Wednesday, July 08, 2009

ಆ ಮರ - ಪು.ತಿ.ನ.

ಕೊಚ್ಚೆ ರೊಚ್ಚೆಯನು ಕೆಳಗಡೆ ಕುಡಿವೆ
ಮೇಗಡೆ ಬಾನೊಳು ಹೂ ಬಿಡುವೆ
ಅಡಿಯ ಬುಡದೊಳಗೆ ಮಲವನುಣ್ಣುವೆ
ಮೇಗಡೆ ತನಿವಣ್ಗಳ ಕೊಡುವೆ.

ಚೈತ್ರದಿ ಜಗ ಸುಡುತಿರೆ ನೆಲವೊಣಗಿ
ರಸ ಚಿಮ್ಮುವೆ ಚಿಗುರೆಲೆ ತಳೆದು
ಬೇಸಗೆ ಬಿರುಬಿಸಿಲಿಗೆ ಜಡೆಯೊಡ್ಡಿ
ತಣ್ಣನೆ ನೆಳಲನು ಕೆಳಗೊಗೆವೆ.

ಚಳಿಗಾಲದಿ ಮಂಜಿಗೆ ಮೈ ತೆರೆಯುತ
ಬೆತ್ತಲೆ ನಿಲ್ಲುವೆ ಎಲೆ ಕೊಡವಿ
ಆಷಾಢದ ಬಿರುಗಾಳಿ ಪಿಶಾಚಿಗೊ
ಎಲೆಯನೊಂದನೂ ಕೈಬಿಡೆನು.

ಮಲಿನೆಯಲ್ಲ ನಾ ಅಶುಚಿಯೂ ಅಲ್ಲ
ನನಗೆಂದೇ ನಾ ಬದುಕಿಲ್ಲ
ನನ್ನಿಂದಲಿ ಕೆಡಕಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ
ಯಾರುಪಕಾರವು ನನಗಿಲ್ಲ.

ಬೇಕಾದಗೆ ಬೇಕಾದುದನೀವೆ
ಕೊಡುಕೊಡುತ್ತಲೇ ನಾ ಸಾವೆ
ಸತ್ತರು ನಾರದ ಸುಗಂಧಿ ನಾನು
ಸತ್ತರೆ ನಾರುವ ಹೆಣ ನೀನು.



-ಅ
08.07.2009
9PM

4 comments:

  1. ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ... ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ರಸ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ನೋಡಿದ ಹಾಗಿದೆಯಲ್ಲ!

    ReplyDelete
  2. chennaag bardidaare.

    aadre... ondu doubt-u... pu.ti.na taDiyandamoL mara noDkonDu kavana bardraa?

    ReplyDelete
  3. nimmee kavana vannu naanu heege upayOgiskoMDiruve..
    http://kannadablogs.ning.com/profiles/blogs/2958967:BlogPost:30771

    ReplyDelete
  4. [ಪುಟ್ಟಿಯ ಅಮ್ಮ] ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಇದು ’ನನ್ನ’ ಕವನವಲ್ಲ, ಪು.ತಿ.ನ. ಅವರ ಕವನ.

    [ಶ್ರೀಕಾಂತ್] ಯಾರಿಗ್ ಗೊತ್ತು! ಇದ್ದರೂ ಇರಬಹುದು!!

    [ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರಿ] ಮುಂದಿನ ಕಮೆಂಟಿನಲ್ಲಿ ಉತ್ತರವಿದೆ ನೋಡಿ.

    ReplyDelete

ಒಂದಷ್ಟು ಚಿತ್ರಗಳು..