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಮೋಡಗಳ ಹೊದಿಕೆಯನ್ನು ಹೊದಿಸುವುದೇ ಈ ಸ್ಟ್ರಾಟಸ್ ಮೋಡಗಳು. ಈ ಮೋಡಗಳು ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಾಗ ಬೆಟ್ಟವು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಸಲ ಈ ಮೋಡಗಳು ಚಾರಣಿಗನ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಸುತ್ತವೆ. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿಯಲ್ಲೇ ನಾನು ಮತ್ತು ಶ್ರೀಕಾಂತ ಈ ಮೋಡಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೋ ಇಳಿಯಲು ಇನ್ನೆಲ್ಲೋ ಇಳಿದಿದ್ದೆವು. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಕಾಡುಗಳ ಜನರು ಈ ಮೋಡಗಳಿಗೆ "ಹೊಗೆ"ಯೆಂದೂ ಕರೆಯುವುದುಂಟು. "ಹೊಗೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಆನೆ ಇದ್ದರೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಈಗ ಹೋಗೋದು ಬೇಡ" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಾರಣಿಗರು ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮಾಡಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತಾರೆ. ಸಿಡಿಲಿನ ಭೀತಿ. ಈ ಗುಡುಗು ಸಿಡಿಲುಗಳಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗಲು "ಕ್ಯುಮುಲೋನಿಂಬಸ್" - ಎಂಬ ಮೋಡವೇ ಕಾರಣ. ಆಕಾಶವೆಲ್ಲ ಕಪ್ಪಡರಿ ಮಿಂಚು ಗುಡುಗುಗಳನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿಕೊಂದು ಭೀಕರ ಮಳೆಗರೆವಂತೆ ಹೆದರಿಸುವ ಮೋಡವೇ ಇದು. ಇದು "ಹೊಗೆ"ಯಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾದು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ವಾಸ್ತವವು ಬಹಳ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿರುತ್ತೆ. ಸುಮಾರು ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಸಾವಿರ ಅಡಿ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ.

ಆದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಈ "ಕ್ಯುಮುಲೋನಿಂಬಸ್" ಮೋಡಕ್ಕೂ "ನಿಂಬೋ-ಸ್ಟ್ರಾಟಸ್" ಎಂಬ ಮೋಡಕ್ಕೂ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಗೊತ್ತಾಗದೆ ತಪ್ಪುತಿಳಿವಳಿಕೆಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಈ ನಿಂಬೋ-ಸ್ಟ್ರಾಟಸ್ ಮೋಡಗಳೂ ಕೂಡ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳೇ. ನಾವು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತೇವಲ್ಲ, "ಕಾರ್ಮೋಡ" ಎಂದು. ಅದೇ.

ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ನೀರು ಮಾತ್ರವಿರುತ್ತೆ ಎನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆ. ಬೆಂಕಿಯೂ ಇರುತ್ತೆ! ಸಮುದ್ರದ ಒಳಗೇ ಬೆಂಕಿಯಿರುವುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ತಿಳಿದಿರುವ ವಿಷಯವಷ್ಟೆ? ಇದಕ್ಕೆ ಬಡಬಾನಲ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಅದೇ ರೀತಿ ಮೋಡದಲ್ಲೂ ಬೆಂಕಿಯಿರುತ್ತೆ. ಜ್ವಾಲಾಮುಖಿಯೋ ಕಾಳ್ಗಿಚ್ಚೋ ಇಂತಹ ನೈಸರ್ಗಿಕ "ವಿಕೋಪ"ದ ಮೂಲ ಈ ಮೋಡದಲ್ಲೇ. ಇದಕ್ಕೆ "ಪೈರೋ-ಕ್ಯುಮುಲಸ್" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅಪರೂಪದ ಮೋಡಗಳು. ವಾಯು ಮಾಲಿನ್ಯದಿಂದಲೂ ಈ ಮೋಡಗಳ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುತ್ತೆ. ಅಣುಬಾಂಬ್ ಪರೀಕ್ಷೆಯ ವಿಡಿಯೋ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿರುತ್ತೇವೆ. ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವ ಮೋಡಗಳೂ ಸಹ ಇದೇ ಜಾತಿಯದು. (ನಾನು ಈ ಮೋಡಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷ ಕಂಡಿಲ್ಲ.)

ಗೆಳೆಯ ಶ್ರೀಕಾಂತನಿಗೂ ಮೋಡಗಳಿಗೂ ಏನೋ ಬಾಂಧವ್ಯ. ಅವನ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಡಗಳು ಪೋಸ್ ಕೊಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಜಮಲಾಬಾದ್ ಮೇಲೆ ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿದ್ದ ಮಳೆಯ ಮೋಡಗಳು "ಸ್ಟ್ರಾಟೋ-ಕ್ಯುಮುಲಸ್". ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮಳೆಯ ನೀರನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತೆ. ಇವೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟಿಗೊಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರಿ ಸೇರಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಾರ್ಮೋಡವಾಗುತ್ತವೆ.

ಬರಮೋಡಗಳು - ಸಂಪೂರ್ಣ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣವಿರುವ ಮೋಡಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಅನೇಕಾನೇಕ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನಾಶಕ್ತಿಗೆ ನಿಲುಕುವಷ್ಟು ಬಗೆಬಗೆಯ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಈ ಕ್ಷಣ ಕುದುರೆಯಾಗಿರುತ್ತೆ, ಆ ಕುದುರೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಮೊಲವು ಕುಳಿತಿರುತ್ತೆ; ಮರುಕ್ಷಣವೇ ಆ ಕುದುರೆ-ಮೊಲಗಳು ಹಾವು ಮುಂಗುಸಿಗಳಾಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಮಯ ಕಳೆದ ನಂತರ ಹಾವೆಲ್ಲೋ ಮುಂಗುಸಿಯೆಲ್ಲೋ. ಅವೆರಡೂ ಬೇರೆ ಬೇರೆಯಾಗಿ ಇಬ್ಬರು ಮನುಷ್ಯರಾಗಿಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ! ಯಾರಿಗಾಗಿಲ್ಲ ಈ ಅನುಭವ!!

ಇವೆಲ್ಲವೂ ಕ್ಯುಮುಲಸ್ ಮೋಡಗಳೇ.

ಹೂಕೋಸಿನ ಆಕೃತಿಯಂತೆ ದೊಡ್ದ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು "ಕ್ಯುಮುಲಸ್ ಮೀಡಿಯೋಕ್ರಿಸ್" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಇದೇ ರೀತಿಯ ಮೋಡಗಳು ಎತ್ತರೆತ್ತರಕ್ಕೆ ಕಂಡು ಬಂದರೆ ಅದನ್ನು "ಕ್ಯುಮುಲಸ್ ಕಂಜೆಸ್ಟಸ್" ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಹೂಕೋಸುಗಳೂ ಒಟ್ಟಿಗೇ ಸೇರಿಕೊಂಡಂತಿರುತ್ತವೆ.

ಸಿನಿಮಾದಲ್ಲಿ ನಾರದನು "ಜಗದೀಶನಾಡುವ ಜಗವೇ ನಾಟಕರಂಗ.." ಎಂದು ಹಾಡುತ್ತ ಬರುವುದು "ಕ್ಯುಮುಲಸ್ ಹುಮಿಲಿಸ್" ಎಂಬ ಮೋಡದಿಂದಲೇ. ಘನವಸ್ತುವಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಮೋಡವು ದೇವಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುವಂತೆ ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ತರಿಸಲು ಆಶ್ಚರ್ಯವೇನಿಲ್ಲ. ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಈ ಮೋಡಗಳೇ ಕಂಡು ಬಂದರೆ ಅಂದಿನ ಹವಾಮಾನವು ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಕಾಂತನೇ ತೆಗೆದ ಈ ಫೋಟೋದಲ್ಲಿರುವ ಮೋಡಗಳನ್ನು "ಆಲ್ಟೋ-ಕ್ಯುಮುಲಸ್" ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಬೆಣ್ಣೆಯ ಮುದ್ದೆಯಂತೆ ಗುಂಪು ಗುಂಪಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಈ ಮೋಡಗಳನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಸೊಗಸು. ಬೇಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಮೋಡ ಕಂಡು ಬಂದಲ್ಲಿ ಆ ದಿನ ಸಂಜೆ ಈ ಮೋಡಗಳು ಬೆಳೆದು ಅಲ್ಪ ಸ್ವಲ್ಪ ಮಳೆಯಾಗಬಹುದು. ಮೇಲಿದ್ದಷ್ಟೂ ಈ ಮೋಡಗಳು ಮಳೆಯನ್ನು ತರುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು.

ಇದೇ ಮೋಡವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿಬಿಟ್ಟರೆ, ಅಥವಾ ಬೆಣ್ಣೆಯನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಮೆತ್ತಿದರೆ ಹೇಗೆ ಕಾಣಬಹುದೋ ಹಾಗೆ ಕಾಣುವ ಮೋಡದ ಸಮೂಹಕ್ಕೆ "ಸಿರೋ ಕ್ಯುಮುಲಸ್" ಮೋಡ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸೂರ್ಯಾಸ್ತದ ವೇಳೆ ಈ ಮೋಡಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ!

ಇದೇ ಮೋಡವು ತೆಳುವಾಗಿ ಪಟ್ಟಿ ಪಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಕಂಡು ಬಂದರೆ ಅದನ್ನು "ಸಿರಸ್" ಮೋಡಗಳೆನ್ನುತ್ತೇವೆ.

ಮೋಡಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಬಹಳ ಆಸೆಯಿದೆ. ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟುಬಿಡುವ ಕಾಲವು ಮುಂದಿಲ್ಲವೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ನೋಡಬೇಕು, ಏನಾಗುತ್ತೋ ಎಂದು. ಆಗ ಇನ್ನಷ್ಟು, ಮತ್ತಷ್ಟು ವಿಷಯ ಸಂಗ್ರಹವು ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಷ್ಟೆ?

-ಅ
02.04.2009
10PM

ಬೇರೆಯದೇ ಕಣ್ಣು

2009-03-29T22:48:00.006+05:30

ಚಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಿದ ನಂತರ ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಏಕಾಂತದ ಸ್ಥಳ ಹುಡುಕಿ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ಧ್ಯಾನಮಗ್ನನಾಗುತ್ತಾನೆ. ನಾನು ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಕಣ್ಮುಚ್ಚಲು ಇಷ್ಟ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೆ ಯಾವ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯ ತಪ್ಪಿ ಹೋಗುವುದೋ ಎನ್ನುವ ಭಯ. ಗೆಳೆಯ ಶರತ್ ಯಾವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ ಬಹುಶಃ ತನ್ನ ಕಣ್ಣಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ತನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕಣ್ಣಿನಿಂದಲೇ ನೋಡುತ್ತಾನೆನ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಒಂದಷ್ಟು ಜನ ಅವಿವೇಕಿಗಳು ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾರೆ, ಯಾವುದೇ ಶಿಖರ ತಲುಪಿದರೂ "ಇಲ್ಲಿ ರೆಸಾರ್ಟ್ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿರುತ್ತಿತ್ತು" ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತ "ಅಯ್ಯೋ ಕಾಲು ನೋವು, ಕೀಲು ನೋವು.." ಎಂದು ಸಂಕಟ ಪಡುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ.

ಅವರವರ ಮನದಂತೆ ದೃಷ್ಟಿಯೂ ಬೇರೆ
ಕವಿಯ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಚಂದಿರ ಹೆಂಡತಿಯ ಮೋರೆ.
ಅಂಗಳದ ಕಂದನಿಗೆ ಶಶಿ ಬಾಂದಳದ ಚೆಂಡು
ವಿಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅದು ಕೇವಲ ಕಲ್ಲು ಗುಂಡು
(ದಿನಕರ ದೇಸಾಯಿ)

ಹಿಂದೆ ನಾನೂ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೆ ಚಾರಣಗಳಿಗೆ. ಈಗ ಮೊಬೈಲಿನಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಇರುವುದರಿಂದ ಬೇಕಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ಬಳಸಬಹುದೆಂದು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ನನಗೇನೂ ಛಾಯಾಗ್ರಹಣದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ. ನೋಡಿದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಿನ ಕ್ಯಾಮೆರಾದಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಟುಡಿಯೋದಲ್ಲಿ ಡೆವೆಲಪ್ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ನನ್ನ ಹವ್ಯಾಸ. ಕಣ್ಣಿಗಿರುವ ಶಕ್ತಿ ಯಾವ ಮಸೂರಕ್ಕೂ ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ.

ಮತ್ತೆ ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತವಾಗಲೀ, ಸೂರ್ಯೋದಯವಾಗಲೀ, ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಾಗಲೀ, ಜಲಧಾರೆಗಳಾಗಲೀ, ಬೆಟ್ಟವಾಗಲೀ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ತೇಲಿ ಬರುವ ಮೋಡವಾಗಲೀ - ಅದರ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಪೋಸು ಕೊಟ್ಟು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಅಷ್ಟೇನೂ ಇಲ್ಲವಾದರೂ ಈ ಆರ್ಕುಟ್‍ನಂತಹ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಫೋಟೋ ಹಾಕಿಸಿಕೊಂಡು ಮೆರೆಯಲು ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಅಂತಹ ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಳ್ಳ ಬೇಕೆನಿಸುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯುವಂತೆ, ಬಾಯಲ್ಲಿ ನುಂಗುವಂತೆ, ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುವಂತೆ ಫೋಟೋ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸಿಕೊಳ್ಳುವವರನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಮುಗುಳ್ನಗು ಮೂಡುತ್ತೆ.

ಕೆಲವರು "ಮುನ್ನಾರ್‍ಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ, ಕೊಡೈಕೆನಾಲ್‍ಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ, ಕಬಿನಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ, ಕುಮಾರಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ವಿ.." ಎಂದು ಹತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾಗಗಳ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದಾಗಲೂ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಿರುತ್ತೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಗುಂಪಾಗಿ ನಿಂತು ಫೋಟೋ ತೆಗೆಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಫೋಟೋಗಳೂ ಒಂದೇ ಕಡೆ ತೆಗೆದಿರುವ ಹಾಗಿರುತ್ತೆ. ಮನೆಯಲ್ಲೇ ತೆಗೆದು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಿನ್ನೆಲೆಗೆ ಅಂಟಿಸುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಪ್ಲ್ಯಾನು ಎಂದು ನಾನು ಟೀಕಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ ಇಂಥವರನ್ನು.

ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಬಂದರೆ ಕೇವಲ ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ನೇತು ಹಾಕಿರುವ ಫಲಕಗಳು, ಅಲ್ಲಿರುವ ಕಾಗುಣಿತ ತಪ್ಪುಗಳು, ಅದರಿಂದಾಗುವ ಆಭಾಸಗಳು, ಕೇವಲ ಇಂಥದ್ದೇ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೀಳುವುದು. ಹಕ್ಕಿಗಳ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನಾನು ಇದುವರೆಗೂ ಸರಿಯಾಗಿ ತೆಗೆಯಲು ಬಂದಿಲ್ಲ ನನಗೆ. ಯಾವುದೋ ಒಂದು ಸಲ ಕಾಡೆಮ್ಮೆಯ ಗುಂಪೊಂದು ಎದುರಾದಾಗ ಅವು ಇನ್ನೇನು ಕಣ್ತಪ್ಪಿಸಿ ಹೋಗುವುದೇನೋ ಅನ್ನುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಆ ಗುಂಪಿನ ಚಿತ್ರ ತೆಗೆದಿದ್ದುದುಂಟು. ಅದು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬರೀ ನಾಯಿ, ಹಸು, ಕರು, ಬೆಟ್ಟ, ಮೋಡ - ಇವೇ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಬೆಟ್ಟಗಳೂ ಅಚಲಗಳು. ಅವು ಕೂಡ ಯಾವ ಕೋನದಲ್ಲಿ ತೆಗೆಯಬೇಕು, ಬೆಳಕಿನ ವಿನ್ಯಾಸ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಇವೆಲ್ಲ ತಲೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಮ್ಮನೆ "view finder"ನಲ್ಲಿ ನೋಡುವುದು, ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುವುದು.

ನನ್ನ ಕೆಲವರು ಗೆಳೆಯರಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನೋಡುವುದು ಕ್ಯಾಮೆರಾದಿಂದಲೇ ಎಂದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಗೆಳತಿ ಅದಿತಿ ಎಂಬಾಕೆಯ ಬಹುಕಾಲದ ಅಭಿಮಾನಿ ನಾನು. ಎಷ್ಟೊಂದು ಕವನಗಳಿಗೂ ಸ್ಫೂರ್ತಿ ಸಿಕ್ಕಿದೆ ಈಕೆಯ ಚಿತ್ರಗಳಿಂದ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವುದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಈಕೆಯ ಆಸಕ್ತಿಯು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲ ಪರಿಸರದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಸೆರೆಹಿಡಿಯುವುದು.

ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲೇ ನವರಸವನ್ನೂ ಕಂಡು ಬೆರೆಗಾಗಿದ್ದೇನೆ. "ಸೂಪರ್" ಎಂದು ಕಮೆಂಟಿಸಲು ಬೇಸರವಾಗುತ್ತೆ, ಯಾಕೆಂದರೆ ಅದು ತೀರ ಕಡಿಮೆಯ ಹೊಗಳಿಕೆ.

http://www.justaclick.blogspot.com/

ಗೆಳೆಯ ಶರತ್ ನನ್ನ ಕಾಲೇಜಿನ ಮಿತ್ರ. ಆಗ ಅವನು ಹೀಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಕಂಪ್ಯೂಟರ್‍ನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವುದು ಇವನ ಸರ್ವಾಸಕ್ತಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈಗ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಹಿಡಿದು ಕಾಡಿನೊಳಕ್ಕೆ ಹೊರಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ. ನನಗೆ ಯಾವುದೋ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಮರದ ಗರಿಯ ಅಂಚಿನೊಳಗೆ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಕಂಡ ಹಾರುವ ಅಳಿಲು, ಎದುರಾಳಿಯಂತೆ ಬಂದ ಆನೆ, ನೂರಾರು ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಇಂದು ಶರತ್ ದೆಸೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಪರದೆಯ ಮೇಲಿದೆ.

ಇವನಿಗೆ ನಾನು ಕೃತಜ್ಞ. ಈಗ ತನ್ನದೇ ವೆಬ್‍ಸೈಟನ್ನೂ ಕೂಡ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.

http://isharath.com/

ಇಬ್ಬರೂ ಹೀಗೇ ಕ್ಲಿಕ್ಕಿಸುತ್ತಿರಿಪ್ಪಾ.. ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುವ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ನಮಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಒದಗಿಸಿಕೊಡಿ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಆಲ್ ದಿ ಬೆಸ್ಟ್.... :-)

-ಅ
29.03.2009
11.30PM

ಕಾಶಿ

2009-03-25T23:09:00.006+05:30

ಕಾಶಿಯ ಪರಿಸರದ ಬಗ್ಗೆ ಕೆಲ ದಿನಗಳ ಕೆಳಗೆ ನನಗೊಂದು ಈಮೇಲ್ ಬಂತು. ಅನೇಕರಿಗೆ ಈಗಾಗಲೇ ಇದು ಹಳೆಯ ಈಮೇಲ್ ಆಗಿರಬೇಕು. ಇಲ್ಲಿರುವುದು ತುಂಬ ಹಳೆಯ ಆಚರಣೆ. ಈಗ ಸುಪ್ರೀಮ್ ಕೋರ್ಟು ಈ ಆಚರಣೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ತಡೆ ಹಾಕಿದೆ. ಗಂಗೆಯ ಉಳಿವಿಗಾಗಿ. ಇನ್ನಾದರೂ ಗಂಗೆ ಉಳಿಯಲಿ ಎಂದು.

ಆ ಹಳೆಯ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ.

-ಅ
25.03.2009
11.30PM

ಶ್ವಾಸವದು ಬೊಮ್ಮನದು

2009-03-22T23:05:00.006+05:30

ಮೊನ್ನೆ ನಮ್ಮ ಕಾಫಿ ಚರ್ಚೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೀನಿಧಿ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ. "ನಾವು ಇನ್ನೂರು ಕಿಲೋಮೀಟರಿಗೊಂದು ಅಭಯಾರಣ್ಯ ಅಂತ ಬೌಂಡರಿ ಹಾಕ್ಕೋತೀವಿ. ಆನೆ ತನ್ನ ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರು ನಡೆಯುತ್ತೆ. ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಅದಕ್ಕೆ ಯಾವ ಬೌಂಡರಿಗಳಿರೋದಿಲ್ಲ..." ಎಷ್ಟು ಸೊಗಸಾದ ಮಾತು!!

ಕೇರಳದಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿದ ಆನೆಯೊಂದು ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಬದುಕನ್ನು ರೂಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. 2007ರಲ್ಲಿ ಒರಿಸ್ಸಾದ ಆನೆಯೊಂದು ಆಂಧ್ರಪ್ರದೇಶಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಬಂದಿದ್ದ ವರದಿಯಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅವಿವೇಕಿಗಳು "ಅಸ್ವಾಭಾವಿಕ" ಎಂದೂ ಕರೆದರು, ಮತ್ತು ಶತಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಿ ವಾಪಸ್ಸು ಕಳಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಬಾಂಗ್ಲಾದೇಶದಿಂದ ಮೇಘಾಲಯಕ್ಕೆ ಆಗಾಗ್ಗೆ ಆನೆಗಳು ಬರುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಪಾಸ್‍ಪೋರ್ಟು ವೀಸಾ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ ಇವಕ್ಕೆ.

ರಂಗನತಿಟ್ಟುವಿನಲ್ಲಿ "ವಲಸೆ ಹಕ್ಕಿ"ಗಳಿಗೆಂದೇ ಜಾಗ ಮೀಸಲಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಬಲ್ಲೆವು. ಹಿಮಾಲಯದ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಂದೆಲ್ಲ ಮೈಸೂರಿಗೆ ವಲಸೆ ಬರಲು ಸಿದ್ಧವಿರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳಿವೆ! ಡ್ರಾಂಗೋ Dicrurus leucophaeus ಎಂಬ ಹಕ್ಕಿಯು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಆಫಗಾನಿಸ್ಥಾನದಿಂದ ಬರುತ್ತೆ. ಆಫಗಾನಿಸ್ಥಾನದ ಭಯೋತ್ಪಾದಕರು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯರು. ವಿಶೇಷವೆಂದರೆ ಈ ಹಕ್ಕಿಯು ಶ್ರೀಲಂಕೆಗೂ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತೆ.

ಅಮೆರಿಕಾದ ಕೆನಡಾ ಮತ್ತು ಮೆಕ್ಸಿಕೋ ಹಾದಿಯು ಎರಡು ತಿಂಗಳು ಬ್ಲಾಕ್ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಕೋಟ್ಯಂತರ ಮೊನಾರ್ಕ್ ಚಿಟ್ಟೆಗಳು Danaus plexippus ವಲಸೆ ಹೂಡುವ ಸಮಯ ಅದು. ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆ ಜನಕ್ಕಿರುವ ತಿಳುವಳಿಕೆ ಮೆಚ್ಚಬೇಕಾದ್ದು.

ಮನುಷ್ಯನ ಹೊರೆತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ನಿಗದಿತ ಸ್ಥಳವಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಬಹುತೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಬೌಂಡರಿಗಳನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಇಂಗ್ಲೀಷಿನಲ್ಲಿ Territory ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಸಸ್ತನಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜನೆಯಿಂದ ತಮ್ಮ ಟೆರಿಟರಿಯನ್ನು ಗುರುತು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಕೆಳವರ್ಗದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ತಾವಿರುವ ಗೂಡೇ ತಮ್ಮ ಟೆರಿಟರಿಯೆನ್ನಬಹುದು. ಆದರೆ ತಮಗೆ ದೊರಕಬೇಕಾದ ಆಹಾರವು ಸರಿಯಾಗಿ ಸಿಗದಿದ್ದಲ್ಲಿ ಗುಂಪುಗುಂಪಾಗಿ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಸಿಗುತ್ತೋ ಅಲ್ಲಿ. ಕೇವಲ ಆಹಾರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ ಸೂಕ್ತ ಹವಾಮಾನ, breeding place, ಇವನ್ನೆಲ್ಲ ಅರಸುತ್ತ ವಲಸೆ ಹೂಡುತ್ತವೆ.

ಸಾಲ್ಮನ್ ಎಂಬ ಮೀನು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ನದಿಗೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ಬರುತ್ತೆ. ಇಂಥಾ ವಲಸೆಗೆ Anadromous migration ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಈಲ್‍ಗಳು ಇದರ ತದ್ವಿರುದ್ಧ. ನದಿಯಿಂದ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ವಲಸೆ ಹೋಗಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಡುತ್ತೆ. ಇಂಥಾ ವಲಸೆಗೆ Catadromous migration ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಇನ್ನೊಬ್ಬ ಚಾಂಪಿಯನ್ನನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಆರ್ಕ್ಟಿಕ್ ಟರ್ನ್ Sterna paradisaea ಎಂಬ ಈ ಹಕ್ಕಿಯು ಉತ್ತರ ಧ್ರುವದಿಂದ ದಕ್ಷಿಣ ಧ್ರುವದ ವರೆಗೂ ವಲಸೆ ಮಾಡಿ ಮೊಟ್ಟೆಯಿಟ್ಟು ಮರಿ ಮಾಡಿ ಮತ್ತೆ ಉತ್ತರ ಧ್ರುವಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತೆ. ಇದರ ಜೀವಮಾನ ಪರಿಯಂತ ವಲಸೆ ಮಾಡುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತೆ!

ಯಾವ ಬೌಂಡರಿಯೂ ಇಲ್ಲ. ನಕ್ಷೆಗಳಿಲ್ಲ. ರಾಜಕೀಯವಿಲ್ಲ.

ಕೊಡಗಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಮೈಸೂರನ್ನು ಹಾದು, ಕನಕಪುರವನ್ನೂ ಸಮೀಪಿಸಿ, ತಮಿಳು ನಾಡ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹರಿದು, ಬಂಗಾಳ ಕೊಲ್ಲಿಯನ್ನು ಹೊಗುವ ಕಾವೇರಿಗೆ ನಾವು ಕನ್ನಡಿಗರು ಅವರು ತಮಿಳರು ಎಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ.. ತಾನು ಚೈನಾ ದೇಶದ್ದೋ, ಟಿಬೆಟ್ಟಿನದೋ, ಭಾರತದ್ದೋ ಎಂಬ ಚಿಂತೆ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಎವರೆಸ್ಟಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ನಿಂತಿದೆ.. ಕೇರಳದ ಕರಾವಳಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ ಮಹಾರಾಷ್ಟ್ರದ ತುದಿಯವರೆಗೂ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವ ಮುಂಗಾರಿಗೆ ಭೂಗೋಳ ಗೊತ್ತೇ ಹೊರೆತು ರಾಜಕೀಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.. ನಮಗೆ?

ಗ್ರೀಸಿನಾ ಕಬ್ಬಗಳನೋದುವರು ದೆಹಲಿಯಲಿ
ಕಾಶಿಯಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನಾಕ್ಸ್ವರ್ಡಿನವರು |
ದೇಶ ಕಾಲ ವಿಭಾಗ ಮನದ ರಾಜ್ಯದೊಳಿರದು
ಶ್ವಾಸವದು ಬೊಮ್ಮನದು - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

-ಅ
23.03.2009
12AM

ಬಿಸಿಲೆಯ ನೆನಪು

2009-03-17T22:39:00.002+05:30

ಮಳೆಗಾಲ ಆರಂಭವಾಗಿತ್ತು. ದಕ್ಷಿಣ ಕನ್ನಡದ ಮಳೆಯೆಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯವೇ? ಹಾಸನ ಜಿಲ್ಲೆಗೆ ಸೇರಿದೆಯಾದರೂ ದ.ಕ. ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿರುವ ಘಟ್ಟದ ಮೊದಲ ಮಳೆಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ!

ಎಂದೋ ಯಾವುದೋ ಜೋರು ಮಳೆಗೆ ಸಿಲುಕಿ ನೆಲಕ್ಕುರುಳಿದ ಸೇತುವೆಯು ಇಂದೂ ತುಕ್ಕು ಹಿಡಿಯುತ್ತ ಹಾಗೇ ಬಿದ್ದಿದೆ ಬಿಸಿಲೆಯ ನೇಚರ್ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಬಳಿ. ರಾಜೇಶ್ ಇಲ್ಲಿ ಮಕ್ಕಳ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ. "ನೀವೂ ಮಾಡ್ರೀ, ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಬಹಳ ಸಂತೋಷ ಆಗುವ ಜಾಗ ಅದು. ಜೊತೆಗೆ ಬಯೋಡೈವರ್ಸಿಟಿ ಕೂಡ ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಿವರಿಸಬಹುದು.." ಎಂದು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ ನನಗೆ. ಮಾನ್ಯ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕಷ್ಟೆ. ನಮ್ಮ ಶಾಲೆಯ ಮಕ್ಕಳನ್ನೇ ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಸೇತುವೆಯನ್ನು ದಾಟಿದ ಅನತಿ ದೂರದಲ್ಲೇ ಬೇಸ್ ಕ್ಯಾಂಪು.

ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ ನಮ್ಮ ತಂಡವು ಇಲ್ಲಿ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಬಂದಿದ್ದನ್ನು ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಒಂದು:

ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರ ಗೋವಿಂದ್ ರಾಜ್ ಅವರು ನಮ್ಮ ಚಾರಣದ ಮುಖ್ಯ ಸದಸ್ಯರು. ಮೊದಲ ಮಳೆಯ ತುಂತುರು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿಸಿತ್ತಾದರೂ ದುರಾದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಗೋವಿಂದ್ ರಾಜ್‍ಗೆ ಎಂದೂ ಆಗದ ಸಮಸ್ಯೆಯೊಂದಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು. ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನಿಂದ ಎಡಕ್ಕೆ ಚಾರಣ ಮಾಡಿದ ನಾವು ಗುಡ್ಡವೊಂದನ್ನು ಏರುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದೇಹದ ಯಾವುದೋ ಮೂಲೆಯೊಂದರಲ್ಲಿ ಸ್ಟ್ರೋಕ್ ಹೊಡೆದಂತಾಗಿ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟರು ಗೋವಿಂದ್ ರಾಜ್. ಪಶ್ಚಿಮಘಟ್ಟದ "ಕೋರ್" ಕಾಡಾಗಿರುವ ಬಿಸಿಲೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಯಾವ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯಿರಲಿ, ಒಬ್ಬ ನರಪಿಳ್ಳೆಯನ್ನು ಹುಡುಕಲೂ ಅಸಾಧ್ಯ. ಐದಾರು ನಿಮಿಷಗಳ ನಂತರ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡರು. ಮತ್ತೆ ಚಾರಣಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅಚ್ಚರಿಯನ್ನು ತಂದರೂ ಆತಂಕವೇನೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಎರಡು:

ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನಿಂದ ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ನದಿಯ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಒಂದು ಸುದೀರ್ಘ ಚಾರಣ. ದಾರಿಯು ಸ್ವಲ್ಪ ಎಡಕ್ಕೆ ಸರಿದು ನಂತರ ನೀರಿಗಿಳಿಯುತ್ತೆ. ನದಿ ದಾಟಿ ಇನ್ನೊಂದು ದಡಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಚಾರಣವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಬೇಕು. ನಮ್ಮ ಹನ್ನೆರಡು ಜನರ ಗುಂಪು ಎರಡು ಗುಂಪಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ನಾನು ಹಿಂದಿನ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದೆ. ಮುಂದಿನ ಗುಂಪು ಬಹಳ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುವವರಾಗಿದ್ದೂ ನಮ್ಮ ಕರೆಗಳಿಗಾಗಲೀ, ಕಣ್ಣೋಟಕ್ಕಾಗಲೀ ನಿಲುಕುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ. ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಆನೆ ಲದ್ದಿಯು ತಿರುಪತಿಯ ಪ್ರಸಾದದಂತೆ ಹೇರಳವಾಗಿತ್ತು. ಬಿಸಿಲೆಯ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವೆಂದು ಅರಿತಿದ್ದೆವಾದರೂ ನಮ್ಮ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನಲ್ಲೇ ಇರಬಹುದೆಂಬ ಕಲ್ಪನೆ ಆ ಮುಂದಿನ ಗುಂಪಿಗಿರಲಿಲ್ಲ. ಲದ್ದಿಯು ಬಹಳ ಫ್ರೆಶ್ ಆಗಿತ್ತು. ಕಂಪು ಮೂಗಿಗೆ ರಾಚುತ್ತಿತ್ತು. ನಮ್ಮ ಗುಂಪು ಹೆಚ್ಚು ದೂರ ಹೋಗಲಿಲ್ಲ. ಮುಂದಿನ ಗುಂಪಿನವರು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ನಮ್ಮೆಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದು "ಆನೆ.. ಆನೆ..." ಎನ್ನತೊಡಗಿದರು.

ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಮೂರರ ನಂತರ ಮುಂದುವರೆಯುವುದು...

ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಮೂರು:

ಅವರು "ಆನೆ ಆನೆ.." ಎನ್ನುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನಮ್ಮ ಚಾರಣವನ್ನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿ ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕ ತೊಡಗಿದೆವು. ಅವರನ್ನು ಆನೆ ಕಥೆ ಕೇಳಲು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಆಸಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಸದ್ದು ಮಾಡಬಾರದೆಂಬ ಅರಿವು ಇದ್ದುದರಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ತುಟಿಗಳನ್ನು ಹೊಲೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಒಂದು ಘೀಳು ಕೇಳಿಸಿದೊಡನೆ ಎಲ್ಲರ ಎದೆಯು ಒಮ್ಮೆ ಝಲ್ಲೆಂದರೂ ಏನೋ ಸಂತೋಷದ ಭಾವನೆ. ಆನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದ ಗುಂಪಿಗಿರುವ ಅದೃಷ್ಟ ನಮಗಿಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂಬ ಕೊರಗು ಕೂಡ ಎರಡನೆಯ ಗುಂಪಿನವರ ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಸುರಕ್ಷಿತ ದೂರಕ್ಕೆ ಬಂದ ನಂತರ ನಮ್ಮ ಧ್ವನಿಗಳು ಹೊರಬರತೊಡಗಿದವು. "ಎಷ್ಟು ಆನೆ? ಎಲ್ಲಿತ್ತು? ಮರಿ ಇತ್ತಾ? ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂತಾ?" ಎಂದೆಲ್ಲಾ ಕೇಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಗೆಳೆಯ ಬಾಲ್‍ರಾಜ್ ತಮ್ಮ ಕೈಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಹಾವಿನ ಮರಿಯೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, "ಅರುಣ್ ಇದ್ಯಾವ್ದೋ ಹಾವಿದೆ ನೋಡು???" ಎಂದರು. ನಾನು ಮೊದಲೇ ಸರ್ಪಪ್ರಿಯ. ಆನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಪೋಸ್ಟ್ ಪೋನ್ ಮಾಡಿ ಬಾಲ್‍ರಾಜ್‍ರತ್ತ ಓಡಿಹೋದೆ. ಆದರೆ ನನಗಾದ ಗಾಬರಿ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. "ಬಿಸಾಕ್ರೀ ಮೊದ್ಲು, ಅದು ಕಿಂಗ್ ಕೋಬ್ರಾ...." ಎಂದೆ... ಬಾಲ್‍ರಾಜ್ ಯಾವುದೋ ಹುಮ್ಮಸ್ಸಿನಲಿ ಕಾಳಿಂಗಸರ್ಪದ ಮರಿಯೆಂದೂ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಬಾಲವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಇನ್ನೂ ಮಜವೆಂದರೆ, ಬಿಸಾಡಿದ ನಂತರ "ಕಿಂಗ್ ಕೋಬ್ರಾ ಅಂದ್ರೆ?" ಎಂದು ನನ್ನ ಕೇಳಿದರು. ಅವರಿಗೆ ಕಿಂಗ್ ಕೋಬ್ರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಸುರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಮುಂಗಾರು ಮಳೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಲ್ಲರೂ ಬೆವೆತು ಹೋಗಿದ್ದೆವು. ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಜಿಗಣೆಗಳಂತೆ ನಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಸುಮಾರು ಇಪ್ಪತ್ತು ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಇದೇ ಸರ್ಪದ ಮರಿಗಳು ಕಂಡವು. "ರೀ.. ಮೊದ್ಲು ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡ್ಬೇಕು..." ಎಂದು ಗೋವಿಂದ್ ರಾಜ್ ಕೂಗು ಹಾಕಿದರು.

ಈಗ ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಎರಡಕ್ಕೆ ಮತ್ತೆ ಬಂದೆ.

ಮುಂದಿನ ಗುಂಪು ಕಾಡುದಾರಿಯಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತ ನದಿಗೆ ಇಳಿಯಲು ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ. ಆನೆಗಳು ನದಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಅವರ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ಆನೆಯ ಲದ್ದಿಯ ವಾಸನೆಯೂ ಸಹ ಅವರ ಗಮನಕ್ಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ನೀರಿಗಿಳಿಯಬೇಕು, ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆರು ಆನೆಗಳಿದ್ದ ಗುಂಪಿನ ಒಂದು ಸದಸ್ಯ "ವಾರ್ನಿಂಗ್" ಕೊಟ್ಟಿದೆ. ಆ ಘೀಳನ್ನು ಹಠಾತ್ತನೆ ಕೇಳಿ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಸಂದೀಪ್ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ. ನೀರೊಳಕ್ಕೇ ಬಿದ್ದು ಬಟ್ಟೆಯೆಲ್ಲ ಒದ್ದೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ನಂತರ ಆನೆಗಳು ಅಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಬರುವ ಮುನ್ನ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆನೆಗಳು ಇವರನ್ನು ಹೆದರಿಸಿತ್ತೇ ವಿನಾ ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಬರಲಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳಿಗೆ ಜಲಕ್ರೀಡೆ ಮುಖ್ಯವಾಗಿತ್ತು.

ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ನಾಲ್ಕು

ಅರ್ಧಕ್ಕೇ ನಿಂತ ಚಾರಣದಿಂದ ಬೇಸತ್ತ ನಮ್ಮ ತಂಡ ಮೇಯ್ನ್ ರೋಡಿಗೆ ನಡೆದು ಬಂದಿತು. ಹಿಂದಿನ ದಿನ ನಮ್ಮನ್ನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಜೀಪಿನವನಿಗೆ ಬರಹೇಳಿದ್ದೆವು. ಅವನನ್ನೇ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಬೈಕಿನಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಖಾಕಿಧಾರಿಗಳು ಬಂದರು. ಪೋಲೀಸಿನವರೋ ಫಾರೆಸ್ಟಿವರೋ ಇರಬೇಕೆನ್ನಿಸಿತು.

"ಎಲ್ಲಿ ಹೋಗಿದ್ರಿ?" ಕೇಳಿದರು ಅವರು.

ಸುತ್ತ ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನೂರಾರು ಅಡಿಗಳೆತ್ತರದ ಮರಗಳುಳ್ಳ ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯ. ಮಧ್ಯೆ ಮಾತ್ರ ಟಾರ್ ರಸ್ತೆ. ಮೌನ. ಅವರು ಮೆತ್ತಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೂ ಸಹ ನಮಗೆ ಜೋರಾಗಿ ಕೇಳಿಸಿತು.

"ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ರಿ?" ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೇಳಿದರು.

ನಾನು "ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್‍ಗೆ ಹೋಗಿದ್ದೆವು." ಎಂದು ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದೆ.

"ರಾತ್ರಿ?" ಎಂದು ಮರುಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಹೀಗೆ ಪೋಲೀಸಿನವರೋ, ಫಾರೆಸ್ಟಿನವರೋ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ಬಹಳ ಹುಷಾರಾಗಿ ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಅದರಲ್ಲೂ ಕಾನೂನು ಗೊತ್ತಿರದ ಜನಕ್ಕಂತೂ ಏಮಾರಿಸುವುದು ಇವರುಗಳ ಜಾಯಮಾನವೇ ಸರಿ. ಹಣ ಕೀಳುವುದು ಇವರ ಹವ್ಯಾಸವೆನ್ನುವುದು ನನ್ನನುಭವ. ನಾನು ಉತ್ತರಿಸುವ ಮುನ್ನವೇ ಬಾಲರಾಜರ ಸ್ನೇಹಿತರೊಬ್ಬರು ಮಧ್ಯಪ್ರವೇಶಿಸಿ, "ರಾತ್ರಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೆವು.." ಎಂದು ಬಿಟ್ಟರು.

ಶುರುವಾಯಿತಿನ್ನು ತಕರಾರು ಎಂದು ಬಗೆದೆ. "ಪರ್ಮಿಷನ್ ಇದೆಯಾ?" ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ನಮ್ಮ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಆಪ್ತ ಗೆಳತಿ ಅನ್ನಪೂರ್ಣ ಮಾತನಾಡುವುದು ಯಾವಾಗಲೂ ನೇರವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ. "ಪರ್ಮಿಷನ್ ಇಲ್ಲ. ಆದರೆ, ನಮಗೆ ಅದರ ಅರಿವಿರಲಿಲ್ಲ. ಕ್ಷಮಿಸಿ. ಈಗ ಹೊರಟಿದ್ದೇವೆ.." ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆ ಗಾರ್ಡುಗಳು ಇನ್ನೇನು ಹೆಚ್ಚು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. "ಆರು ಗಂಟೆಗೆ ಇಲ್ಲೇ ಬಸ್ಸು ಬರುತ್ತೆ. ಕುಕ್ಕೆಗೆ ಹೋಗಿ. ಇಲ್ಲಿ ಹುಷಾರು. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕೆಳಗೆ ಈ ಕಾಡೊಳಗೆ, ಕ್ಯಾಂಪ್ ಸೈಟಿನಲ್ಲೇ ಆರು ಆನೆಗಳು ಇಬ್ಬರನ್ನು ತುಳಿದು ಸಾಯಿಸಿತ್ತು. ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಮುನ್ನ ಪರ್ಮಿಷನ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬನ್ನಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಒಂದು ಮುಗುಳ್ನಗೆಯನ್ನು ನಮ್ಮತ್ತ ಎಸೆದು ಹೊರಟುಬಿಟ್ಟರು.

ಅವರು ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಾದದ್ದು ಅಡ್ವೆಂಚರ್ ಐದು.

ಈ ಐದು ಅಡ್ವೆಂಚರುಗಳೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿದೆ. ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗ್ ಮಾಡಿ ಬಹಳ ದಿನಗಳಾಗಿವೆ. ಮತ್ತೆ ಬಿಸಿಲೆಗೆ ಹೋಗೇ ಇಲ್ಲ. ನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳಾಗಿವೆ. ಕೈ ಬೀಸಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದೆ. ಹೋಣಾ???? ಎಂದು ನನ್ನಾಪ್ತರನ್ನು ಕೇಳಬೇಕೆನ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ. ಅವರುಗಳು ಇದನ್ನು ಆಲಿಸಿದ್ದಾರೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ....

-ಅ
17.03.2009
11.30PM

ವಿಚಿತ್ರ ಸತ್ಯಗಳು

2009-03-08T23:45:00.007+05:30

ಸತ್ಯ - ೧

ಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಕಲ್ಲು ಬಿದ್ದರೆ, ಯಾರಾದರೂ ಹೊಡೆದರೆ, ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಕೈ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡರೆ, ನೋವಾಗುತ್ತಲ್ಲವೇ? ಆಗದೆ ಇದ್ದರೆ ಕುಷ್ಠರೋಗದ ಪರೀಕ್ಷೆ ಮಾಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೊಳಿತು. ಈ ರೀತಿಯ ನೋವುಗಳು ನರಗಳನ್ನಾಧರಿಸಿದ್ದು. ನೋಕಿಸೆಪ್ಟಾರ್ಸ್ ಎಂಬ ಜೀವಕೋಶಗಳಿರುವುದರಿಂದಲೇ ನಮಗೆ ನೋವಾಗುವುದು. ಈ ಜೀವಕೋಶಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲವಾಗಿಸಿಬಿಟ್ಟರೆ ನೋವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಕುಷ್ಠರೋಗದಲ್ಲೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಮ್ಮಿ ಹೀಗೇ ಆಗುವುದು. ಆದರೆ ಸ್ಪರ್ಶದ ಅರಿವಾಗುತ್ತೆ. ಎಷ್ಟು ಒತ್ತಡ ಹೇರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆಯೆಂಬುದೂ ಅರಿವಾಗುತ್ತೆ. ನೋವು ಮಾತ್ರವಾಗುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಹುಳುಗಳು ಮತ್ತು ಆರ್ಥ್ರೋಪೋಡ್‍ಗಳಿಗೆ ನೋಕಿಸೆಪ್ಟಾರುಗಳು ಇರುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವುಗಳು ನೋವುಗಳಿಂದ ಸದಾ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ಒಂದು ಹುಳುವಿನ ಕಾಲು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರೆ ಅದು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೆ. ಬಿಟ್ಟ ತತ್‍ಕ್ಷಣವೇ ಆರಾಮಾಗಿ ಮುನ್ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತೆ. ನೋವಾದರೆ ಹೀಗಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಸತ್ಯ - ೨

ಹುಳುಹುಪ್ಪಟೆಗಳಿಗೆ ನೋವು ಹೇಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೋ ಹಾಗೆಯೇ ಭಾವನೆಗಳೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಹಸಿವು, ಬಾಯಾರಿಕೆ, ಆಯಾಸ, ಲೈಂಗಿಕ ಕಾಮ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತೆ. ಇವು ಯಾವುವೂ ಭಾವನೆಗಳಲ್ಲ.

ಸತ್ಯ - ೩

ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಮ್ಮಂತೆ ಕನಸು ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಅನೇಕರು ಪೂರ್ವಜನ್ಮದ, ಪುನರ್ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯ ಲೇಪನವನ್ನು ಬಳಿಯುವುದುಂಟು. ವಿಜ್ಞಾನವು ಕನಸುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಖಚಿತವಾದ ನಿಖರವಾದ ಉತ್ತರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಬೆಕ್ಕು ನನ್ನ ತೋಳಿನ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು ರೂಢಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು. ನನ್ನ ತೋಳಿರದಿದ್ದರೆ ಅದಕ್ಕೆ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲ, ಬೆಕ್ಕಿರದಿದ್ದರೆ ನನಗೆ ನಿದ್ರೆಯಿಲ್ಲಯೆನ್ನುವಷ್ಟರಮಟ್ಟಿಗೆ. ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದ ಅದು ಗಬಕ್ಕನೆ ನನ್ನ ಕೈಗೆ ಬಾಯಿ ಹಾಕುವುದೋ, ತನ್ನೆರಡು ಕಾಲುಗಳಿಂದಲೂ ನನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುವುದೋ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆಮೇಲೆ "ಏಯ್ ಯಾಕೇ? ನಾನೇ ಕಣೇ.." ಎಂದು ಗದರಿದ ಮೇಲೆ ಕಣ್ಬಿಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಣ್ಣು ಮೀಟಿ, ಮಿಯಾವ್ ಎನ್ನುತ್ತ ಸಾರಿ ಕೇಳಿ ಮತ್ತೆ ಮಲಗುತ್ತಿತ್ತು.

The Dreaming Dog - Funny bloopers are a click away

ಸತ್ಯ - ೪

ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ನಾವು ಗಮನಿಸಿರುತ್ತೇವೆ, ನಾಯಿಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ ಆದರೆ ಎಲ್ಲೋ ದೂರದಲ್ಲಿ ಗೇಟು ಶಬ್ದವಾದ ಒಡನೆಯೇ ಬೊಗಳುತ್ತವೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಿದ್ರೆ ತಾಮಸಿಕವಾಗಿರುವುದಿಲ್ಲ ನಮ್ಮ ಹಾಗೆ. ಎಷ್ಟೋ ಕಡೆ ಮನೆಯವರು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಕಳ್ಳ ಬಂದು ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ದೋಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿರುವ ಸನ್ನಿವೇಶಗಳೂ ಇವೆ. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್ ಆದ ಕೂಡಲೆ ಎದ್ದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿ ಎಷ್ಟೆಷ್ಟು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತೆ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿದೆ.

ಸತ್ಯ - ೫

ನಾಯಿಗಳಿಗೆ, ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ, ಹುಲಿ ಸಿಂಹ ಚಿರತೆಗಳಿಗೆ, ನಮಗೆ ರೆಪ್ಪೆಗಳಿವೆ. ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿ ನೆಮ್ಮದಿಯಿಂದ ಮಲಗುತ್ತೇವೆ. ಮೀನುಗಳು, ಹಾವುಗಳು ಏನು ಮಾಡುತ್ತವೆ? ಅವೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆಯೇ? ಹೌದು. ಹಾವುಗಳು ನಿದ್ರಿಸುವಾಗ ಅವು ಸತ್ತು ಹೋಗಿವೆಯೆಂದೂ ತಪ್ಪು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುವಂತಿರುತ್ತೆ. ಮೀನುಗಳೂ ಸಹ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಮೀನಿನ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಯೆನ್ನಬಹುದಷ್ಟೆ. ರೆಪ್ಪೆಗಳಿಲ್ಲದ ಇವು ಬಂಡೆ ಸಂದಿಯಲ್ಲೋ, ಮರದ ದಿಮ್ಮಿಯಡಿಯೋ ಒರಗಿಕೊಂಡು ಕಣ್ಣು ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡೇ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ.

ಸತ್ಯ - ೬

ಹುಳುಗಳೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ!! ಬಹುಪಾಲು ಹುಳುಗಳು ನಿಶಾಚರಿ ಜೀವಿಗಳಾದ್ದರಿಂದ ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ. ಇವುಗಳಿಗೂ ಎವೆಯಿರದ ಕಾರಣ ಇವು ನಿದ್ರಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಸತ್ಯ - ೭

ನಿದ್ರೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳೋದು ಇನ್ನೂ ಇದೆ. ಗಿಡಗಳೂ ಸಹ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದರೆ ಅತಿಶಯೋಕ್ತಯಲ್ಲ. ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ತಟಸ್ಥವಾಗಿರುತ್ತವೆ. ದ್ಯುತಿಸಂಶ್ಲೇಷಣ ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು (Photosynthesis) ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ. ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಇಂಗಾಲದ ಡೈ ಆಕ್ಸೈಡ್ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಆಮ್ಲಜನಕವನ್ನು ಹೊರಹಾಕುವ ಗಿಡಮರಗಳು ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತು ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ಉಸಿರಾಡುತ್ತವೆ. ಬೇರಾವ ಚಟುವಟಿಕೆಯನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ರಾತ್ರಿಯ ಹೊತ್ತು ಈ ಹಸಿರು ಗಿಡಗಳು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಇನ್ನು ಪರಾವಲಂಬಿ ಗಿಡಗಳ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಅಣಬೆಯಂತಹ ಗಿಡ. ರಾತ್ರಿಯ ವೇಳೆ ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಗಿಡಗಳೂ ಸಹ ಯಾವುದೇ ಕೆಲಸ ಮಾಡದೇ ಇರುವುದರಿಂದ ಇವೂ ಸಹ ಮಲಗುತ್ತವೆಯೆಂದೇ ಹೇಳಬೇಕು.

ಸತ್ಯ - ೮

ನಾವು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನಗುತ್ತೇವೆ. ದುಃಖ ತೋಡಿಕೊಂಡು ಅಳುತ್ತೇವೆ. ಹುಳುಗಳಿಗಾದರೋ ಭಾವನೆಗಳಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಯಿತಷ್ಟೆ. ಗಿಡಗಳಿಗೂ ನೋವನ್ನುಂಟು ಮಾಡುವ ಜೀವಕೋಶಗಳಾಗಲೀ ಭಾವನೆಗಳಾಗಲೀ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಇನ್ನು ಉಳಿದ "ಉನ್ನತ" ಪ್ರಾಣಿಗಳೂ ನಗು - ಅಳುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆಯೇ? ಹಸುಗಳ, ಆನೆಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನೀರು ಹರಿದುಬರುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದ್ದೇವಲ್ಲವೆ? ಆದರೆ ಈ ನೀರಿಗೂ ಅಳುವಿಗೂ ಯಾವುದೇ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ. ದುಃಖದಿಂದ ಅತ್ತಾಗ ಬರುವ ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲ ಅದು. ಪ್ರಾಣಿಗಳು ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತವೆ, ಕಿರುಚುತ್ತವೆ, "ಅಳುತ್ತವೆ". ಆದರೆ ಕಂಬನಿಗರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆನ್ನುವುದು ಗೊತ್ತಿದೆ. ಅಂತೆಯೇ ಎರಡು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಭಾಷಿಸಿಕೊಂಡು ಮುದಗೊಂಡೋ, ತಮಾಷೆಯಾಗೋ, ವಿನೋದಮಯವಾಗೋ ನಗುತ್ತವೆ. ನಾವು ನಕ್ಕಂತಿರುವುದಿಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ನಗು. ಹೈನಾ (ಕಿರುಬ) ಕೂಗುವುದು ನಗುವಲ್ಲ. ಬರೀ ಕೂಗು. ಆದರೆ ಸಸ್ತನಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ನೋವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೋ ಹಾಗೆಯೇ ನಲಿವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ.

ಸತ್ಯ - ೯

ಕೆಲವು ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಿಂದುಕೊಂಡು "ಸ್ವಯಂ-ಭಕ್ಷಕ" ಆಗಿಬಿಡುತ್ತವೆ. ಇದನ್ನು ಜೀವಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ "Autophagy" ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಜಿರಲೆಗಳು ಆಹಾರ ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ತಮ್ಮ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನೂ ಕಾಲುಗಳನ್ನೂ ತಾವೇ ಗುಳುಂ ಮಾಡಿಕೊಂಡುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಆಕ್ಟೋಪಸ್ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ತಮ್ಮ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತಾವೇ ತಿಂದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ವಿವರವಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ನೋಡೋಣ.

ಸತ್ಯಮ್ ಭ್ರೂಯಾತ್ ಪ್ರಿಯಮ್ ಭ್ರೂಯಾತ್
ನ ಭ್ರೂಯಾತ್ ಸತ್ಯಮಪ್ರಿಯಮ್...

-ಅ
09.03.2009
12.45

ಧರ್ಮಸಂಕಟ

2009-02-22T22:50:00.008+05:30

ಬಹುಶಃ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಈ ಧರ್ಮಸಂಕಟದಲ್ಲಿ ಅನೇಕರು ಸಿಲುಕಿರುತ್ತಾರೆ. ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೊಂದು ಪ್ರಾಣಿಯು ಅಸಹಾಯಕವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಸಾಯುತ್ತ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೆ, ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಒದ್ದಾಡುವಂತಾಗುತ್ತೆ.

ಮೊನ್ನೆ ಶ್ರೀಕಾಂತ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ, ತನ್ನ ಗಾಡಿಗೆ ಒಂದು ಹಾವು ಸಿಕ್ಕಿಹಾಕಿಕೊಂಡಿಬಿಟ್ಟಿತು ಎಂದು. ನನಗೂ ಇಂತಹ ಅನುಭವಗಳಾಗಿವೆ. ತೀರ ಕೆಳಗೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದ ಕಾಗೆಯೊಂದು ನನ್ನ ಬೈಕಿಗೇ ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದು, ಗೇರ್ ಲಿವರ್‍ಗೆ ಸಿಲುಕಿ, ಇಂಜಿನ್ನಿನ ಶಾಖಕ್ಕೆ ಸತ್ತು ಹೋದ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಕಾಲಡಿಯಿಂದ ತೆಗೆಯುವುದು ಕಷ್ಟಕರವಾಗಿತ್ತು - ಮನಸ್ಸಿಗೆ. ರಸ್ತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸುತ್ತ ಬೈಕನ್ನೋಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಮರದ ಮೇಲಿಂದ ಅಳಿಲೊಂದು ಸರ್ರನೆ ಇಳಿದು ಬಂದು ಆತ್ಮಹತ್ಯೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ನನ್ನ ಗಾಡಿಯ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಕೊಂಡುಬಿಟ್ಟಾಗ ನನಗೆ ಆದ ಚತ್ರಹಿಂಸೆ ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ನಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವಾಗ ಇಂಥ ಅವಘಡಗಳನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯ. ಆದರೆ, ಧರ್ಮಸಂಕಟವೇನೆಂದರೆ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುವ ಪ್ರಾಣಿಯೊಂದು ಕಣ್ಣೆದುರು ಸಿಕ್ಕರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಮನುಷ್ಯರಾದರೆ ಹತ್ತಿರದ ಆಸ್ಪತ್ರೆಗೆ ಸೇರಿಸಬಹುದು. ಪೋಲೀಸ್ ಕೇಸೋ, ಕೋರ್ಟೋ ಕಚೇರಿಯೋ ಆಮೇಲೆ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು?

ನಾಯಿಗೆ ಅಪಘಾತದಲ್ಲಿ ಗಾಯವಾಯಿತೆಂದಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಪ್ರಾಣಿಯ ಆಸ್ಪತ್ರೆಯೂ ಇದೆ. ಆದರೆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ? ನೋವಿನಿಂದ ನರಳುತ್ತಿರುವ ನಾಯಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡರೆ ನೋವು ಜಾಸ್ತಿಯಾಗಿ ಕಚ್ಚಿಬಿಟ್ಟರೆ? ಗಾಯಗೊಂಡ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಆರೋಗ್ಯವಂತ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗಿಂತ ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಸಾರ್ವಜನಿಕರು ಈ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ನಿಸ್ಸಹಾಯಕರಲ್ಲವೆ? ರಕ್ಷಿಸಬೇಕೆಂಬ ಮನಸ್ಸಿದೆ, ಆದರೆ ಧೈರ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಪಾರಿವಾಳವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮಾರುವವರ ಕುಕೃತ್ಯವೆಂದರೆ ಅದರ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿಬಿಡುವುದು. ಇಂಥದ್ದೊಂದು ಪಾರಿವಾಳವು ಮನೆಯ ಬಳಿ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿತೆಂದುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಏನು ಮಾಡೋದು? ನಮ್ಮ ಕಂಡರೆ ಅದಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲಿಲ್ಲದ ಭೀತಿ. ಹತ್ತಿರವೂ ಬರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವೇ ಅದರ ಬಳಿ ಕೈ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಕುಕ್ಕಿಬಿಡುತ್ತೋ ಎಂಬ ಭಯ! ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಹಾಗೇ ಬಿಟ್ಟರೆ ಹಸಿವಿನಿಂದಲೋ ಬೆಕ್ಕಿನ ಆಹಾರವಾಗಿಯೋ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುತ್ತೆ ಪಾರಿವಾಳ. ಏನಾದರೂ ಮಾಡಿ ರಕ್ಷಿಸಲೇ ಬೇಕು! ಆದರೆ ಹೇಗೆ?

ಪಾರಿವಾಳದಂತೆಯೇ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಾಡುವುದು ಅಳಿಲು. ಮನೆಯ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಮರಗಳಿಂದ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಅಳಿಲು ಬಂದು ಮರಿ ಹಾಕಿ ಸತ್ತುಹೋಯಿತೆಂದರೆ? ಎಳೇ ಮರಿಗಳು. ಅನಾಥ ಮರಿಗಳು. ಬೆಕ್ಕಿನ ಮರಿಗಳು, ನಾಯಿಯ ಮರಿಗಳಾದರೆ ಹೇಗೋ ಕಷ್ಟ ಪಟ್ಟು ಉಳಿಸಬಹುದು, ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬಹುದು, ಕೊಟ್ಟುಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಅಳಿಲು? ಹೇಗ ಉಳಿಸುವುದು?

ಈಗ ಸಂತತಿಯು ಕ್ಷೀಣಿಸಿ ಹೋಗಿರುವ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಪಾಡು ಅಷ್ಟಿಷ್ಟಲ್ಲ. ಕಾಗೆಯೋ ಹದ್ದೋ ಅಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಗುಬ್ಬಿಯೊಂದನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿಬಿಟ್ಟಿದೆ. ಅಥವಾ, ಮನೆಯ ಸೂರಿನಲ್ಲಿರುವ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಮರಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ತಾಯಿ ಗುಬ್ಬಿಯು ಮರಳಿ ಬರಲೇ ಇಲ್ಲ. ಈಗ ಮರಿಗುಬ್ಬಿಗಳ ಗತಿ? ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದೆ. ಆರ್ತನಾದದಂತೆ ಕೂಗುತ್ತಿದೆ. ನಾನೂ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯಾಗಿರಬೇಕಿತ್ತು ಆಗ ಉಳಿಸಬಹುದಿತ್ತು ಎಂಬುವಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ನೋವಾಗುತ್ತೆ!! ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಮುಟ್ಟಿದರೆ ಬೇರೆ ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಗಳು ಅವನ್ನು ಕೊಂದು ಸಾಯಿಸಿಬಿಡುತ್ತಂತೆ, ನಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಯೂ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅವುಗಳ ಸಾವನ್ನು ಕಣ್ಣೆದುರೇ ನೋಡಬೇಕೇ?

ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹಾವು ಬಂದರೆ ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ದೊಣ್ಣೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಡಿದು ಕೊಲ್ಲುವ ಜನರ ಗುಂಪು ಒಂದಾದರೆ, ಹಾವಾಡಿಗನನ್ನು ಕರೆಸಿ ಹಿಡಿಸಿಬಿಡುವುದು ಇನ್ನೊಂದು ಗುಂಪು. ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಆ ಬೀದಿಯ ಧೀರರನ್ನು ಕರೆಸಿ ಹಾವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಿಸಿ ನಂತರ ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯನಿಗೆ ಹಾಲೆರೆದು ಪಾಪ ಪರಿಹಾರ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಸುತ್ತ ಮುತ್ತ ಹಾವಾಡಿಗರೇ ಇಲ್ಲದೇ ಇದ್ದರೆ? ತೀರ ಮನೆಯೊಳಗೇ ಹಾವು ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಪ್ರಾಣಿಹತ್ಯೆ ಮಾಡುವುದಾದರೂ ಸಾಧ್ಯವೇ? ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುವ ಮನಸ್ಸು. ಆದರೆ ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ ಅದು ಹಾವು. ಯಾವ ಹಾವೆಂದೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಹೆಡೆ ಎತ್ತುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಾಗರ ಹಾವಂತೂ ಅಲ್ಲ, ಆದರೆ ಬೇರೆ ವಿಷದ ಹಾವಾದರೆ?

ಎಷ್ಟೊಂದು ಪ್ರಶ್ನೆ! ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಮಸ್ಯೆ!! ಎಷ್ಟೊಂದು ಸಂಕಟ!! ಧರ್ಮಸಂಕಟ!!! ಪರಿಸರಪ್ರೇಮಿಯಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಈ ಸಂಕಟದ ಕರ್ಮವೇ??

ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ. ಅನುಭವದಿಂದ ಉತ್ತರ ಹುಡುಕಿದರೆ ಒಳ್ಳೆಯದು.

ಮೊದಲಿಗೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಚಲನವಲನಗಳನ್ನು - Body Language - ಅನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಗಾಯಗೊಂಡಿರುವ ನಾಯಿಯು ವಿಪರೀತ ನರಳುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದರ ಬಳಿ ಹೋಗಿ ತಲೆ ಸವರಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೆ ಅದು ಕಚ್ಚುವ ಸಾಧ್ಯತೆ ಹೆಚ್ಚು. ಯಾಕೆಂದರೆ ನಾವು ಅದಕ್ಕೆ ಶುಶ್ರೂಷೆ ಮಾಡಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆಂದು ಅದಕ್ಕೆ ಗೊತ್ತಿರುವುದಿಲ್ಲ. ನಾಯಿಯ ಕಾಲಿಗೆ ಮುಳ್ಳು ಚುಚ್ಚಿದಾಗ ಅದನ್ನು ನಾವೇ ತೆಗೆಯಲು ಹೋಗುವುದು ಅಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಸಲಹೆಯಲ್ಲ. ವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು. ಸಾಕಿದ ನಾಯಿಯಾದರೆ ಸರಿ, ಬೀದಿ ನಾಯಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು? ಆ ಪ್ರಾಣಿಯನ್ನು ಮೊದಲು "ಬಂಧಿಸ"ಬೇಕು. ನಂತರ ಪ್ರಾಣಿವೈದ್ಯರ ಬಳಿ ಕರೆದೊಯ್ಯಬೇಕು.

ವೈದ್ಯರಿಂದ ಬಗೆಹರಿಯದ ಸಮಸ್ಯೆ ಎದುರಿದ್ದರೆ, ಉದಾಹರಣೆಗೆ ಪಾರಿವಾಳ, ಅಳಿಲು, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿಯ ಮರಿಯ ಕೇಸು, ಆಗ ನಾವು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರಬೇಕು. ಸಸ್ತನಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಹಾಲನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತವೆ. ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಮರಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೆ ಅರ್ಧ ಜೀರ್ಣವಾದ ಆಹರ ಅಗತ್ಯ. ಸ್ವಲ್ಪ ರುಬ್ಬಿದ, ಜಜ್ಜಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಿಸಬಹುದು. ಗಾಳಿ, ಧೂಳು ಇವುಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು. ಹಾಗಂತ ಮಗುವನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಿಬಿಡುವಂತೆ ಬಂಧಿಸಬಾರದು. ಬೆಚ್ಚನೆಯ ವಾತಾವರಣ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುವುದೊಳಿತು. ಏನೇ ಆಗಲೀ ನಾವು ತಾಯಿಯಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸಾಕುತಾಯಿಯಾಗಬಹುದು. ರೆಕ್ಕೆ ಬಲಿಯುವ ತನಕ. ನಂತರ ತಮ್ಮ ಬದುಕು ತಮ್ಮದು! ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳನ್ನು ಬಿಡಬೇಕು. ಮನುಷ್ಯಸ್ಪರ್ಶವಾದ ಬಳಿಕ ಬೇರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ ಎನ್ನುವುದು ತಪ್ಪು ನಂಬಿಕೆ. ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ ತೀರ ದುರ್ಬಲವಾಗಿದ್ದರೆ ಅದನ್ನು ಉಳಿದ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಕೊಂದುಬಿಡುತ್ತವೆ. ಕರುಣೆಯೆಂಬುದು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಡಿಕ್ಷನರಿಯಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಇನ್ನು ಹಾವಿನ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ. ಮನೆಗೆ ಹಾವು ಬಂದರೆ ರಕ್ಷಣೆ ಬೇಕಾಗಿರುವುದು ಮನೆಯವರಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹಾವಿಗೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಆಗ ತೊಂದರೆಯಿರುವುದು ಹಾವಿಗೇ ಹೊರೆತು ಮನೆಯವರಿಗಲ್ಲ. ಮನೆಯವರಿಗೇನಾದರೂ ತೊಂದರೆಯಾದರೆ ಅದು ಅವರ ದಡ್ಡತನದಿಂದಲೇ. ಯಾವುದೇ ಹಾವಾಗಲೀ, ವಿಷದ ಹಾವೋ ಅಲ್ಲವೋ ಅದು ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ, ನಮಗಿಂತ ಹತ್ತರ ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಹೆದರಿರುತ್ತವೆ. ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದರೆ ಸಾಕೆಂದು ಕಾಯುತ್ತಿರುತ್ತೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವ ಉದ್ದೇಶ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದಷ್ಟೇ ಗುರಿ. ಅದಕ್ಕೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟರೆ ಸಾಕು. ದೊಡ್ಡದೊಂದು ಕೋಲನ್ನು ತೆಗೆದುಕಂಡು ಹಾವಿನ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು ಹಗ್ಗವನ್ನು ತಳ್ಳುವಂತೆ ತಳ್ಳುತ್ತ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದು ಯಾವುದಾದರೂ ದೊಡ್ಡ ರಂಧ್ರದ ಬಳಿಯೋ ಚರಂಡಿಯ ಬಳಿಯೋ ದೂಡಿದೆವೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು, ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ಹೋಗುತ್ತೆ. ನಾಗರ ಹಾವಾದರೆ ಹೆಡೆಯೆತ್ತುತ್ತೆ, ಹೆದರಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಅದರ ಪಾಡಿಗೆ ಅದು ಹೆಡೆಯೆತ್ತಲಿ. ದೂರದಿಂದ ಕೋಲಿನ ಸಹಾಯದಿಂದ ಅದನ್ನು ತಳ್ಳುತ್ತ ಹೋದರೆ ಸಾಕು. ಗಾಬರಿಗೊಳ್ಳದೆ, ಶಬ್ದ ಮಾಡಿ ಕುಣಿದಾಡದೆ, ಹಾವಿನ ಮುಖಕ್ಕೆ ನೀರೆರಚದೆ, ಬರಿಗೈಯಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಶೌರ್ಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗದೆ ಇದ್ದರೆ ಅಷ್ಟೆ ಸಾಕು. ಹಾವೂ ಉಳಿಯುತ್ತೆ, ನಾವೂ ಉಳಿಯುತ್ತೇವೆ. Live and let live!

ನಾನು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಒಮ್ಮೆ ಬೆನ್ನು ಕೆರೆತವಾದ ಹಸುವೊಂದು ಒಂದು ಟ್ರಾನ್‍ಸ್ಫಾರ್ಮರ್‍ಗೆ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೋಗಿ ಶಾಕ್ ಹೊಡೆಸಿಕೊಂಡು ನನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೇ ವಿಲವಿಲ ಒದ್ದಾಡಿ ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಜೊಲ್ಲು ಸುರಿಸಿ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ನಡುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಕಂಬಕ್ಕೇ ಅಂಟಿಕೊಂಡು ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೃಶ್ಯ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣು ಮುಂದಿದೆ. ನಾವು ಎಷ್ಟು ನಿಸ್ಸಹಾಯಕರಲ್ಲವೇ?

-ಅ
22.02.2009
12.15AM

ಡಾರ್ವಿನ್ ನೆನಪು

2009-02-12T22:53:00.004+05:30

ಇಂದಿಗೆ (ಫೆ. ೧೨) ಸರಿಯಾಗಿ ಇನ್ನೂರು ವರ್ಷದ ಕೆಳಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಡಾರ್ವಿನ್ ಜಗತ್ತಿನ ಚಿಂತನಾ ಹಾದಿಯನ್ನೇ ಬದಲಿಸಿದರು. ಕಾಕತಾಳೀಯವೆಂಬಂತೆ ಆತ ರಚಿಸಿದ ಆರಿಜಿನ್ ಆಫ್ ಸ್ಪೀಷೀಸ್ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ನೂರೈವತ್ತು ವರ್ಷ ಇಂದಿಗೆ.

ಡಾರ್ವಿನ್ನಿನ ವಿಕಾಸವಾದದ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಾಧಾನ ವ್ಯಕ್ತ ಪಡಸಿದ್ದವರು ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಮಂದಿಯಿದ್ದರು. ಈಗ ಆ ಜನರ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯಾದರೂ ವಿಕಾಸವಾದ ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿಯದೇ ವಾದಿಸುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು.

ವಿಕಾಸವಾದದ ವಿರೋಧಿಗಳು, "ಸೃಷ್ಟಿ"ವಾದಿಗಳು, ವಿಕಾಸವಾದವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವುದೇ ತಪ್ಪೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಸಿದ್ಧಾಂತಗಳನ್ನು ಸತ್ಯವೆಂದು ಬೋಧಿಸುವುದು ಅಪರಾಧವೆಂದು ಅವರ ವಾದ. ಹಾಗೆ ನೋಡೋಕೆ ಹೋದರೆ, ಅಣುಶಾಸ್ತ್ರವೇ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತ, ಅದೇ ರೀತಿ ಗುರುತ್ವಾಕರ್ಷಣೆಯೂ ಒಂದು ಸಿದ್ಧಾಂತವಷ್ಟೆ.

ಮಹಾ ಸ್ಫೋಟಕ್ಕೂ (Big Bang) ವಿಕಾಸವಾದಕ್ಕೂ ಯಾವ ಸಂಬಂಧವೂ ಇಲ್ಲ. ಅಂತೆಯೇ ಜಗತ್ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಬಗ್ಗೆಯೂ ವಿಕಾಸವಾದ ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಜೀವವು ಹೇಗೆ ವಿಕಸಿತವಾಗುವುದೆಂದು ಹೇಳುತ್ತೆ ಈ ವಾದ. ಒಂದು ಜೀವಿಯು ಇನ್ನೊಂದು ಜೀವಿಯಾಗಿ ವಿಕಸಿತವಾಗುವುದೆಂಬುದು ಸತ್ಯವಷ್ಟೆ?

ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯ ಅಧ್ಯಯನವು ಆರ್‍ಡಿಪಿತಿಕಸ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ಹೋಮೋ ಸ್ಯಾಪಿಯನ್ಸ್ ವರೆಗೂ ಹಂತ ಹಂತವಾಗಿ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ದೊರಕಿಸಿಕೊಟ್ಟಿವೆ. ಅಂತೆಯೇ ಜಲಚರದ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬಂದರೆ ಯೂಸ್ಥೆನೋಪ್ಟಿರೋನ್ ಇಂದ ಹಿಡಿದು ತಿಮಿಂಗಿಲದವರೆಗೂ ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನು ಒದಗಿಸಿಕೊಟ್ಟಿವೆ.

ಅದು ಹೇಗೆ ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ? ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ, ಈ ಬದಲಾವಣೆಯು ಅತಿ ನಿಧಾನಗತಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗುತ್ತೆಂಬುದು ವಾಸ್ತವದ ಸಂಗತಿ. ಪ್ರಕೃತಿಯು ಒಳಿತನ್ನು (ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನು) ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು (ಅಬಲ ಜೀವಿಗಳನ್ನು) ಅಳಿಸಿಹಾಕಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಜೀನ್‍ಗಳಲ್ಲಿ ಆಗುವ ಮ್ಯುಟೇಷನ್ನುಗಳಂತೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಬದಲಾವಣೆಯು ವಿಕಾಸದಲ್ಲಿ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ.

ದೇಹ ರಚನೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಎಷ್ಟು ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಗುತ್ತಲ್ಲವೆ? ಎಷ್ಟೊಂದು ಕ್ಲಿಷ್ಟ ರಚನೆ! ಇದು ವಿಕಾಸದಿಂದ ಆಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲವೆಂದು ಮೂಢನಂಬಿಕಸ್ಥರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಕ್ಲಿಷ್ಟ ದೇಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ ಆ ಜೀವಿಯು ಯಾವುದರಿಂದ ವಿಕಾಸವಾಗಿದೆಯೋ ಅದರ ದೇಹ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ಕ್ಲಿಷ್ಟ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಕಾರಣ ಹಿಂದಿನ ಜೀವಿಯಲ್ಲಿರುವ ಕೊರತೆ.

ಇನ್ನು ವಿಕಾಸಕ್ಕೆ ಯಾವ ಪರೀಕ್ಷೆಯೂ ಇಲ್ಲವೆಂದೂ ನಂಬಿರುವವರಿದ್ದಾರೆ. ಜೀವಿಗಳು ಯಾವುದೋ ಅತಿಪ್ರಾಕೃತ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ "ಸೃಷ್ಟಿ"ಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಮೌಢ್ಯವಾಗಿ ನಂಬುವುದು ಸುಲಭದ ಕೆಲಸ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಪಳೆಯುಳಿಕೆಯು ದೊರಕಿದಾಗಲೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಜೀನೋಮು ದೊರಕಿದಾಗಲೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೊಸ ಸಂಕುಲವು ಆವಿಷ್ಕಾರವಾದಗಲೂ ಪರೀಕ್ಷೆ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ವಿಜ್ಞಾನವು ಕೇವಲ ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಹೇಳಿಕೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡಿಲ್ಲ. ಪ್ರಯೋಗಗಳು, ಸಾಕ್ಷ್ಯಗಳನ್ನವಲಂಬಿಸಿದೆ.

ವಿಕಾಸವಾದದ ವಿರುದ್ಧ ಒಂದು ಸಾಕ್ಷಿಯೂ ದೊರಕಿಲ್ಲ.

ಇಂತಹ ಸಿದ್ಧಾಂತವನ್ನು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸಿದ ಡಾರ್ವಿನ್ನಿನ ಇನ್ನೂರನೆಯ ಹುಟ್ಟುಹಬ್ಬದ ದಿನದಂದು ಆತನನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹಿರಿಯ ಮಿತ್ರ ಮೋಹನ್ ಪೈ ಅವರು ಚಾರ್ಲ್ಸ್ ಡಾರ್ವಿನ್ ಬಗ್ಗೆ ಬರೆದಿರುವ ಒಂದು ಸೊಗಸಾದ ಲೇಖನವು ಇಲ್ಲಿದೆ.

-ಅ
12.02.2009
11.45PM

ಕಾಕರಾಯರ ಕಥೆ ೧ - ಜೋಡಿ ಹಕ್ಕಿ

2009-02-08T17:40:00.008+05:30

ಫೆಬ್ರುವರಿ ತಿಂಗಳೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬ. ಅಂತೆಯೇ ಗ್ರೀಟಿಂಗ್ ಕಾರ್ಡ್ ಮಾರುವವರಿಗೂ ಹಬ್ಬ. ಇನ್ಯಾರೋ ಇವೆಲ್ಲ ಭಾರತೀಯ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲವೆಂದು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಓಡಾಡಿದರೆಂದರೆ ಜಬರದಸ್ತಿ ಮದುವೆ ಮಾಡಿಸುತ್ತಾರೆಂದರೆ, ಅದೂ ಅವರಿಗೂ ಒಂದು ಹಬ್ಬವೇ.

ಗಂಡು - ಹೆಣ್ಣು ಜೋಡಿಯಾಗಿ ಬದುಕುವುದು ಪ್ರಕೃತಿನಿಯಮ. ಮನುಷ್ಯರ ವಿಷಯ ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಬೇಡ. ಪ್ರಕೃತಿದತ್ತ ಬದುಕಿಗೆ ನಾವು ಸಂಸ್ಕೃತಿಯ ಉಡುಗೆ ತೊಡಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಉಳಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಯಾವುವೂ ಈ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ.

ಮನುಷ್ಯನ ಬುದ್ಧಿವಂತಿಕೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿರುವ ಈ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಕಾಕರಾಯರು ಹೇಳುವ ಈ ನೈಜ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳೋಣ. ಓವರ್ ಟು ಮಿ.ಕೆ.ರಾವ್. (ಕಾಕರಾಯರು).

.....................................................................................

ಈ ಕಥೆ ನಡೆದದ್ದು ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕೆಳಗೆ. ನನ್ನಷ್ಟು ಅದೃಷ್ಟವಂತ, ಸ್ವತಂತ್ರ ಜೀವಿ ಇನ್ಯಾರು ತಾನೇ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯ? ಮನುಷ್ಯ ಕೂಡ ಇಲ್ಲ! ಎಂದು ಹಾಡಿಕೊಂಡು ಶಿವಾಜಿನಗರದಲ್ಲಿ ಷಡ್ರಸೋಪೇತ ಮೃಷ್ಟಾನ್ನ ಭೋಜನವಾದ ನಂತರ ವಿರಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೆ. ಪಂಜರದೊಳಗಿದ್ದರೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿಯೇ ಇದ್ದವೆಂದು ತೋರಿತು, ಈ ಜೋಡಿ. "ಅರೆ! ಇದೇನ್ರಪ್ಪಾ, ಇಷ್ಟೊಂದು ಖುಷಿಯಾಗಿದ್ದೀರ? ಈ ಪಾಟಿ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡ್ತಾ ಇದ್ದೀರ? ನಿಮಗೆ ನನ್ನ ಹಾಗೆ ಸ್ವತಂತ್ರವಾಗಿ ಹಾರಾಡಿಕೊಂಡು ಇರಲು ಇಷ್ಟ ಇಲ್ಲವೆ?" ಎಂದು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದೆ. ಹೊರಗೆ ಹಾರುವ ಪ್ರಪಂಚವೂ ಇದೆಯಾ? ಎಂದು ನನ್ನನ್ನು ಅಚ್ಚರಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರು ಅವರಿಬ್ಬರು. "ಅಲ್ಲ, ಹಾರೋದೇನಿದ್ರೂ ನಿಮಗಷ್ಟೆ, ನಾವು ಮನೆಗಳಲ್ಲಿರುವವರು. ಈ ಅಂಗಡಿಗೆ ಬರುವ ಭಾಗ್ಯವಂತನೊಬ್ಬನು ನಮ್ಮನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ. ಅವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಮ್ಮ ಊಟ." ಎಂದನು.

"ಮತ್ತೆ, ಹೊರಗಿನ ಜಗತ್ತು?"

"ನನಗೆ ಇವಳು, ಇವಳಿಗೆ ನಾನು - ನಮಗೆ ಇಷ್ಟೆ ಜಗತ್ತು!"

ಭಾರತ ದೇಶದಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಇಂಥದ್ದನ್ನು ನೋಡೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ನಾನು? ಹಿಮಾಲಯದ ತುತ್ತತುದಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಕನ್ಯಾಕುಮಾರಿಯ ಬಂಡೆಯವರೆಗೂ ಸುತ್ತಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಎಲ್ಲ ಬಗೆಯ ಸಸ್ಯಾಹಾರ, ಮಾಂಸಾಹಾರ ಊಟವನ್ನು ಸವಿದಿದ್ದೇನೆ. ನನಗಿಂತ ಚೆಲುವಾದ ಪಕ್ಷಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಬೇಟೆಯಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಮರುಕ ಪಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೆ, ಈ ರೀತಿ ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ! ಅದೂ ಪಂಜರದೊಳಗೆಯೇ ಸಂತಸವಾಗಿದೆಯಲ್ಲಾ? ನನಗೂ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯಿತು. ನನ್ನ ನಾಲೆಡ್ಜ್ ಬ್ಯಾಂಕ್ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೆಗೆದುಹಾಕಿದೆ. ಏನೂ ದೊರೆಯಲಿಲ್ಲ.

"ಸರಿ, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದಿರಿ ಶಿವಾಜಿನಗರಕ್ಕೆ?"

"ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಿ".

"ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ! ನನಗೆ ಈ ದೇಶದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಆಮೂಲಾಗ್ರವಾಗಿ ಗೊತ್ತು! ಸುಳ್ಳು ಹೇಳ್ಬೇಡ!!"

"ನಾವು ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಇಲ್ಲೇ, ಆದರೆ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಆಫ್ರಿಕಾದವರು. ನಮ್ಮದು ಗಿಣಿಯ ಜಾತಿ. ಎಂಟು ಉಪಜಾತಿಯವರೂ ಕೂಡ ಸೌಹಾರ್ದತೆಯಿಂದ ಆಫ್ರಿಕಾದ ದಟ್ಟ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಲಾಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು. ನಿಮ್ಮ ಹಾಗೆ ಹೊಟ್ಟೆ ತುಂಬಿತೆಂದರೆ ಮುಗಿಯಿತು ಮಿಕ್ಕಿದ್ದೆಲ್ಲ ನಂತರ ಎಂಬ ಯೋಚನೆ ನಮ್ಮ ಜಾತಿಯವರಿಗಿಲ್ಲ. ನಾವು ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳು. ಆಫ್ರಿಕಾದವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂತರ ಆಫ್ರಿಕಾದವರ ಹಣದ ಆಸೆಗೆ ಜೋಡಿಗಳು ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಹೋದವು. ಆಫ್ರಿಕಾದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರು ಎಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷ ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದರಂತೆ, ಇಂಗ್ಲೆಂಡಿಗೆ ಬಂದವರ ಆಯುಷ್ಯ ಮೂವತ್ತಕ್ಕೆ ಇಳಿದುಬಿಟ್ಟಿತು. ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲ ಶ್ರೀಮಂತ ದೇಶಗಳನ್ನೂ ಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ನಮ್ಮವರು."

ನನಗೆ ಈ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಗಿಣಿಯ ಜಾತಿಯೆಂದು ನಂಬಲು ಕಷ್ಟಸಾಧ್ಯವಾಯಿತು. ಗಿಣಿಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ನನ್ನಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುತ್ತೆ. ಆದರೆ ಇದು ತುಂಬ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆಯೆನ್ನಿಸಿದರೂ, ಕೊಕ್ಕು, ಮುಖಚರ್ಯೆ ಎಲ್ಲ ಗಿಣಿಯ ಜಾತಿಯವನಂತೆಯೇ ತೋರುತ್ತಿತ್ತು. ಪಂಜರದೊಳಕ್ಕಿರುವವರು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಖಿನ್ನರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ತಮ್ಮ ಸಂತಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣಗಳೇನೆಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದೆ. ಸಮಂಜಸ ಉತ್ತರವೇನೋ ಸಿಕ್ಕಿತು. ಆದರೆ ಬಹಳ ಬೇಸರವಾಯಿತು.

"ನಾವು ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಿಟ್ಟು ಬದುಕಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಳ ವಿನಾ ನಾನು, ನನ್ನ ವಿನಾ ಅವಳು ಹೆಚ್ಚು ದಿನ ಉಳಿಯಲಾಗದು. ಮನುಷ್ಯರು ಇದನ್ನು ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಲ್ಲ ಎಂದು ಒಂದು ಸಮಾಧಾನವಷ್ಟೆ? ನಮಗಿರುವ ನೋವನ್ನು ಒಬ್ಬರೊಂದಿಗೊಬ್ಬರು ಇರುವುದರಿಂದ ಮರೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಬೇರೆ ಕಡೆ ಗಮನ ಹರಿಸಿ ಖಿನ್ನರಾಗಿ ಸಾಯುವುದಕ್ಕಿಂತ ಜೋಡಿಯಾಗಿಯೇ ಬದುಕೋಣ, ಜೋಡಿಯಾಗಿಯೇ ಸಾಯೋಣ ಎಂದು ಪಣ ತೊಟ್ಟ ಹಾಗೆ. ನಮ್ಮನ್ನು ಫ್ರೆಂಚಿನವರು les inséparables ಎಂದೇ ಕರೆದರು. ಜರ್ಮನರು die Unzertrennlichen ಎಂದರು. ಬೇರೆಯಾಗಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದವರು ಎಂದರ್ಥ ಆಂಗ್ಲರು Love Birds ಎಂದು ಕರೆದರು.. ಯಾರು ಏನು ಕರೆದರೇನಂತೆ, ನಾವು ಇರುವುದೇ ಹೀಗೆ!"

ನಮ್ಮವರ ಹಾಗೆ ಗಂಡು ಹೆಣ್ಣು ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಾಗದಂತಿಲ್ಲ ಈ ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳು. ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣುಗಳ ನಡುವೆ ಪ್ರಮುಖವಾದ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಗೊತ್ತಾಗುವಂತಿತ್ತು. ಸುಲಭವಾಗಿ ಜೋಡಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬುಟ್ಟಿಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂದು ಮನುಷ್ಯನು ಆಲೋಚಿಸದೇ ಇರನು. ಹಾಗಂತ ಎಲ್ಲ ಜಾತಿಯ ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳೂ ಹೀಗಿರುವುದಿಲ್ಲವಂತೆ, ಕೆಲವರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರವಂತೆ.

ಆಫ್ರಿಕಾದ ಬೃಹದಾರಣ್ಯವೆಲ್ಲಿ, ಶಿವಾಜಿನಗರದ ಕಿಷ್ಕಿಂಧವೆಲ್ಲಿ! ಅಮರಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯೊದಗಿದೆಯಲ್ಲ, ಎಂದು ನೋವಾಯಿತು.

ಯಾರೋ "ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರು" ಬಂದು ಅಂಗಡಿಯವನನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಅಂಗಡಿಯವನು ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಸಿಡುಕು ಮುಖ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ನೋಡಿದ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೋಲನ್ನೆತ್ತಿ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ಬೀಸಿದ. ತಗುಲಿದರೆಲ್ಲಿ ನಾನು ಅನಾಥ ಶವವಾಗಿ "ಕಾಗೆಗೋ ನಾಯಿಗೋ" ಆಹಾರವಾಗಬೇಕೆಂಬ ಭಯದಿಂದ "ಸರಿ, ನಾನು ಹೊರಡ್ತೀನಿ" ಎಂದು ಹಾರಿ ಗೂಡು ಸೇರಿಕೊಂಡೆ.

.....................................................................................

ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿ - Love Birds ಎಂಬ ಆಫ್ರಿಕಾ ದೇಶದ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೋ ಜನರ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪಂಜರದಲ್ಲಿಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿರಬಹುದು ನಾವು. ಗಂಡು-ಹೆಣ್ಣು ಒಟ್ಟಿಗೇ ಇರುತ್ತೆ, ಒಂದು ಸತ್ತರೂ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವುದು ಎಂದು ಜನ ನಂಬಿಯೂ ಇದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಂದರೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಬಗೆಯ ಜೋಡಿ ಹಕ್ಕಿಗಳಿದ್ದು, ಎಂಟೂ ಆಫ್ರಿಕಾಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದವು. ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ Sexual Dimorphism ತೋರಿಕೆಯಾಗಿರುತ್ತೆ - ಎಂದರೆ, ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ನಡುವೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭಿನ್ನತೆಯಿರುವುದು - ನವಿಲುಗಳು, ಬಾತು ಕೋಳಿಗಳಲ್ಲಿರುವಂತೆ.

ಆ ಎಂಟು ಬಗೆಯ ಜೋಡಿಹಕ್ಕಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಒಂದಿಷ್ಟು ಮಾಹಿತಿ: http://docs.google.com/Doc?id=dhkg9gr2_84dnkzqpcg

......................................................................................

ಕಾಕರಾಯರು ಮುಂದಿನ ಸಲ ಇನ್ಯಾವ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೋ ನೋಡೋಣ.

-ಅ
08.02.2009
7PM

ಈ ಸಂಭಾಷಣೆ..

2009-01-22T21:46:00.004+05:30

ಮನುಷ್ಯ ಪ್ರಾಣಿಯೊಂದೇ "ಮಾತನಾಡುವ" ವರವನ್ನು ಪ್ರಕೃತಿಯಿಂದ ಪಡೆದಿರುವುದು. ಆದರೆ, ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದಲ್ಲ. ಮಾತನಾಡಿಕೊಂಡು ಸಂಭಾಷಿಸದೇ ಇದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಮ್ಮದೇ ಆದ ವಿಶಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ವಿಶಿಷ್ಟ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ - ಕೆಲವು ವಿಷಯಗಳಿಗಾಗಿ ಮಾತ್ರ!

ಮಾಂಡ್ರೇಕ್ ಕಾಮಿಕ್ಕಿನಿಂದ ನನಗೆ ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ತಿಳಿದ ವಿಷಯ, ಜೇನು ನೊಣಗಳು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ತನ್ನ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ನೊಣಕ್ಕೆ ಸಾರುತ್ತೆ೦ದು. ಆಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಿದ ನೊಣವು "ಇಂಥಾ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದೆ, ಬನ್ನಿ" ಎಂದು ಹೇಳಲು ಒಂದು ಬಗೆಯ ನೃತ್ಯವನ್ನಾಡುತ್ತೆಂಬುದು ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳ ನಂಬಿಕೆ.

ಇರುವೆಗಳು ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಸಾಲು ಸಾಲಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸದೇ ಇರುವವರು ಯಾರು? ಎದುರು ಬರುವ ಇರುವೆ ಜೊತೆ ಏನೋ ಗುಟ್ಟು ಗುಟ್ಟಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಹೌದು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಇದು ಇರುವೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಇರುವೆಗಳು ಸಂಘಜೀವಿಗಳು. ತನ್ನ ಕುಟುಂಬದವರೇ ಅಲ್ಲವೇ ಎಂಬ ಪರೀಕ್ಷೆಯನ್ನು ಎದುರು ಬರುವ ಇರುವೆಯ ಜೊತೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ಎದುರಿನ ಇರುವೆಯ ಮೀಸೆಯನ್ನು (antennae) ಸೋಕಿಸಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ, ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರೋ ಅಲ್ಲವೋ ಎಂದು. ಮತ್ತು ತನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬರುವ ಸಾಲು ಸೈನ್ಯವು ಹಾದಿ ತಪ್ಪದೇ ಇರುವಂತೆಯೂ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವುದು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಇರುವೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿ. ಈ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಸಂಭಾಷಣೆಗೂ ಇರುವೆಯು ಬಳಸುವುದು "ಫೀರೋಮೋನ್" ಎಂಬ ರಾಸಾಯನಿಕ ದ್ರವವನ್ನು. ಇರುವೆಗಷ್ಟೆ ನಿಲುಕುವ ಘಮವನ್ನು ಈ ಫೀರೋಮೋನ್‍ ಒದಗಿಸುತ್ತೆ. ಇರುವೆಗಳು ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀರು ಚೆಲ್ಲಿದರೆ, ಅವು ದಾರಿ ತಪ್ಪುವುದನ್ನು ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಿದ್ದೇವಷ್ಟೆ?

ಆನೆಗಳು ಕಡಿಮೆ ಆವೃತ್ತಿಯ ಇನ್‍ಫ್ರಾ ಸೌಂಡ್ ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಮ್ಮ ಕಿವಿಗೆ ಅವುಗಳ ಸಂಭಾಷಣೆ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಕೇಳುವುದೇನಿದ್ದರೂ ಇಪ್ಪತ್ತರಿಂದ ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಹರ್ಟ್ಜ್ ಒಳಗಿದ್ದರೆ ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ, ಆನೆಗಳ ಸಂಭಾಷಣಾ ಧ್ವನಿಯು ಹದಿನಾಲ್ಕರಿಂದ ಹದಿನೆಂಟು ಹರ್ಟ್ಜ್ ಆವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತೆ. ಈ ಆವೃತ್ತಿ ಅಥವಾ frequency-ಗೆ ಇನ್ಫ್ರಾಸೌಂಡ್ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಇದನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ಹತ್ತು ಕಿಲೋಮೀಟರು ದೂರದವರೆಗೂ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡಬಲ್ಲವು ಆನೆಗಳು. ಇದರ ವಿರುದ್ಧದಂತೆ ಬಾವುಲಿಗಳು ಅಲ್ಟ್ರಾಸೌಂಡ್ ಬಳಸಿ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತವೆ. ಎಂದರೆ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಹರ್ಟ್ಜ್-ಅನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಆವೃತ್ತಿಯ ಶಬ್ದ. ಇದನ್ನೂ ಕೂಡ ಮನುಷ್ಯನ ಕಿವಿಗಳು ಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬಾವುಲಿಗಳು ಅಲ್ಟ್ರಾಸಾನಿಕ್ ಶಬ್ದವನ್ನು ಹೊರಹೊಮ್ಮಿಸಿದಾಗ ಅದು ಎದುರಿರುವ ವಸ್ತುಗೆ ಹೊಡೆದು ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವುದನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತವೆ!

ಬಾವುಲಿಗಳಂತೆಯೇ ಅಧಿಕ ಆವೃತ್ತಿ ಶಬ್ದವನ್ನು ಬಳಸಿಕೊಂಡು ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳೂ ಸಹ ಸಂಭಾಷಿಸುತ್ತವೆ. ತಿಮಿಂಗಿಲಗಳು ನೂರಾರು ಕಿಲೋಮೀಟರುಗಳು ದೂರವಿರುವ ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನ ಜೊತೆಯೂ ಮಾತನಾಡಬಲ್ಲದು!

ಊಟವನ್ನು ನೋಡಿದ ತಕ್ಷಣ ತನ್ನ ಗೆಳೆಯರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ತಿನ್ನುವುದೆಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಿರುವ ಕಾಗೆಯು ಇಪ್ಪತ್ಮೂರು ಬಗೆಯ ಕರೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಲು ಸಮರ್ಥ! ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಹಕ್ಕಿಗಳನ್ನೂ ಸಹ ಅಣಕ ಮಾಡುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನೂ ಹೊಂದಿದೆ. ಕಾಗೆಯ ಯಾವ ಧ್ವನಿಯು ಯಾವ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡುತ್ತೆಂಬುದು ಇನ್ನೂ ಪತ್ತೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹಕ್ಕಿಯೂ ಸಹ ಸಂಭೋಗ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಕರೆಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೆ. ಇದಕ್ಕೆ mating call ಎಂದೇ ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಛಂದೋಬದ್ಧವಾಗಿ ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದು ದನಿಗೂಡಿಸಿ ಕೂಗುವ ಕಾಪರ್ ಸ್ಮಿತ್ ಬಾರ್ಬೆಟ್ ಇದಕ್ಕೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಉದಾಹರಣೆ. ಗಂಡು ಹಕ್ಕಿ ಒಂದು ಲಯ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದರೆ, ಅದೇ ಲಯ ಮತ್ತು ಶ್ರುತಿಯನ್ನು ಹೆಣ್ಣೊಂದು ಅನುಸರಿಸಿ "ಮದುವೆ"ಗೆ ತನ್ನ ಒಪ್ಪಿಗೆಯನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೆ.

ಕಾಡಿನ ಒಂದು ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹುಲಿಯ ಅಥವಾ ಚಿರತೆಯ ಪ್ರವೇಶವಾದರೆ ಕೋತಿಗಳು ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕರೆಗಳನ್ನು ಇಡೀ ಕಾಡಿಗೇ ನೀಡುತ್ತವೆ, ಇದರಿಂದ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಜಿಂಕೆಗಳು, ಇತರ ಕೋತಿಗಳು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತೆ. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಕೆನೆತ್ ಆಂಡರ್ಸನ್ ಅನೇಕ ಕಡೆ ಉಲ್ಲೇಖಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಚ್ಚರಿಕೆ ಕರೆಯನ್ನು ಹುಲಿಗಳು ಗರ್ಜಿಸುವುದರ ಮೂಲಕ ನೀಡುತ್ತೆ. ತನ್ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ (territory) ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟ ಪ್ರಾಣಿಯು ಹೊರ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬುದೇ ಈ ಸಂದೇಶದ ಅರ್ಥ. ಇದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎಲ್ಲ ಬೆಕ್ಕುಗಳೂ, ನಾಯಿಗಳೂ ಅನುಸರಿಸುವ ಕ್ರಮ.

ನಾಯಿಗಳು ಬೆಕ್ಕುಗಳಂತೂ ನಮಗೆ ಎಷ್ಟು ಹತ್ತಿರವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ನಾವು ಅದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಚಲನವಲನದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಸಂಭಾಷಣೆಯನ್ನೂ ಬಲ್ಲೆವು. ನಾಯಿ ಬಾಲ ಅಲ್ಲಾಡಿಸಿದರೇನು, ಬಾಲ ಮುದುರಿದರೇನು, ಹಲ್ಲುಗಳ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮಾಡಿದರೇನು, ಗೊರ್ ಎಂದರೇನು? ಬೆಕ್ಕು ಕಣ್ಮುಚ್ಚಿದರೇನು, ಉಶ್‍ಶ್ ಎಂದರೇನು, ಕೂದಲನ್ನು ನಿಮಿರಿಸಿದರೇನು? ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಕೇವಲ ಕೆಲವು ಉದಾಹರಣೆಗಳಷ್ಟೆ. ವಿಶೇಷ ಸಂಭಾಷಣೆ ಮಾಡುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಇವು. ನಮ್ಮಂತೆ ಮಾತು ಬಾರದಿದ್ದರೂ ಸಂದೇಶವನ್ನು ರವಾನಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿವೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಂದು ಶಬ್ದಕ್ಕೆ ಒಂದೇ ಅರ್ಥ. ಮನುಷ್ಯರ ಕಥೆ ಹಾಗಲ್ಲ!

-ಅ
22.01.2009
11PM

ಸಸ್ಯಾಹಾರ - ೨

2009-01-16T21:52:00.004+05:30

ಯಾವ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳೆಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡೆವಷ್ಟೆ. ಈಗ ಇನ್ನೊಂದಷ್ಟು ಸಸ್ಯಾಹಾರದ ಬಗ್ಗೆ ಒಳಹೊಕ್ಕು ಪರಿಶೀಲಿಸಿ ನೋಡೋಣ.

೧. ಒಂದು ಹೆಕ್ಟೇರು ಜಮೀನಿನಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರ ಕೆ.ಜಿ. ಆಲೂಗೆಡ್ಡೆ ಬೆಳೆಯಬಹುದಾದರೆ ಕೇವಲ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೈದು ಕೆ.ಜಿ. ಮಾಂಸವನ್ನು "ಬೆಳೆಸ"ಬಹುದು.

೨. ದೇಹ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸು ಆರೋಗ್ಯವಾಗಿರಬೇಕೆಂದರೆ ಆರೋಗ್ಯ ತಜ್ಞರು ತಿನ್ನಲು ಹೇಳುವುದು ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟನ್ನು. ದೇಹಕ್ಕೆ ಇಂಧನದಂತೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವುದೂ ಈ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟುಗಳೇ. ಇಂಥಾ ಕಾರ್ಬೋಹೈಡ್ರೇಟು ದೊರೆಯುವುದು ಅಧಿಕವಾಗಿ ಹಣ್ಣು, ತರಕಾರಿ, ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ.

೩. ಮಾಂಸಾಹಾರ ಸೇವನೆಯಿಂದ ಆಸ್ಟಿಯೋಪೋರೋಸಿಸ್, ಮೂತ್ರಪಿಂಡ ಕಾಯಿಲೆಗಳು, ಮತ್ತು ಕೆಲವು ಬಗೆಯ ಅರ್ಬುದಗಳು ಬರುವ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳು ಅತಿ ಹೆಚ್ಚೆಂಬುದು ಗೊತ್ತಿರುವ ಸಂಗತಿಯೇ.

೪. ಶಕ್ತಿ ಕೊಡುವ ಪ್ರೋಟೀನುಗಳು ಅಧಿಕವಾಗಿರುವುದು ಮೀನಿನಲ್ಲಾಗಲೀ, ಕೋಳಿಯಲ್ಲಾಗಲೀ ಅಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಾಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ!

೫. ಹೃದ್ರೋಗಗಳಿಗೆ ಮುಖ್ಯಕಾರಣವು ನಮ್ಮ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ (diet). ಯಾವ ಆಹಾರದಲ್ಲಿ ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್ ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತೋ ಆ ಆಹಾರವು ಹೃದ್ರೋಗ ಪ್ರಚೋದಕವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬು ಮತ್ತು ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್ ಅಧಿಕವಾಗಿರುವುದು ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಾಲಿನಿಂದ ಮಾಡಿರುವ ತಿಂಡಿಗಳಲ್ಲಿ. ಕಾಳುಗಳಲ್ಲಿ, ಧಾನ್ಯಗಳಲ್ಲಿ, ಹಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ, ತರಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಕೊಲೆಸ್ಟಿರಾಲ್ ಅಂಶ ಎಳ್ಳಷ್ಟೂ ಇಲ್ಲ. ಹೃದ್ರೋಗವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಲು ಸಸ್ಯಾಹಾರ ಶ್ರೇಷ್ಠ.

೬. ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ರೋಗಕ್ಕೆ ಆಹಾರವೂ ಒಂದು ಕಾರಣವೆಂದು WHO ಸಂಶೋಧಿಸಿ ವರ್ಷಗಳೇ ಆದುವು. ನಾರು, ಬೀಟಾ ಕೆರೋಟೀನ್, ಜೀವಸತ್ತ್ವ (ವಿಟಮಿನ್) ಸಿ, ಜೀವಸತ್ತ್ವ ಈ - ಈ ಅಂಶಗಳುಳ್ಳ ಆಹಾರವು ಕ್ಯಾನ್ಸರ್ ವಿರೋಧಿಗಳು. ಮಾಂಸ, ಮೊಟ್ಟೆ, ಹಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ಇವಿಷ್ಟೂ ನಾಪತ್ತೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಬೇಕು. ಗೋಧಿ, ಅಕ್ಕಿ, ಕಾಳುಗಳು, ಹಣ್ಣುಗಳು, ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಹಳದಿ ತರಕಾರಿಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಅಂಶಗಳು ಅಧಿಕವಾಗಿರುತ್ತೆ.

೭. ಅಂತರ್ಜಲವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಿಂತ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರತೆಗೆಯುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಪೆಟ್ರೋಲಿನಂತೆ ನೀರೂ ಕೂಡ ಖಾಲಿಯಾಗುವ ಸಂಭವವೂ ಇದೆ. ಒಂದು ಕೆ.ಜಿ. ಗೋಧಿಯನ್ನು ಬೆಳೆಯಲು ಇನ್ನೂರು ಲೀಟರು ನೀರು ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ಕೆ.ಜಿ. ಯಾವುದೇ ಬಗೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು "ಬೆಳೆಯಲು" ಇಪ್ಪತ್ತು ಸಾವಿರ ಲೀಟರು ನೀರಿನ ಅಗತ್ಯವಿದೆಯಷ್ಟೆ. ಒಬ್ಬ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಯು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಯ ಹದಿನಾರರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ನೀರನ್ನು ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಮಾಂಸವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಲು ಸಸ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಇಪ್ಪತ್ತರಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗದ ಅವಶ್ಯವಿದೆ.

೮. ಮಾಂಸಾಹಾರಕ್ಕೆ ಬಳಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೆಳೆಸುವ ಸ್ಥಳಗಳು ಕಗ್ಗತ್ತಲಾಗಿದ್ದೂ, ಕಟ್ಟಡಗಳ ಒಳಗಿದ್ದೂ, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡದೆಯೂ ಮತ್ತು ಶುಭ್ರ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಸೇವಿಸದೇಯೂ ಇರುತ್ತವೆ.

೯. ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಪಂಜರದೊಳಗೆ ಹಾಕಿರುವುದೂ ಅಲ್ಲದೆ, ಆ ಪಂಜರಗಳು ಎಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕದಾಗಿರುತ್ತವೆಂದರೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯೂ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆ ಸಹ ಇಡಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಒಂದು ಪುಸ್ತಕವಿಡುವಷ್ಟು ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾಲ್ಕು ಕೋಳಿಗಳನ್ನಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಕಡೆ ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.

೧೦. ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟರ ಮಟ್ಟಿಗೆ ತುಂಬಿರುತ್ತಾರೆಂದರೆ (ಕುರಿ ದೊಂಬಿ) ಚಲಿಸುವಾಗ ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡು ಎಷ್ಟೋ ಬಾರಿ ಕೊಂಬುಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ, ರಸ್ತೆಗಳ ದೆಸೆಯಿಂದ ಬೆನ್ನು ಮೂಳೆಗಳು ಮುರಿದು ಹೋಗಿರುತ್ತವೆ.

೧೧. ಇನ್ನು ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಮಾಂಸವನ್ನಾಗಿಸುವ ಮುನ್ನ ಹೇಗೆ ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕಾದ್ದಿಲ್ಲ.

೧೨. ಡೇವ್ ಸ್ಕಾಟ್, ಮಾರ್ಟೀನಾ ನವ್ರಾಟಿಲೋವಾ, ಸ್ಟಾಂಟನ್ ಪ್ರೈಸ್, ಅನಿಲ್ ಕುಂಬ್ಳೆ - ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳೇ!!!

೧೩. ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಗಳ ಆಯುಷ್ಯ ಸರಾಸರಿ ಮಾಂಸಾಹಾರಿಗಳಿಗಿಂತ ಹತ್ತು ವರ್ಷ ಹೆಚ್ಚು!

ನಾನು ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಯೆಂದು ಹೆಮ್ಮೆ ಪಡಲು ಮತ್ತಷ್ಟು ಕಾರಣಗಳು ಸಿಕ್ಕಿತು!!

-ಅ
16.01.2009
10.30PM

ಸಸ್ಯಾಹಾರ

2009-01-09T04:54:00.002+05:30

ನನ್ನನ್ನು ಮೇಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ನೋಡಿದ ಒಬ್ಬ ಹಿರಿಯರು ಹೇಳಿದರು. "ಟ್ರೆಕ್ಕಿಂಗು ಅದು ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂದ್ರೆ ಶಕ್ತಿ ಬೇಕು, ಇದಕ್ಕೆ ನೀನು ನಾನ್-ವೆಜ್ ತಿನ್ನಬೇಕು" ಎಂದು. ಅವರ ಸ್ನೇಹಿತರು "ಉಪ್ಪು-ಹುಳಿ-ಖಾರ ತಿನ್ನದೇ ಬರೀ ಸಪ್ಪೆ ತಿಂದ್ಕೊಂಡ್ ಇದ್ರೆ ಹೇಗೆ ಶಕ್ತಿ ಬರುತ್ತೆ?" ಎಂದು ನಾನು ಮೊಸರನ್ನ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಹಿರಿಯರ ಮಾತಿನ ತಿಂಡೆಗೆ ಒಗ್ಗರಣೆ ಹಾಕಿದರು. ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ ನಗುವುದಲ್ಲದೆ ಬೇರೇನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ. ಇವರುಗಳ ಬುದ್ಧಿವಾದವು ಇಲ್ಲೊಂದು ಪಟ್ಟಿಯನ್ನು ಮಾಡಲು ಪ್ರಚೋದಿಸಿತು.

--> ಭೂಗ್ರಹದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಪ್ರಾಣಿ - ನೀಲ ತಿಮಿಂಗಿಲ - ತಿನ್ನುವುದು ಫೈಟೋಪ್ಲಾಂಕ್ಟಾನ್ ಎಂಬ ಸಸ್ಯವನ್ನು. ಮಾಂಸಾಹಾರವು ತಿಮಿಂಗಿಲಕ್ಕೆ ದೂರ!

--> ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ (ನೆಲದ ಮೇಲೆ) ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡದಾಗಿರುವ ಪ್ರಾಣಿ - ಆನೆ - ಅಪ್ಪಟ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ! ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತೆ ಆನೆಗೆ ಶಕ್ತಿ?

--> ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಪ್ರಾಣಿ - ಜಿರಾಫೆ - ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುವುದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?

--> ದೈತ್ಯ ಜೀವಿಗಳಾದ ಹಿಪ್ಪೋಪೊಟಮಸ್ ಮತ್ತು ಗೇಂಡಾಮೃಗಗಳು ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾದ ಗಿಡಮೂಲಿಕೆಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು.

--> ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ನೆಲೆಸಿರುವುವೆಂದು ಭಾರತೀಯರು ನಂಬಿರುವ ದಿವ್ಯ ಜೀವಿ ಆಕಳು ಎಂದಾದರೂ ಮಾಂಸ ತಿಂದೀತೇ? ಇದರ ಶಕ್ತಿ ಕುಂದೀತೇ?

--> ಇದುವರೆಗೂ ಈ ಗ್ರಹದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಜೀವಿ - ಬ್ರ್ಯಾಕಿಯಾಸಾರಸ್ ಎಂಬ ಡೈನೋಸಾರ್ ಕೂಡ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿ ಜೀವಿಯಾಗಿತ್ತು.

--> ವಿಕಾಸ ಹೊಂದಿರುವ ಮನುಷ್ಯನ ದೇಹರಚನೆಯು ಸಸ್ಯಾಹಾರಕ್ಕೆ ಸರಿಹೊಂದುವಷ್ಟು ಮಾಂಸಾಹಾರಕ್ಕೆ ಹೊಂದುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದನ್ನು ಅನೇಕರು ಅರಿತಿಲ್ಲ. ಪ್ರಾಕೃತಿಕವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಜೀರ್ಣಾಂಗಗಳು ಸಸ್ಯಾಹಾರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಅರಗಿಸಿದರೆ, ಜೀವಕೋಶಗಳು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮತ್ತು ಯಶಸ್ವಿಯಾಗಿ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸತ್ತ್ವವು ಸಸ್ಯಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಹಾಗೆ ಮಾಂಸಾಹಾರದಲ್ಲಿ ಸಿಗಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ನಾನು ಮೇಲೆ ಹೆಸರಿಸಿದ ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ಸಸ್ಯಾಹಾರಿಯೆಂದು ಹೇಳಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಮ್ಮೆಯಾಗುತ್ತೆ!!

-ಅ
09.01.2009
5AM

ದುರಭ್ಯಾಸಗಳು

2009-01-03T20:44:00.004+05:30

ಅಯ್ಯೋ, ನಮ್ಮ ದೈನಂದಿನ ದುರಭ್ಯಾಸಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನೇನು ಮೂರ್ಖನೇ? ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಒಂದೊಂದು ದುರಭ್ಯಾಸವಾದರೂ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ.

ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವುದು ಪ್ರಯಾಣ/ ಚಾರಣ ಮಾಡುವಾಗ ಪರಿಸರಕ್ಕೆ ಹಾನಿಯುಂಟು ಮಾಡಬಲ್ಲ ಕೆಲವು ದುರಭ್ಯಾಸಗಳು, ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೇನೇ ನಾವು ಬೆಳೆಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟಿರುತ್ತೇವೆ. ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಮಟ್ಟಿಗೆ ಇದರಿಂದ ದೂರ ಉಳಿಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ ಎಂಬ ಕರೆಯನ್ನು ಕೊಡಲಿಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಹೋದ ಕಡೆಯೆಲ್ಲಾ ತಿಂಡಿಪೋತರಾದ ನಾವು ಕುರುಕು ಮುರುಕುಗಳನ್ನು ಪೊಟ್ಟಣ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು ಅಭ್ಯಾಸವಷ್ಟೆ? ಬಹುಪಾಲು ಪೊಟ್ಟಣಗಳು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ಕಿನದಾಗಿರುತ್ತೆ. ಮತ್ತೆ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಿಸಾಡುವುದು ಹಾನಿಕರ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓದಿ ಓದಿ, ನೋಡಿ ನೋಡಿ, ಕೇಳಿ ಕೇಳಿ ಆಗಿದೆ. ಮತ್ತೆ ಅದೇ ಪುರಾಣ ಬೇಡ. ಈಗಾಗಲೇ 'ತಿಳಿದವರು' ಈ ಕೃತ್ಯವೆಸಗದಂತೆ ಎಚ್ಚರ ವಹಿಸುತ್ತಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಗತಿ. ಇದನ್ನು ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಕಾರ್ಯಕರ್ತರಿಗೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಮನರಂಜನೆಗೆಂದು ಮೃಗಾಲಯಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ವನ್ಯಧಾಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವವರಿಗೆ, ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟರೆ ಈ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ದೈತ್ಯನಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪಾರಾಗಬಹುದು.

ಸರಿ, ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಪೊಟ್ಟಣಗಳನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದೆವು ಎಂದೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳೋಣ. ಹಾಗಾದರೆ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುವುದು? ಸಮಸ್ಯೆಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು ಸುಲಭ. ನಮ್ಮ ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ನಾವೇ ಅಲ್ಲವೇ ಕಾರಣ? ಸಮಸ್ಯೆಗಳಿಗೆ ಉತ್ತರಗಳನ್ನೂ ನಾವೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಲ್ಲವೆ? ಹಿಂದಿನ ಕಾಲದವರ ಥರ ಎಲೆಗಳಲ್ಲಂತೂ ತಿಂಡಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಕಂಪೆನಿಯವರಂತೂ ಹಾಗೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಒಂದು ಉಪಾಯವೆಂದರೆ, ಆ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಸುವುದನ್ನು ತ್ಯಜಿಸದೇ, ಕವರುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲೂ ಬಿಸಾಡದೆ ಹಾಗೇ ನಮ್ಮ ಬ್ಯಾಗಿನಲ್ಲೇ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತರುವುದು.
ಆಮೇಲೆ?
ಇಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡುವುದು.
ಆಮೇಲೆ? ಆ ತೊಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಾಡಿದ ಕಸವನ್ನು "ಕಸ ಬಿಸಾಡುವ ಇಲಾಖೆಯವರು" ಏನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ? ಪುನಃ ನಗರದಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬಿಸಾಡಿ ಬರುತ್ತಾರೆ. ಕನಕಪುರ ಮುಖ್ಯರಸ್ತೆಯು ಇದಕ್ಕೆ ಬಹುದೊಡ್ಡ ನಿದರ್ಶನ. ಮೈಸೂರು ಮೃಗಾಲಯದವರು, ಮತ್ತು ಬನ್ನೇರುಘಟ್ಟ ರಾಷ್ಟ್ರೀಯ ಉದ್ಯಾನದವರು ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ನಿಷೇಧಿಸಿ ನಾವು ಕೊಂಡೊಯ್ವ ತಿಂಡಿಯೇನಾದರೂ ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಕವರುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಪೇಪರ್ ಕವರಿಗೆ ವರ್ಗಾಯಿಸಿಕೊಡುತ್ತಾರೆಂಬ ಕೆಲಸವು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ.

ಸರಿ, ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಳಸದೆಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆಂದುಕೊಂಡರೆ? ಪೇಪರಿನಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಹೋಗೋದೇ ತಿಂಡಿಯನ್ನು? ಪೇಪರ್ biodegradable ಅಲ್ಲವೇ? ಎಂಬುದು ಹಲವರ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹೌದು. ಆದರೆ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಬಹುತೇಕ ಪೇಪರುಗಳು ವಿಭಜನೀಯವಲ್ಲ. ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಪದರವೊಂದು ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತೆ. ಸಸ್ಯಮೂಲವೇ ಆದರೂ ಪೇಪರ್ರು ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿಭಜನೆ ಹೊಂದಲು ಬಹಳ ಕಾಲ ಬೇಕಾದೀತು. ಜೊತೆಗೆ ತಿಳಿಯದೆ ಈ ಬಿಸಾಡಿದ ಪೇಪರ್ರನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಪ್ರಾಣಿಗೆ ಇದು ಗಂಟಲಿನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕು ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣವನ್ನೂ ಬಿಡಬಹುದು. ಅನೇಕ ಪೇಪರ್ರುಗಳು ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ಕೊಳೆಯದೇ ಹಾಗೇ ಇರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಪೇಪರ್ರನ್ನೂ ಬಿಸಾಡುವುದು ತರವಲ್ಲ.
ಇದು ಪೇಪರ್ ಬಿಸಾಡುವ ದುರಭ್ಯಾಸವಿರುವವರಿಗೆ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಪಾಠವಾಯಿತಷ್ಟೆ?

ಇನ್ನು ಕೆರೆ-ನದಿ-ಝರಿ-ತೊರೆಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವರು. ನೆನಪಿರಲಿ, ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಕೆಲವೇ ಸಮಯ ಇದ್ದು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ನೀರು ನೂರಾರು ವನ್ಯ ಮೃಗಗಳಿಗೆ, ಹುಳು ಹುಪ್ಪಟೆಗಳಿಗೆ, ಗಿಡ ಮರಗಳಿಗೆ ಜೀವಸತ್ತ್ವವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಈ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಸೋಪು, ಹಲ್ಲುಜ್ಜಲು ಪೇಸ್ಟು - ಬಳಸುವವರು ಸರ್ವನಾಶ ಮಾಡುವವರೇ ಸರಿ. ಅರೆಘಳಿಗೆ ನಮ್ಮ ಬಾಯಿಗೆ ಕಾಲು ಗ್ರಾಂ ಸೋಪನ್ನು ಹಾಕಿಕೊಂಡರೆ ನಮಗೆ ಹೇಗಾಗುತ್ತೆ? ಒಂದು ಗ್ರಾಂ ಕೋಲ್‍ಗೇಟನ್ನು ತಿಂದರೆ ನಮಗೇನಾಗುತ್ತೆ? ಇನ್ನು ನೀರೆಲ್ಲಾ ಕೆಮಿಕಲ್ ಮಯವಾದರೆ ವನ್ಯಜೀವಿಗಳ ಗತಿಯೇನಾಗಬೇಕು? ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದು ಕೇವಲ ನಾವು ಶುಚಿಯಾಗಿರಲು ಅಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಪರಿಸರವನ್ನೂ ಶುಚಿಯಾಗಿಡಲು. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೋಪು ಪೇಸ್ಟು ಬಳಸಿದರೆ ಶುಚಿಯ ನಾಶವಾಗುವೆಂದು ಅರಿತುಕೊಂಡವನು ಜಾಣ.

ಸರಿ, ಮುಖತೊಳೆದೋ ಸ್ನಾನ ಮಾಡೋ ಆಯಿತು. ಸೋಪನ್ನು ಬಳಸದೇ ಇದ್ದರೂ ಇನ್ನು ಕೆಲವರಿಗೆ ಡಿಯೋಡರೆಂಟ್ ಬಳಸುವ ಚಟ. ನಾನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ. ಈ ದುರಭ್ಯಾಸ ನನಗೂ ಇತ್ತು. ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತೆ ಈಗ. ಆದರೆ ನಾನು ಈಗ ಇದು ತಪ್ಪೆಂದು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ. ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಓದಿದ್ದೇವೆ ಎಲ್ಲರೂ. CFC-ಇಂದ ಓಜೋನು ಪದರದಲ್ಲಿ ರಂಧ್ರಗಳು ಉಂಟಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು. ಆದರೆ ಈಗ ಬರುತ್ತಿರುವ ಡಿಯೋಡರೆಂಟುಗಳು CFC-ಯಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿರುವುದು ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಚಾರ. ಆದರೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಳಕೆ ಸಮಂಜಸವಲ್ಲ. ಮೊದಲ ಕಾರಣ, ಇದು ಬೆಂಕಿಯ ಉತ್ತೇಜಕ (inflammable). ಎರಡನೆಯದು, ಇದರ ಘಮದಿಂದ ವನ್ಯಮೃಗಗಳು "ಡಿಸ್ಟರ್ಬ್" ಆಗುವ ಸಕಲ ಸಾಧ್ಯತೆಗಳೂ ಇವೆ. ಮೂರನೆಯದು, ಸಣ್ಣ ಪುಟ್ಟ ಹುಳು ಹುಪ್ಪಟೆಗಳು ಇದರ ಸೋಂಕಿಗೆ ಜೀವ ತೆರಬೇಕಾಗುತ್ತೆ. ಚಾರಣಿಗನಾಗಿ, ಎಂಟು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನನ್ ಮಗ ದಂಟು ಎಂಬಂತೆ, Better late than never ಎಂಬಂತೆ ಇದನ್ನು ನಾನು ಕಲಿತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನೊಡನೆ ಕಲಿಯುವವರ ಬಗ್ಗೆ ಸಂತೋಷಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಇನ್ನು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತೇನೆ. ಪಯಣದಲ್ಲಿ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವವರು, ಸೇದುವವರು - ಇವರ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ತಮಗಾಗಲೀ, ಪರಿಸರಕ್ಕಾಗಲೀ ಕಿಂಚಿತ್ತೂ ಒಳಿತಲ್ಲವೆಂಬುದು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿರುವ ವಿಷಯವೇ. ಇಂಥವರಿಗೆ ನನ್ನ ಹೃತ್ಪೂರ್ವಕ ಧಿಕ್ಕಾರ. ಆದರೆ ಅನೇಕರು ಅರಿಯದ ಸಂಗತಿಯೊಂದಿದೆ. ಅದು ಜಗಿಯುವ ಗೋಂದು! (ಕೆಟ್ಟ ತರ್ಜುಮೆಯೆನ್ನಿಸುತ್ತೆ, ಆದರೂ ಪರವಾಗಿಲ್ಲ). Chewing Gum.

ಈಗೀಗಿನ್ನೂ biodegradable chewing gum-ನ ತಯಾರಿಸುವ ಪೇಟೆಂಟುಗಳು ಹೊರಬಂದಿವೆಯಷ್ಟೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸಿಗುವ ಯಾವುದೇ ಚ್ಯೂಯಿಂಗ್ ಗಮ್ಮೂ ಸಹ ಬಿಸಾಡಿದ ನಂತರ ಕೊಳೆಯುವಂಥದ್ದಲ್ಲ. ಪ್ಲ್ಯಾಸ್ಟಿಕ್ ಎಷ್ಟು ಕೆಟ್ಟದ್ದೋ ಅದರಷ್ಟೇ ಇದೂ ಕ್ರೂರಿ. ಲೊಚ ಲೊಚ ಎಂದು ಗಂಟೆಗಟ್ಟಲೆ ಜಗಿಯುತ್ತಲೇ ಇರುವುದು ದೇಹಕ್ಕೂ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿರುವ ಎಲಾಸ್ಟೋಮರುಗಳು ಮತ್ತಿತರ ಪಾಲಿಮರುಗಳು ಏನೇನು ತೊಂದರೆ ಮಾಡಬೇಕೋ ಎಲ್ಲ ತೊಂದರೆಗಳನ್ನೂ ಮಾಡಿಯೇ ತೀರುತ್ತೆ. ತೀರಿಸುತ್ತೆ! ಈ ದುರಭ್ಯಾಸವನ್ನು ನನ್ನ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ನಾನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದು ಹೈಸ್ಕೂಲಿನಲ್ಲಿದ್ದಾಗ. ನನ್ನ ಪರಿಚಿತರೆಲ್ಲರಿಗೂ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುತ್ತೇನೆ. ಈಗ ಇಲ್ಲೂ ಹೇಳಬೇಕೆನಿಸಿತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಬಾಯಾಡಿಸಲು ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನಬಹುದು, ಮೊಳಕೆ ಕಾಳುಗಳು ತಿನ್ನಬಹುದು, ಕ್ಯಾರೆಟ್ ತಿನ್ನಬಹುದು, ಬೇವಿನ ಸೊಪ್ಪು ತಿನ್ನಬಹುದು, ತಾಂಬೂಲವನ್ನಾದರೂ ಮೆಲ್ಲಬಹುದು! ಈ ಹಾಳು ಚ್ಯೂಯಿಂಗ್ ಗಮ್ಮು ಸಿಗರೇಟಿನೊಂದಿಗೆ ತೊಲಗಲಿ ಎಂದು ಹಾರೈಸುತ್ತೇನೆ.

-ಅ
03.01.2009
11.30PM

ಈಗ ಸರದಿ ಕೊಡಚಾದ್ರಿಯದು

2008-12-29T11:59:00.005+05:30

ಕರ್ನಾಟಕ ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯವರ ಕೈಯಿಗೆ, ಮತ್ತು ಇದರ ಬೆನ್ನೆಲುಬಿನಂತೆ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರೋದ್ಯಮದವರ ಕೈಯಿಗೆ ಸಿಕ್ಕ ಯಾವ ಸ್ಥಳವು ಶುಚಿಯಾಗಿ, ಮಾಲಿನ್ಯರಹಿತವಾಗಿ, ಸಭ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಾಗ ಒಂದು ಜಾಗದ ಹೆಸರೂ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

೧. ಸಾತೊಡ್ಡಿ ಜಲಧಾರೆ - ಈಗ ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ತಮ್ಮ ಕಾರಿನಲ್ಲೋ ಜೀಪಿನಲ್ಲೋ ಹೋಗಿ ಈ ನೀರಿಗೆ ಹೆಂಡ ಸುರಿದು, ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಬಾಟಲಿಗಳನ್ನು ಒಡೆದು ಬರಬಹುದು.

೨. ಯಾಣ - 'ನಮ್ಮೂರ ಮಂದಾರ ಹೂವೆ' ಚಿತ್ರ ಬಿಡುಗಡೆಯಾಗುವವರೆಗೂ ಇಲ್ಲಿ ವನ್ಯಮೃಗಗಳಿದ್ದವು, ದಟ್ಟ ಅರಣ್ಯವಿತ್ತು, ಕಾಡಿನ ಹಾದಿಯು ದುರ್ಗಮವಾಗಿತ್ತು, ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಎಂದರೇನೆಂದೇ ಈ ಕಾಡಿಗೆ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. (ಹೆಬ್ಳೀಕರರ ಆಗಂತುಕ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಯಾಣ ತೋರಿಸಿದ್ದರಾದರೂ ಆ ಚಿತ್ರವನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜನ ನೋಡಿರಲಿಕ್ಕಿಲ್ಲ.). ಈಗ ಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಮನಸ್ಸಾಗುವುದು ಕೇವಲ "ಮಜಾ" ಮಾಡುವವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ. ಉತ್ತರ ಕನ್ನಡ ಜಿಲ್ಲೆಯವರಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾತಿದೆ. "ಸೊಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ರೊಕ್ಕಿದ್ದರೆ ಬನವಾಸಿಗೆ ಹೋಗು" ಅಂತ. ಇಲ್ಲಿ 'ಸೊಕ್ಕು' ಎಂದರೆ ಶಕ್ತಿ ಎಂದರ್ಥ. ಆದರೆ ಈಗ ಇದನ್ನು 'ಕೊಬ್ಬು, ದರ್ಪ' ಎಂದು ಅರ್ಥೈಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು.

೩. ಮುಳ್ಳಯ್ಯನಗಿರಿ - ಕರ್ನಾಟಕದ ಅತ್ಯಂತ ಎತ್ತರದ ಶಿಖರವನ್ನು ತಲುಪಲು ಕಾರಿನಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಅರ್ಧ ಗಂಟೆ ಸಾಕು. ಹೀಗಾದಾಗ ಏನಾಗುತ್ತೆ? ಅನೇಕ ಅಪ್ರಯೋಜಕರ ದಾಳಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗುತ್ತೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದ ಪರಿಸರ.

ನನಗೆ ಇನ್ನು ಹೆಚ್ಚು ಜಾಗಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಸರಿಸಲು ಮನಸ್ಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ದುಗುಡವೇನೆಂದರೆ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ ಈಗ ಕೊಡಚಾದ್ರಿ ನಿಂತಿದೆ. ಚಾರಣದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಗಡಿ ಸಾಲುಗಳು, ಸರ್ವನಾಶಕ್ಕೂ ಆಸ್ಪದ ಕೊಡುತ್ತಿರುವ ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯ ಐಬಿ, ಯಾವ ಲಾಡ್ಜಿಗೆ ಏನು ಕಮ್ಮಿ ಎನ್ನುವಂತಹ "ರೂಮುಗಳು", ಎಲ್ಲಿ ಬೇಕೆಂದರಲ್ಲಿ ಏನು ಬೇಕೆಂದರೆ ಅದನ್ನು ಬಿಸಾಡಬಹುದಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ - ಎಲ್ಲವೂ ಮೆರೆಯುತ್ತಿದೆ!! ಕೊಲ್ಲೂರು ಮೂಕಾಂಬಿಕೆ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಬಂದವರೆಲ್ಲರೂ ಕೊಡಚಾದ್ರಿಯ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೇನೋ ಎಂಬಷ್ಟು ಜನ ಅಲ್ಲಿ ನೆರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಗಲಾಟೆ, ಕಿರುಚಾಟಕ್ಕೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲ. ಇಷ್ಟರ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಹಸಿರು ಕಾಣಿಸುತ್ತಲ್ಲಾ ಎಂಬುದು ಒಂದು ತೃಪ್ತಿಯೆಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲೇ, ಆ ಹಸಿರಿಗೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಆಯುಷ್ಯವಿದೆಯೋ ಎಂಬ ಭೀತಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತೆ.

(ವಾಹನಗಳ ರಾಶಿ)

ಒಂದು ಸುಂದರ ತಾಣವು ಹಾಳಾಗಲು ಮೊದಲ ಕಾರಣ - ಅಲ್ಲಿಗೆ ರಸ್ತೆ ಸೌಲಭ್ಯ ದೊರಕುವುದು. ಇದು ಪ್ರವಾಸೋದ್ಯಮ ಇಲಾಖೆಯವರಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ಅರಣ್ಯ ಇಲಾಖೆಯವರಿಗೂ ಗೊತ್ತು, ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆ ಇಲಾಖೆಗೂ ಗೊತ್ತು. ನನಗೂ ಗೊತ್ತು. ನನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೂ ಗೊತ್ತು! ಆದರೂ ಹೀಗೆ ಆಗುವುದು ಏಕೆ? ಜನ ಹೆಚ್ಚು ಬಂದರೆ ದುಡ್ಡು ಹೆಚ್ಚು ಬರುತ್ತೆ ಅಲ್ಲವೆ? ಬಂದ ಜನ ಪ್ಲಾಸ್ಟಿಕ್ ಬಿಸಾಡಿದರೇನು, ಬಾಟಲಿ ಎಸೆದರೇನು? ಇದರಿಂದ ತಮಗೇನು ಆಗಬೇಕಿದೆ? ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಾವಳಿಯೂ ಕಮ್ಮಿಯಾಗುತ್ತೆ! ಜನರು ಬರುವುದು ಹೆಚ್ಚಾದರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಂದ ಜಾಗ ಖಾಲಿ ಮಾಡುತ್ತವೆ, ಇಲ್ಲಾ ಅಂದರೆ ಸಾಯುತ್ತವೆ. ಇದರಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯದೇ ಆಯಿತಲ್ಲಾ... ಬಂದವರು ಕಸ ಕಡ್ಡಿಯ ನಡುವೆಯೇ ಕಾಣಸಿಗುವ ದೂರದ ಬೆಟ್ಟದ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಕರ್ನಾಟಕ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರಲ್ಲಾ!! ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಜನರನ್ನು ಕರೆತರುತ್ತಾರಲ್ಲಾ... ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚು ಹೆಚ್ಚು ಹಣ ಹರಿದು ಬರುತ್ತಲ್ಲಾ.....

ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸುಂದರ ಜಾಗವು ಬಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು ಬಂದು ಮನ ನೊಂದಿದೆ. ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸ್ಥಳಗಳು ಈ ಹಾದಿ ಹಿಡಿಯುವುದೋ ಎಂಬ ಭೀತಿಯೂ ಆಗಿದೆ. ಇದಕ್ಕೆ ನಾವೇನು ಮಾಡಬಹುದು, ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎಂದು ತೋಚದಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ನಿಸ್ಸಹಾಯಕತೆಯು ಇವರ ಬಂಡವಾಳವಾಗುತ್ತಿದೆಯಲ್ಲಾ ಎಂದೂ ಬೇಸರವಾಗುತ್ತಿದೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ, "ಭಕ್ತಾದಿ"ಗಳಿಗೆ ಪರಿಸರಕ್ಕಿಂತ ಕೊಡಚಾದ್ರಿಯ ಮೇಲಿರುವ ದೇವಸ್ಥಾನವೇ ಹೆಚ್ಚು. ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮಂಥವರಿಗಿಂತ "ಭಕ್ತಾದಿ"ಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು. ಭಕ್ತಾದಿಗಳ ಸಂಖ್ಯೆಗಿಂತ 'ಮೇಲಿನವರ' ದುರಾಸೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು!!

:-( :-( :-( :-(

ಹೊಸ ವರ್ಷಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಕ್ರಾಂತಿಯಾಗಲಿ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಶುಭಾಶಯಗಳು.

-ಅ
29.12.2008
1PM

ಹೋರಾಟದ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ

2008-12-24T19:10:00.014+05:30

ಹೊಟ್ಟೆರಾಯನ ನಿತ್ಯದಟ್ಟಹಾಸವೊ ಬಾಳು |
ಧೃಷ್ಟ ಧಣಿಯೂಳಿಗಕೆ ಸೊಟ್ಟು ಮೈಬಾಗು ||
ಹಿಟ್ಟಿಗಗಲಿದ ಬಾಯಿ, ಬಟ್ಟೆಗೊಡ್ಡಿದ ಕೈಯಿ |
ಇಷ್ಟೆ ನಮ್ಮೆಲ್ಲ ಕಥೆ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಆಟಕ್ಕೆ ಫಲವೇನು? ಕೌತುಕದ ರುಚಿಯೆ ಫಲ |
ಚೀಟಿ ತಾಂ ಬೀಳೆನೆನಲ್ ಆಟ ಸಾಗುವುದೆ? ||
ಏಟಾಯ್ತೆ ಗೆಲುವಾಯ್ತೆಯೆಂದು ಕೇಳುವುದೇನು? |
ಆಟದೋಟವೆ ಲಾಭ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಎದ್ದೆದ್ದು ಬೀಳುತಿಹೆ, ಗುದ್ದಾಡಿ ಸೋಲುತಿಹೆ |
ಗದ್ದಲವ ತುಂಬಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುತಿಹೆ ||
ಉದ್ಧರಿಸುವೆನು ಜಗವನೆನ್ನುತಿಹ ಸಖನೆ, ನಿ- |
ನ್ನುದ್ಧಾರವೆಷ್ಟಾಯ್ತೊ? - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ತಳೆಯಲಾರನೆ ಬೊಮ್ಮ ಬೀಭತ್ಸರೂಪಗಳ? |
ನಲಿಯಲಾರನೆ ತಿಪ್ಪೆರೊಚ್ಚು ನಾತದಲಿ? ||
ಮಲವೇನೊ! ಹೊಲೆಯೇನೊ! ಜೀವಸಂಬಂಧವಲ |
ಮಲಿನದಲಿ ನೆನೆ ಶುಚಿಯ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಭುಕ್ತಿ ನಿನಗೆಲ್ಲಿಯದು? ಭತ್ತ ತಾನೆಲ್ಲಿಯದೊ! |
ಎತ್ತಲಿನ ಗೊಬ್ಬರವೊ! ಎತ್ತಲಿನ ನೀರೋ! ||
ಭಾಕ್ತವಾರರ ದುಡಿತದಿನೊ ನಿನಗಾಗಿಹುದು! |
ಗುಪ್ತಗಾಮಿನಿಯೊ ಋಣ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಅನ್ನದಾತುರಕಿಂತ ಚಿನ್ನದಾತುರ ತೀಕ್ಷ್ಣ |
ಚಿನ್ನದಾತುರಕುಂತ ಹೆಣ್ಣುಗಂಡೊಲವು ||
ಮನ್ನಣೆಯ ದಾಹವೀಯೆಲ್ಲಕಂ ತೀಕ್ಷ್ಣತಮ |
ತಿನ್ನುವುದದಾತ್ಮವನೆ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಉದರದೈವಕೆ ಜಗದೊಳೆದುರು ದೈವವದೆಲ್ಲಿ? |
ಮೊದಲದರ ಪೂಜೆ; ಮಿಕ್ಕೆಲ್ಲವದರಿಂದ ||
ಮದಿಸುವುದದಾದರಿಸೆ, ಕುದಿವುದು ನಿರಾಕರಿಸೆ |
ಹದದೊಳಿರಿಸುವುದೆಂತೊ? - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

ಸತ್ತೆನೆಂದೆನಬೇಡ; ಸೋತೆನೆಂದೆನಬೇಡ |
ಬತ್ತಿತೆನ್ನೊಳು ಸತ್ತ್ವದೂಟೆಯೆನಬೇಡ ||
ಮೃತ್ಯುವೆನ್ನುವುದೊಂದು ತೆರೆಯಿಳಿತ; ತೆರೆಯೇರು |
ಮತ್ತೆ ತೋರ್ಪುದು ನಾಳೆ - ಮಂಕುತಿಮ್ಮ ||

-ಅ
24.12.2008
8.40PM

ಗೋಡೆಯ ರಾಜ

2008-12-18T21:11:00.006+05:30

ವಾರ್ತೆಯ ಮುಖ್ಯಾಂಶ: ಅಡುಗೆಯಲ್ಲಿ ಹಲ್ಲಿಯನ್ನು ಬೆರೆಸಿ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಕೊಂದ ಹೆಂಡತಿ!

ಇದು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಪತ್ರಿಕೆಯವರೂ ಯೋಚಿಸದೆ ಪ್ರಕಟಿಸುತ್ತಾರಲ್ಲಾ ಎಂಬುದು ಬೇಸರದ ಸಂಗತಿ.

ಯಾವುದೇ ಸಂಕುಲದ ಹಲ್ಲಿಯನ್ನು ತಿಂದರೂ ಅದು ವಿಷವಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನೆನಪಿರಲಿ. ಹಲ್ಲಿಯೇ ಏನು, ಕಿಂಗ್ ಕೋಬ್ರಾ ಕೂಡ ತಿಂದರೆ ಅದು ವಿಷವಲ್ಲ. ಹಾವಿನ ವಿಷವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ಲೋಟದಲ್ಲಿ ಬಗ್ಗಿಸಿಕೊಂಡು ಶ್ರೀಧರನು ಕಾಫಿ ಹೀರುವಂತೆ ಗಟಗಟನೆ ಹೀರಿದರೂ ಏನೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬುದು ತಿಳಿದಿರಲಿ.

ಹಲ್ಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೀಗೇಕೆ ಮೂಢನಂಬಿಕೆ ಬಂದಿತು?

ಚೀನಾ ಥಾಯ್ಲೆಂಡ್ ದೇಶದವರು ಹಲ್ಲಿಯ ರುಚಿರುಚಿಯಾದ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲವೆ? ಅಷ್ಟು ದೂರ ಯಾಕೆ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಥಪುಕ್ಕನೆ ಬಿದ್ದ ಹಲ್ಲಿಯನ್ನು ಅಟ್ಟಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಬೇಟೆ ಆಡಿ ಗುಳುಂ ಸ್ವಾಹ ಮಾಡುವ ಬೆಕ್ಕುಗಳನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿಲ್ಲವೆ? ಬೆಕ್ಕುಗಳಿಗೆ ತಗುಲದ ವಿಷ ನಮಗೆ ತಗುಲೀತೇ? ಅಕಸ್ಮಾತ್ ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದ ಹಾಗೆ ಒಂದು ಹಲ್ಲಿಯು ಸಾರಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲೋ, ಗೊಜ್ಜಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲೋ ಬಿದ್ದಿದ್ದು, ಅಮ್ಮ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಸೌಟಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಲಿಸಿ, ಬೆರೆಸಿ ಬಡಿಸಿದಾಗ ರುಚಿರುಚಿಯಾಗಿದೆಯೆಂದು ಊಟವನ್ನು ನಾವು ಸವಿದಿಲ್ಲವೆಂದು ಏನು ಗ್ಯಾರೆಂಟಿ?

ಮೂಢನಂಬಿಕೆಗಳಿಗೇನು ಕೊರತೆಯೇ? ಪಟ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋದರೆ ಆಂಜನೇಯನ ಬಾಲವೇ ಆದೀತು. ಹರಿಯಿಂದ ಹಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ!!

ಏನಾದರೂ ಹೇಳಿಕೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟಾಗ ಲೊಚಗುಟ್ಟುವ ಹಲ್ಲಿಯು ಶುಭ ಶಕುನದ ಸಂಕೇತ. ಈ ಒಂದು ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯಾಕೆಂದರೆ ಹಲ್ಲಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಜನರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿರುವ ಒಂದೇ ಒಂದು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಾತು ಇದು. "ಅಯ್ಯೋ, ಅಸಹ್ಯ..." ಎಂಬುವವರೇ ಹೆಚ್ಚು.

ಈ ಲೊಚಗುಟ್ಟುವಿಕೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮುಂದುವರೆಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಮುಂಚೆ ಈ ಕೆಳಗಿನ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಅಗತ್ಯ.

ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಹಲ್ಲಿಗಳಿಗೆ ಇಂಗ್ಲಿಷಿನಲ್ಲಿ Gecko ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ. ನಮ್ಮಲ್ಲಿರುವುದು Hemidactylus frenatus ಎಂಬ ಗೆಕೋ. Lizard ಎನ್ನುವುದು ಇಡೀ ಸಂಕುಲಕ್ಕೆ ಅಥವಾ ಜಾತಿಗೆ.

ಈಗ ಮತ್ತೆ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರೋಣ.

ಗೆಕೋ ಒಂದನ್ನು ಹೊರೆತು ಉಳಿದ ಐದು ಸಾವಿರ ಬಗೆಯ ಹಲ್ಲಿಗಳೂ ಸಹ ಬುಸುಗುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಇದೊಂದು ಮಾತ್ರ ಲೊಚಗುಟ್ಟುವುದು. ಇವು ಆಹಾರ ತಮ್ಮ 'ರಾಜ್ಯ'ವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಾಪಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ. ತೀರಾ ನಾಟಕೀಯವಾಗಿ ಗಂಡು ಹಲ್ಲಿಗಳ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತೆ. ಬಾಲವನ್ನು ಕಿತ್ತು ಹಾಕುವುದರಿಂದ ಹಿಡಿದು, ಕಚ್ಚಿ ಕೊಂದು ಸಾಯಿಸುವುದರವರೆಗೂ. ಬೇರೆ ಗೆಕೋಗಳ ಜೊತೆ ಆಹಾರದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ಸಂಗಾತಿಯ ಸ್ಪರ್ಧೆಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತವೆ. ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿರುವ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಹಲ್ಲಿಯು ಲೊಚಗುಟ್ಟಿದರೆ ಅದರರ್ಥ "ನನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಹಾರಕ್ಕೇನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ, ನಾನು ಸಂಗಾತಿಯನ್ನು ಅರಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ನನ್ನೊಡನೆ ಸಂಭೋಗಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುವ ಗೆಕೋ ಸುತ್ತಮುತ್ತ ಇದ್ದರೆ ನಾನು ಸಿದ್ಧ" ಎಂದು.
ಹೆಣ್ಣು ಗೆಕೋಗಳು ಲೊಚಗುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ!!

ಶುಭಶಕುನದ ಶಬ್ದದ ಒಳ ಅರ್ಥ ಇದೇ.

ಇನ್ನು ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಮೈ ಮೇಲೆ ಬೀಳುವ ಹಲ್ಲಿಯು ಅನೇಕ ಶಕುನಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ - ಶುಭ, ಅಶುಭ ಎರಡೂ! ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಹಾಗೆ, ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಹೀಗೆ, ಕಣ್ಣಿನ ರೆಪ್ಪೆಯ ಕೂದಲಿನ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಬಗೆ, ಬೆನ್ನಿನ ಕೆಳಭಾಗದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರೆ ಮತ್ತೊಂದು ಬಗೆಯಾದ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸುತ್ತವಂತೆ! ಅದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಶಾಂತಿ ಕ್ರಾಂತಿಗಳು ಬೇರೆ!! ಯಾವುದೇ ಪಾಕೆಟ್ ಕ್ಯಾಲೆಂಡರ್ ತೆಗೆದು ನೋಡಿದರೂ ಹಲ್ಲಿಗೊಂದು ಕಾಲಂ ಮೀಸಲಿರದೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ನಾವೆಲ್ಲರೂ ನೋಡಿಯೇ ಇರುತ್ತೇವೆ, ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ, ಛಾವಣಿಯ ಮೇಲೆ ಸಲೀಸಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಹಲ್ಲಿಗಳನ್ನು. ಹಲ್ಲಿಯ ಕಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾದ ಪದರಗಳಿರುತ್ತವೆ. ಎಂಥಾದ್ದೇ ನೆಲವಿರಲಿ ಜಾರದೇ ನಡೆಯುವ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಹಲ್ಲಿಗಳಿಗಿರುತ್ತವೆ. ಆದರೆ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಈ ಪದರವನ್ನೂ ಮೀರಿ ನೈಸಾಗಿರುವ ಗೋಡೆಯಿಂದಲೋ ಛಾವಣಿಯಿಂದಲೋ ಜಾರಿ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು ಜೀವ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಗಮನವನ್ನು ಬೇರೆ ಕಡೆ ಸೆಳೆಯಲು ತನ್ನ ಬಾಲವನ್ನು ಕಳಚಿ ಕಾಲಿಗೆ ಬುದ್ಧಿ ಹೇಳುತ್ತವೆ. ಬಾಲವನ್ನು ಕಳಚಿದ ಹಲ್ಲಿಗೆ ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಹೊಸ ಬಾಲವು ಬೆಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೆ.

ಹಲ್ಲಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮತ್ತು ಕಿವಿಗಳು ಬಹಳ ಚುರುಕಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಉತ್ತಮ ಬೇಟೆಗಾರ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಇದೂ ಒಂದು ಎಂಬ ಖ್ಯಾತಿಗೊಳಪಟ್ಟಿದೆ.

ಈ ಗೋಡೆಯ ರಾಜನ ಕಂಡರೆ ನಾವು ಅಸಹ್ಯ ಪಡಬರಾದು. ಅದರ ಮೇಲೆ ಅಪಶಕುನದ ಆರೋಪ ಹೊರೆಸ ಬಾರದು. ಅದು ವಿಷವೆಂಬ ಸುಳ್ಳು ಆಪದನೆ ಮಾಡಬಾರದು. ನಾವು ಹಲ್ಲಿಗಳಿಗೆ ಕೃತಜ್ಞರಾಗಿರಬೇಕು. ಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಹುಳು ಹುಪ್ಪಟೆಗಳನ್ನು ಕೆಮಿಕಲ್ಲುಗಳಿಲ್ಲದೇ ಶುಚಿಗೊಳಿಸುವುದು ಹಲ್ಲಿಗಳು ಮಾತ್ರ.

-ಅ
18.12.2008
10.30PM

ರಕ್ತ ಮತ್ತು ಜ್ವರ

2008-12-16T19:49:00.004+05:30

ನಮಗೆ ಜ್ವರ ಏಕೆ ಬರುತ್ತೆ? ಬೇಡ ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಜ್ವರ ಬರಲೇ ಬೇಕು ತನ್ನ ದೇಹ ಸಾಮರ್ಥ್ಯ ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ. ಜ್ವರವೆಂದರೆ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಹೆಚ್ಚುವುದು ಎಂದರ್ಥ ಎನ್ನುವುದು ಒಂದನೆಯ ತರಗತಿಯ ಮಗುವೂ ತಿಳಿದಿದೆ.

ಆದರೆ ನನ್ನಂತೆಯೇ ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿರುತ್ತಾರೆ, ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ (ಕೆಲವರು ದೊಡ್ಡವರಾದ ಮೇಲೂ) - ನಮ್ಮಂತೆ ಬೇರೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಜ್ವರ ಬರುತ್ತಾ? ಸ್ವಲ್ಪ ತಿಳಿವಳಿಕೆ ಬಂದ ಮೇಲೆ ನೋಡಿರುತ್ತೇವೆ ಜ್ವರ ಬಂದಿರುವ ನಾಯಿಯೋ ಬೆಕ್ಕೋ ಮಂಕಾಗಿದ್ದು ಹುಲ್ಲನ್ನು ತಿಂದು ವಾಂತಿ ಮಾಡಿ ತನ್ನ ಕಾಯಿಲೆಯನ್ನು ತಾನೇ ವಾಸಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನು.

ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ 33°C ಮೀರಿದರೆ ಥರ್ಮಾಮೀಟರ್ ಇಟ್ಟು ಜ್ವರ ಬಂದಿರುವುದನ್ನು ನಾವು ಖಚಿತ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ. ಇದೆಲ್ಲಾ ಈಗ ಯಾಕೆ? ಜ್ವರ ಬಂದಾಗ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳೋಣ. ಇಲ್ಲಿ ಬೇಕಾಗಿರುವ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ನಮ್ಮ ದೇಹದ ಒಳಗಿನ ಕ್ರಿಯೆಗಳು (metabolism) ಉಷ್ಣಾಂಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗಿರುತ್ತೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಮರೆಯಬಾರದು. ಇದೇ ರೀತಿ ನಾಯಿ, ಬೆಕ್ಕು, ಹುಲಿ, ಸಿಂಹ, ಆನೆ, ಜಿಂಕೆ, ಕಾಗೆ, ಗುಬ್ಬಚ್ಚಿ - ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಗೂ ಆಗುತ್ತೆ. ಇಂಥಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು (ಮನುಷ್ಯರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ) ನಾವು ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಹವಾಮಾನದಲ್ಲಿ ಏನೇ ಏರುಪೇರಾದರೂ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಮಾತ್ರ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾದರೆ ಅದನ್ನು ಜ್ವರ ಎನ್ನುತ್ತೇವೆ. ಹೀಗೆ ಬದಲಾಗದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಇರುವ ಇಂಥ (ನಮ್ಮನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ) ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಹೋಮಿಯೋಥರ್ಮಿಕ್ (Homeothermic) ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂದೂ ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ.

ಮೇಲೆ ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ಇನ್ನೊಂದು ಸಲ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಜ್ವರವೆಂದರೆ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದೆಂದಷ್ಟೇ ಅರ್ಥ.

ಈಗ ಎರಡನೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಬಹುಶಃ ಇದನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಕಿಕೊಂಡಿರುವುದಿಲ್ಲ. ಮೀನುಗಳಿಗೆ ಜ್ವರ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಹಾವುಗಳಿಗೆ ಜ್ವರ ಬರುವುದಿಲ್ಲವೇ? ಅಥವಾ ಬಂದರೂ ಅದು ತಣ್ಣಗೆ ಇರುತ್ತಾ? ಅದು ಹೇಗೆ? ಮತ್ತು ಯಾಕೆ?

ಮೀನುಗಳು, ಹಾವುಗಳು, ಹುಳುಗಳು, ಹಲ್ಲಿಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತಣ್ಣನೆಯ ರಕ್ತ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತೇವೆ. ಯಾಕೆ?

ಅವುಗಳ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶವೂ ಬದಲಾಗುತ್ತೆ, ಆದರೆ ನಮಗಾಗುವ ಕಾರಣಗಳಿಂದಲ್ಲ. ದೇಹದ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೂ ಉಷ್ಣಾಂಶಕ್ಕೂ ಸಂಬಂಧವೇ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಪರಿಸರದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಒಂದು ಜೇಡವನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಂಡರೆ ನಮ್ಮ ಕೈ ತಾಪಮಾನವೇ ಜೇಡದ ತಾಪಮಾನ ಕೂಡ ಆಗಿರುತ್ತೆ. ಹಾವುಗಳು ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಬಂದರೆ ಹೊರಗೆ ಎಷ್ಟು ತಾಪಮಾನವಿರುತ್ತೋ ಅದರ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಕೂಡ ಅಷ್ಟೇ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತೆ. ಮೀನುಗಳ ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶ ನೀರಿನ ಉಷ್ಣಾಂಶದ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತವಾಗಿರುತ್ತೆ. ಹಾಗಾಗಿ ಇವುಗಳನ್ನು ಪಾಯ್ಕಿಲೋಥರ್ಮಿಕ್ (Poikilothermic) ಅಥವಾ ಎಕ್ಟೋಥರ್ಮಿಕ್ (Ectothermic) ಪ್ರಾಣಿಗಳೆನ್ನುತ್ತೇವೆ.

ದೇಹದ ಉಷ್ಣಾಂಶವು ಏರುಪೇರಾದರೆ ದೈಹಿಕ ಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗೆ ತೊಂದರೆ. ಇದರ ಫಲಿತಾಂಶವೇ ಜ್ವರ. ಇದು ಹೋಮಿಯೀಥರ್ಮಿಕ್ ಮತ್ತು ಎಕ್ಟೋಥರ್ಮಿಕ್ ಎರಡು ಬಗೆಯ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಅನ್ವಯಿಸುವ ಸೂತ್ರ. ನಾವುಗಳು ಆಹಾರದಿಂದ, ಶೌಚದಿಂದ, ಜೀರ್ಣಶಕ್ತಿವೃದ್ಧಿಯಿಂದ, ಒಳ್ಳೆಯ ದೈಹಿಕ ಸಹವಾಸದಿಂದ ಜ್ವರವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು. ತಣ್ಣನೆಯ ರಕ್ತದ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ದೇಹದ ತಾಪಮಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂಥ ಪರಿಸರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವುದರಿಂದ ಜ್ವರವನ್ನು ತಡೆಗಟ್ಟಬಹುದು.

--> ಹಾವು ಹುತ್ತದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬಂಡೆಗಳ ಸಂದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡಿರುತ್ತವೆ.

--> ಹಲ್ಲಿ, ಓತಿಕ್ಯಾತ, ಹಾವ್ರಾಣಿ ಬಂಡೆಗಳ ಸಂದಿಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತವೆ.

--> ಮೊಸಲೆಗಳು ನೀರಲ್ಲಿ ಕೆಲಕಾಲ, ಬಂಡೆಗಳ ಮೇಲೆ ಕೆಲಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತವೆ.

--> ಮೀನುಗಳು ನೀರಿನ ಆಳಗಳನ್ನು ಬದಲಿಸುತ್ತಿರುತ್ತವೆ.

--> ಮರುಭೂಮಿಯ ಸರಿಸೃಪಗಳು ಆಳದ ಬಿಲಗಳನ್ನು ಹೊಗುತ್ತವೆ.

--> ಆಮೆಗಳಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಉಷ್ಣಾಂಶ ಕಾಪಾಡಲು ಚಿಪ್ಪಿವೆ.

--> ಹುಳು ಹುಪ್ಪಟೆಗಳು ತಮ್ಮ ಹಾರಾಟದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿ ಶಾಖವನ್ನು ಉತ್ಪತ್ತಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ.

-ಅ
16.12.2008
8.45PM